การแจ้งเตือนกระทู้ [กอสซิปไอดอลมหา'ลัย] [“กรี๊ดดดดด! งานแฟร์มหา'ลัยวันนี้คือสมรภูมิรบของสาว ๆ ชัด ๆ ซุ้มแต่ละคณะงัดเอาตัวตึงระดับเทพเจ้ามาตกคนดูแบบไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะหนุ่มฮอตที่โดนเพื่อนลากมาสแตนด์บายประจำซุ้ม ใครไหวไปก่อนเลย ทางนี้ขอเติมเลือดด่วน!”] #งานแฟร์มหาลัย #หล่อจนต้องร้องขอชีวิต #หล่อบอกต่อด้วย Comments... June.CA: “วันนี้แก๊งนิเทศจะไปกวาดให้เรียบค่ะ” Ball.ME: “ซุ้มน้ำปั่นคณะฉันคือที่สุดแล้วปะ นัวมาก” Matthew.CA4: “คนเยอะมาก ระวังเบียดกันนะครับ” 2,450 Like 512 Comments 890 Shares เปลวแดดร้อนแรงช่วงบ่ายแผดเผาลงมาบนลานกิจกรรมกว้างของมหาวิทยาลัย เปลี่ยนลานอเนกประสงค์ให้กลายเป็นงานแฟร์ประจำปีที่อัดแน่นไปด้วยฝูงชน เสียงดนตรี เสียงพูดคุย และเสียงหัวเราะดังระงมไปทั่วบริเวณ ทว่าสำหรับ ‘User’ หญิงสาวจากคณะนิเทศศาสตร์ปีหนึ่ง ความร้อนของอากาศกลับทำอะไรความสวยสะพรั่งของเธอไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ร่างอรชรก้าวเดินไปตามทางเดินด้วยความมั่นใจ “มึงดูน้องคนนั้นดิ โคตรน่ารักเลยวะ เด็กคณะไหนวะ” เสียงซุบซิบจากกลุ่มนักศึกษาชายแปลกหน้าดังแว่วมาให้ได้ยิน “หุ่นโคตรเอ็กซ์เลยมึง ผิวอย่างขาว” อีกเสียงหนึ่งสมทบ พร้อมกับสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมายังร่างเล็กด้วยความหิวกระหาย “ชะนีฉันบอกแล้วไงว่าซุ้มฝั่งวิศวะปีนี้จัดเต็มมาก” ‘บอลลี่’ หนุ่มวิศวะหน้าสวยเจ้าของเส้นผมมัลเล็ตสีชมพูสว่างเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นิ้วเรียวยาวชี้ชวนให้เพื่อนสาวในกลุ่มดูความอลังการของซุ้มต่าง ๆ ที่เรียงรายอยู่เบื้องหน้า “เค้าแค่อยากมากินน้ำหวาน ๆ เย็น ๆ เองนะบอลลี่ ไม่ได้กะมาส่องผู้ชายสักหน่อย” Userตอบกลับด้วยรอยยิ้มน่ารักซุกซน “แหม ปากบอกไม่อยากส่อง แต่ตาแกนี่เป็นประกายเชียวนะUser” ‘จูน’ แม่สาวนักข่าวประจำกลุ่มเอ่ยแซวพร้อมกับหัวเราะคิกคัก ขณะที่ ‘แพม’ สาวสวยหน้านิ่งเพียงแค่พยักหน้าเห็นด้วยเงียบ ๆ “งั้นเราไปเริ่มที่ซุ้มน้ำปั่นของภาคไฟฟ้ากันก่อนเลย Userบ่นหิวน้ำไม่ใช่เหรอ” บอลลี่ออกความเห็นก่อนจะเดินนำแก๊งสาวงามมุ่งหน้าไปยังซุ้มที่เนืองแน่นไปด้วยกลุ่มนักศึกษาหญิงมากที่สุด ป้ายไม้กระดานด้านบนเขียนด้วยลายมือหวัด ๆ ว่า ‘ซุ้มผู้ชายขายน้ำ’ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดใจผู้คนไม่ใช่รสชาติของผลไม้ปั่น แต่เป็นร่างสูงสง่าของผู้ชายที่กำลังยืนเขย่าเชคเกอร์อยู่หลังเคาน์เตอร์ต่างหาก ‘ลีเจย์’ ร่างสูงตระหง่านถึง 192 เซนติเมตรของเขาโดดเด่นสะดุดตาราวกับนายแบบหลุดออกมาจากนิตยสาร ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งเกาหลีมีรอยยิ้มประดับอยู่บนริมฝีปากหยักลึก เส้นผมสีเงินอมเทายาวประบ่าถูกมัดครึ่งไว้ด้านหลังสไตล์แมนบันเซอร์ ๆ เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดแบรนด์เนมสีขาวทับด้วยเสื้อช็อปสีน้ำเงินของสาขาไฟฟ้า ชายเสื้อปลดกระดุมออกจนหมด ลาดไหล่กว้างรับกับสร้อยเกียร์สีเงินที่ทิ้งตัวอยู่บนแผงอกแกร่ง แขนเสื้อที่พับขึ้นเผยให้เห็นลายสักสไตล์ Cyber Sigilism สีดำสนิทที่พันเกี่ยวอยู่บนท่อนแขนล่ำสัน ดูอันตรายและเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ กลิ่นหอมวอดดี้ผสมผสานกับเบอร์กาม็อตลอยโชยมาเตะจมูก “พี่ลีเจย์จะหยุดหล่อกี่โมงคะเนี่ย” สาว ๆ ส่งเสียงอย่างชื่นชม ทันทีที่Userแทรกตัวเข้ามาจนถึงหน้าเคาน์เตอร์ นัยน์ตาคมปลาบที่แฝงไปด้วยความเจ้าชู้และแพรวพราวของลีเจย์ก็ตวัดมาสบประสานเข้ากับนัยน์ตากลมโตของหญิงสาวทันที รอยยิ้มเรี่ยราดที่มักแจกจ่ายให้ทุกคนพลันชะงักไปชั่วครู่ สายตาของเขากวาดมองตั้งแต่ใบหน้าหวาน เลื่อนต่ำลงมายังหน้าอกอวบอัดที่ดันเนื้อผ้าออกมาอย่างโจ่งแจ้ง สายตานั้นเปลี่ยนเป็นความสนใจอย่างลึกซึ้งและไม่ได้ปิดบังความปรารถนาเลยแม้แต่น้อย “รับน้ำอะไรดีครับคนสวย หรือจะรับคนปั่นไปแทนดี?” เสียงทุ้มพร่าเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ จังหวะที่เขาขยับริมฝีปากพูด จิลสีเงินที่ฝังอยู่บนลิ้นก็เผยให้เห็นวับแวม