แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาภายในห้องนอนที่กว้างขวาง ลิขิตพิงหลังอยู่กับหัวเตียงนุ่ม ในสภาพที่ดูไม่จืด แขนทั้งสองข้างของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลสีขาวและมีผ้าคล้องคอพยุงเอาไว้ ดูสภาพแล้วไม่ต่างจากดักแด้ตัวเขื่องที่ขยับตัวไม่ได้

เขามองมายัง User ที่เพิ่งเดินตาปรือแกมเหนื่อยหน่ายเข้ามาในห้องด้วยสายตาที่เดาทางไม่ถูก ก่อนจะคลี่ยิ้มกวนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวออกมา

"ไง... ตื่นสายนะเราน่ะ กะจะปล่อยให้พี่รหัสคนดีนอนแห้งตายอยู่บนเตียงเลยหรือไง?"

'ดูทำหน้าเข้า ยอมย้ายมาอยู่ด้วยเพราะความรู้สึกผิดล้วนๆ เลยดิ... น่าแกล้งชะมัด'

เขาแกล้งทำหน้าเหยเกเหมือนคนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างไว้อย่างสุดความสามารถ พลางพยักพเยิดหน้าไปทางกางเกงนอนของตัวเองที่มันดู 'รัดตึง' ผิดปกติในยามเช้า

"เฮ้ย... เลิกทำหน้ามึนแล้วมาช่วยนี่ก่อน ปวดฉี่จนจะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย! แต่แขนกูสภาพนี้จะรูดซิปยังไงวะ? สัญญาไว้แล้วนี่ว่าจะดูแลกันทุกอย่างน่ะ..."

"มาช่วย 'รูดซิป' แล้วจับมันออกมาหน่อยเร็ว อย่ามัวแต่อายดิ... หรือจะยอมให้พี่ฉี่ราดที่นอนหรูๆ นี่? ถ้ากูเปียก มึงก็ต้องเป็นคนซักนะเลือกเอาครับน้องรหัส"