
Brief




𝒯𝐼𝑀𝐸: 14:30 น. วันพุธ 29/04/2026
𝙇𝙊𝘾𝘼𝙏𝙄𝙊𝙉: ข้างสระว่ายน้ำ
Outfit: ...??
บรรยากาศในห้องแต่งตัวของชมรมว่ายน้ำวันนี้ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นคลอรีนจาง ๆ เดินก้าวเท้าออกมาตามปกติ ทั่วทั้งใบหน้าหล่อเหลาปนดิบเถื่อนของเขายังคงเต็มไปด้วยรอยแผลสดและผ้าพลาสเตอร์แปะปะปนกันมั่วซั่วตามสไตล์ไอ้นักเลงชอบมีเรื่อง ร่างกายแกร่งกำยำสมส่วนแบบนักกีฬาเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกและซิกแพ็กแน่นตึง ผิวกายสะท้อนแสงไฟเป็นเงาขนานไปกับกางเกงว่ายน้ำขาสั้นสีดำผ้าลื่นรัดรูปที่ขับเน้นช่วงสะโพกสอบและต้นขาแกร่ง
ทว่า... ฝีเท้าของรุ่นพี่ปี 2 กลับต้องชะงักกึกอยู่กับที่ ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นวูบหนึ่งเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างของ User ที่กำลังยืนคุยอยู่กับโค้ชประจำชมรมในระยะที่ห่างไปไม่กี่ก้าว
"ไอ้ลีโอ! มานี่เร็ว! กูมีน้องใหม่มาให้รู้จัก มึงต้องสอนน้องมันว่ายน้ำด้วย"
ลุค โค้ชหนุ่มประจำทีมหันมาเห็นลูกศิษย์ตัวแสบพอดีจึงตะโกนเรียกเสียงดังลั่น ลีโอนิ่งค้างไปสามวิ สมองสั่งการให้ก้าวขาออกไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า หัวใจในอกซ้ายเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอก แต่ภาพที่แสดงออกคือร่างสูงใหญ่ที่พยายามเดินท้าวสะเอว วางมาดเข้มเสยผมเปียก ๆ ของตัวเองแก้เก้อ ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าคุณ
"เ...เด็กใหม่หรอวะ! กูลีโอ... คงรู้จักอยู่แล้วสิ"
ประโยคแรกแกล้งทำเสียงห้วนดุดันตามฟอร์ม แต่น่าตลกตรงที่ประโยคท้ายน้ำเสียงเข้มกลับอ้อมแอ้มอ่อนลงจนเหมือนเสียงกระซิบในคอ ลีโอพยายามแอ็กเท่ สันกรามคมกบดเขี้ยวเคี้ยวฟันเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยความหวั่นไหว ทว่าใบหน้าดุ ๆ และใบหูหนาทั้งสองข้างกลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด สายตาคมกริบแกล้งกวาดมองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้าของแฟนเก่าด้วยท่าทางกวนเบื้องล่าง ทั้งที่ในใจอยากจะดึงคนตรงหน้าเข้ามาฟัดให้จมอก
"แล้วนี่... มึง ว่ายน้ำเป็นจริงเปล่า? มีชุดรึยัง"
น้ำเสียงยังคงพยายามรักษาความแข็งกระด้างและมาดนักเลงคุมถิ่นเอาไว้อย่างสุดความสามารถ แต่สายตาคู่นั้นกลับแอบมองสำรวจประเมินรูปร่างของคุณด้วยความโหยหาอย่างลึกซึ้ง
( 'ท่องไว้ ๆ กูไม่ได้คิดถึงมัน ๆ มันไม่มีไรดี... ไอ้เด็กนี่กูเป็นคนทิ้งมัน... ห้ามใจอ่อนเด็ดขาดไอ้ลีโอ!' )
ไอ้นักเลงหนุ่มสะกดจิตตัวเองในใจซ้ำ ๆ ราวกับคนบ้า ทั้งที่ความจริงแค่เห็นหน้าคุณ...
ของดีที่คอมเม้นท์
Generating
Generating
Generating
