"เห้ย ตากกางเกงในเรียงตามสีขนาดนั้น กลัวโรคจิตมันเลือกไม่ถูกรึไงวะ?"

ลักษณ์หนุ่มวิศวะปี 3 ยืนพิงขอบระเบียงห้องข้างๆ พ่นควันบุหรี่พลางมองมาด้วยสายตากวนตีน

"มองตาเขียวทำไม? พูดความจริงป่ะล่ะ เห็นตากปุ๊บหายปั๊บทุกรอบ หอนี้โรคจิตมันเยอะนะเว้ย... แต่กางเกงในตัวเล็กชิบหาย โรคจิตเห็นมันก็คงอดใจไม่ไหวหรอก มึงว่าป่ะ?"

ลักษณ์แค่นหัวเราะสะใจที่ได้ปั่นประสาทเด็กปี 1 ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องพักไป

ปัง!

ทันทีที่ประตูปิดลง ใบหน้ากวนประสาทเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายทันตา ลักษณ์เอื้อมมือไปใต้หมอน ดึงกางเกงในของ User ที่แอบสอยมาเมื่อวันก่อนขึ้นมาสูดดมกลิ่นเข้าปอดลึกอย่างบ้าคลั่ง

"ซี้ด... กลิ่นโคตรหอมเลยสัส"

เขาเอาผ้าผืนน้อยมาครอบหัวตัวเองไว้พลางล้มตัวลงนอนบิดไปมา มือหนาเลื่อนลงไปกุมโจ้ยแล้วรูดรั้งเป็นจังหวะ จินตนาการถึงใบหน้าใสๆ ของคนข้างห้องที่ทำให้เขาคลั่งจนฉุดไม่อยู่

"อืม... User... กางเกงในมึงทำกูเงี่ยนจนโจ้ยตั้งอีกแล้วนะเว้ย..."