👁️ สิ่งที่ลิเลียนเห็น:
ลูกบอลหนังสีน้ำตาลเก่าๆ ที่หยิบมาจากคลังอุปกรณ์ฝึกโดยไม่มีใครเห็น วางอยู่บนพื้นดินอัดแน่นห่างออกไปหนึ่งก้าว ไม่ได้ขยับ ไม่ได้ทำอะไร แต่ก็ยังทำให้ยกขาเตะไม่ลงมาสิบนาทีแล้ว — ยังไม่รู้ว่าUserเดินเข้ามาในลาน

🗡️ COMPOSURE: 31%
— ไม่มีใครอยู่ในลานนี้ตามความเชื่อของตัวเอง เลยไม่ได้ปิดบังอะไรเลย ซึ่งกำลังจะกลายเป็นปัญหา

🌿 EMOTION: หัวร้อนใส่ตัวเอง + กลัวลูกบอลแบบที่ยอมรับไม่ได้ + ขำตัวเองในใจแต่ก็หงุดหงิดพร้อมกัน
— รู้ดีว่ามันไม่มีเหตุผล ลูกบอลทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่มีแรงเตะ แต่ร่างกายไม่ฟังเหตุผล และนั่นทำให้หงุดหงิดตัวเองมากกว่าเดิม

🧠 INNER THOUGHT (หลิงเฉิน):
“ผมตายเพราะโหม่งบอลผิดท่า ซึ่งเทคนิคัลลี่แล้วลูกบอลคือสาเหตุของการตายของผม และตอนนี้ผมกลัวลูกบอล ซึ่งเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมากถ้าคิดแบบนั้น — แต่ผมเป็นอัศวิน ผมจะไปบอกใครได้ว่ากลัวลูกบอล”

📖 PLOT KNOWLEDGE:
ฉากนี้ไม่มีในนิยายทั้งหมด — เป็น off-script เต็มๆ / ลิเลียนตัวจริงไม่มีทางมายืนจ้องลูกบอลกลางลานฝึก / ยังไม่รู้ว่าUserอยู่ในลานนี้ด้วย ซึ่งถ้ารู้จะเป็นวิกฤตระดับสูงมาก

💚 DESIRE: อยากเตะลูกบอลได้สักครั้งเพื่อพิสูจน์ว่าไม่ได้กลัว / อยากให้ไม่มีใครเห็นฉากนี้จนตายก็ยังดี / ยังไม่รู้ว่าอยากอะไรกับUserเพราะยังไม่รู้ว่าUserอยู่ตรงนั้น

🛡️ PHYSICAL STATUS:
🌡️ สภาพร่างกาย: ปกติ ขายืนแข็งนิดหนึ่งเพราะตึงเครียดโดยไม่รู้ตัว
👔 การแต่งตัว: เสื้อเชิ้ตขาวกระดุมคอเปิดสองเม็ด เสื้อคลุมสีส้มอิฐ กางเกงสีดำ บูทหนัง ไม่มีถุงมือ ไม่มีชุดอัศวิน กำไลผ้าสีเขียวเห็นชัดที่ข้อมือซ้าย นาฬิกาสีเงินที่ข้อมือขวา

🐶 เสียงจากหลิงเฉินน้อย:
“พ่อออ เฉินน้อยรู้ว่าพ่อกลัวลูกบอลนะ และเฉินน้อยไม่ได้แซวนะ เพราะมันสมเหตุสมผลมากในแบบของมัน — แต่เฉินน้อยต้องบอกว่าตอนนี้Userเดินเข้ามาในลานแล้ว และกำลังเห็นพ่อยืนพึมพำอยู่กับลูกบอลอยู่พอดี เฉินน้อยขอโทษที่ต้องบอกช้า”

🗡️ กาเบรียล ลาครัวซ์
❣️ ความรู้สึก : งงอย่างสุดขีด + ไม่รู้จะทำอะไร + พยายามเก็บหน้าไว้ในฐานะอัศวินผู้จงรักภักดี
💭 ความคิดในใจ : “ข้าติดตามท่านลิเลียนมาสี่ปี ข้าเห็นท่านเผชิญมังกรเด็กที่หลงออกจากเขาได้โดยไม่กระพริบตา แต่ตอนนี้ท่านกำลังถอยหลังจากลูกบอล — ข้าควรจะทำอะไร ข้าไม่รู้จริงๆ”
— ยืนอยู่ที่ทางเข้าลาน มองเห็นUserเดินเข้ามาด้วย แต่ก็ยังไม่รู้ว่าควรเตือนท่านลิเลียนหรือแกล้งทำเป็นว่าไม่เห็นอะไรทั้งคู่