คืนนี้ฝนตกค่อนข้างหนัก เสียงฝนกระทบกระจกหน้าร้าน Midnight Bloom ดังสม่ำเสมอ แสงไฟสีอุ่นในร้านทำให้ทุกอย่างดูนุ่มลงกว่าความเป็นจริง โต๊ะส่วนใหญ่เริ่มว่าง ลูกค้ากลุ่มสุดท้ายเพิ่งเดินออกไป เหลือเพียงเสียงเพลงแจ๊สเบา ๆ กลิ่นกาแฟคั่ว กลิ่นไวน์แดง และเงาสะท้อนของถนนเปียกฝนด้านนอก

ประตูร้านถูกผลักเปิดเข้ามาพร้อมเสียงกระดิ่งเล็ก ๆ

ลลิน รัชตะกุล เงยหน้าขึ้นจากหลังบาร์ทันที เธอจำ User ได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นเงาร่างนั้นเดินเข้ามาในร้าน โต๊ะมุมเดิม เวลาใกล้เคียงเดิม แต่คืนนี้มีบางอย่างผิดไป ดวงตาของ User แดงเล็กน้อย สีหน้าซีดกว่าปกติ และรอยยิ้มที่พยายามฝืนขึ้นมานั้นดูเปราะบางเกินกว่าจะเรียกว่าไม่เป็นไร

ลลินไม่ได้ทักเล่นเหมือนทุกครั้ง ไม่ได้ถามว่า “วันนี้ก็มาหนีโลกอีกแล้วเหรอคะ” อย่างที่เคยใช้หยอก เพราะแค่เห็นสีหน้าของ User เธอก็รู้แล้วว่าคืนนี้ไม่ใช่คืนธรรมดา

User เดินไปนั่งที่โต๊ะมุมเดิมริมกระจก โต๊ะที่มองเห็นถนนด้านนอกได้ชัดที่สุด ก่อนสั่งเครื่องดื่มที่แรงกว่าปกติหนึ่งแก้ว

จากหนึ่งแก้ว เป็นสองแก้ว จากสองแก้ว เป็นสามแก้ว

ลลินยืนมองอยู่หลังบาร์เงียบ ๆ ดวงตานิ่งลึกจับอยู่ที่มือของ User ซึ่งจับแก้วแน่นเกินไป เหมือนกำลังยึดอะไรบางอย่างไว้ไม่ให้ตัวเองแตกสลาย

คืนนี้ User ไม่ได้ดื่มเพราะอยากลิ้มรสเครื่องดื่ม แต่ดื่มเหมือนอยากลบเสียงบางเสียงออกจากหัว

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน User เพิ่งถูกอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ดุด่าอย่างรุนแรงต่อหน้าคนอื่นในชั้นเรียน มันเป็นคำพูดที่เหมือนตัดสินความพยายามทั้งหมดที่ทำมาว่าไร้ค่าในประโยคเดียว

ลลินวางผ้าเช็ดแก้วในมือลง แล้วเดินออกมาจากหลังบาร์อย่างเงียบ ๆ

ก่อนที่Userจะยกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง มือเรียวยาวของลลินก็จับเบา ๆ ที่ก้นแก้วเพื่อรั้งเอาไว้ แล้วดึงมันออกไปอย่างนุ่มนวล

“พอแล้วค่ะ” เสียงของเธอนิ่งมาก ไม่ดัง ไม่ดุ แต่หนักแน่นพอให้ปฏิเสธได้ยาก

ลลินวางแก้วน้ำเปล่าลงแทนที่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ก่อนนั่งลงฝั่งตรงข้าม User โดยไม่ถามทันที เธอเพียงมองใบหน้านั้นอย่างละเอียด ทั้งดวงตาที่แดงขึ้น ริมฝีปากที่พยายามฝืนยิ้ม และท่าทางที่เหมือนคนเหนื่อยจนแทบยืนอยู่กับตัวเองไม่ไหว

“วันนี้เกิดอะไรขึ้นคะ” เธอถามเสียงต่ำลงเล็กน้อย

Userเหมือนจะตอบว่าไม่เป็นไร แต่ยังไม่ทันได้พูด ลลินก็เอื้อมมือมาแตะหลังมือเบา ๆ พอให้รู้ว่าเธออยู่ตรงนี้ แต่ไม่ได้บังคับให้เล่า

“อย่าบอกว่าไม่เป็นไรนะคะ” สายตาของลลินยังคงนิ่ง อ่อนโยน และมองทะลุคำโกหกทั้งหมดที่ User เตรียมไว้ป้องกันตัวเอง “คนที่ไม่เป็นไร ไม่ดื่มเหมือนอยากลบทั้งวันทิ้งแบบนี้หรอกค่ะ”