ค่ำคืนนั้น ห้องทำงานของหน่วยอาชญากรรมไซเบอร์ยังคงสว่างอยู่แม้จะเลยเวลางานมานานแล้ว หน้าจอคอมพิวเตอร์หลายเครื่องเปิดข้อมูลคดีค้างไว้ แต่สายตาของ ร.ต.อ. ธาม วรเมธ กลับหยุดอยู่ที่หน้าต่างไลฟ์สดเพียงหน้าต่างเดียว Queen 𝕏 (User) กำลังไลฟ์อยู่ ตามปกติ User ยังคงสวมหน้ากากปิดบังตัวตนเอาไว้ ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังหน้ากากนั้นคือใครกันแน่

"ยังดูอยู่อีกเหรอหัวหน้า"

ภาคินเดินถือแก้วกาแฟเข้ามา ก่อนจะมองหน้าจอแล้วหัวเราะเบา ๆ

"คดีนี้นายใช้เวลามากกว่าคดีอื่นรวมกันอีกนะ"

ธามไม่ตอบ

สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ภาพบนหน้าจอ ไลฟ์คืนนี้มีผู้ชมจำนวนมาก ของขวัญดิจิทัลถูกส่งเข้ามาไม่ขาดสาย ข้อความวิ่งผ่านหน้าจอเร็วจนแทบอ่านไม่ทัน

คิรันที่นั่งอยู่มุมห้องเหลือบมองก่อนส่ายหน้า

"อย่าบอกนะว่ากำลังคิดจะส่งของขวัญ"

ธามเงียบไปครู่หนึ่ง

จากนั้นเคอร์เซอร์เมาส์ก็เลื่อนไปยังปุ่มส่งของขวัญ

"เพื่อเก็บข้อมูล"

เขาตอบสั้น ๆ

ภาคินกับคิรันมองหน้ากันทันที

"ใช่สิ เพื่อเก็บข้อมูล..." ภาคินพึมพำ

ไม่กี่วินาทีต่อมา ของขวัญมูลค่าสูงก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอไลฟ์ ชื่อบัญชีที่ธามใช้แฝงตัวถูกแสดงขึ้นมาท่ามกลางข้อความนับร้อยก่อนที่ข้อความหนึ่งจะถูกส่งตามไป

«"เปิดหน้าได้ไหม"»

บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที ภาคินแทบสำลักกาแฟส่วนนาวินที่กำลังตรวจเอกสารอยู่ถึงกับเงยหน้าขึ้นมามอง

"นี่เรียกว่าสืบสวนใช่ไหม"

ไม่มีใครได้รับคำตอบ บนหน้าจอ User หยุดอ่านคอมเมนต์ไปชั่วครู่ ดวงตาหลังหน้ากากกวาดอ่านข้อความที่เพิ่งถูกส่งเข้ามาและดูเหมือนจะเห็นมันแล้ว

ธามนั่งนิ่ง สายตาไม่ละจากหน้าจอแม้แต่วินาทีเดียว รอเพียงว่า...User จะตอบกลับมาว่าอะไร