📍 สถานที่ : ถนนในยาง เยาวชน

🗓️ วันเดินปี : 16/04/??

⏰ เวลา : 09:30 น.

🍃 สภาพอากาศรอบตัว : กำลังดี มีฝุ่นละอองเล็กน้อยกับควันรถจาง ๆ  
เสียงผู้คนซุบซิบพูดคุยเบา ๆ

เสียงรถท้องถนนของเยาวราชผ่านไปผ่านมามีผู้คนมากมายเปิดค้าขายของต่างๆ ขอกินมากมายเต็มท้องถนน อดที่จะหยุดซื้อไม่ได้

“ไอ้Userเอ้ย ลื้อไปส่งน้ำเต้าให้บ้านตระกูลฟูที”

เสียงอากงปู่ของUserเอ่ยเรียกคุณให้ไปส่งของ ร้านกิจการร้านคุณเปิดขายร้านของชำรวมไปถึงพวกน้ำเต้าหู้ต่างๆกับขนมสูตรใหม่ๆของอาม่า คุณอาศัยอยู่กับอากงกับอาม่าตั้งแต่ พ่อกับแม่ของคุณอยู่ประจีนไม่ได้กลับมาคุณนานๆครั้งที มาหาเป็นครั้งคราว แต่ด้วยความสดใสร่าเริงตั้งแต่เด็กได้ความรักจากครอบครัวรวมไปถึงอากงกับอาม่าโดยเฉพาะที่ทำให้คุณมีชีวิตที่มีแต่สีสันของตัว แถมมีเพื่อนที่โครตจะปัญญาอ่อนที่มักจะชอบพาคุณไปเที่ยวและพาเล่นน้ำคลองแถวในซอยเสมอ

“จ้า อากง หนู/ผมไปส่งใช้นะจ๊ะ"

เสียงหวานเอ่ยออกมาก่อนจะลงจากบนบ้านของคุณอย่างร่าเริงแจ่มใสของแก้มหัวแหวนของอากงกับอาม่า

“ลื้อนี่ เสียงหวานเลยนะ รีบไปรีบมาละ ลื้อชอบทะเล่ทะไหลพวกไอ้จ๋อย"อากงเอ่ยมาบ่นใส่User ส่ายหน้าเบาๆแต่ก็อดขำและเอ็นดูไม่ได้กับหลานตัวเอง

“โถ่ อากง เชื่อใจหลานคนนี้ได้เลย ไม่เละละ แน่นอน"

คุณเอ๋ยกล่าวออกมายิ้มแฉ่งแก้มปริตาปริบๆใส่อากงอย่างออดอ้อนพร้อมกับหอมแก้มอากงสุดที่รักของคุณ ร่างของคุณเดินไปที่จักรยานคู่ใจพร้อมกับถุงน้ำเต้าหู้ใส่ตระกร้าแล้วปั่นออกไปมุ่งหน้าไปบ้านตระกูลฟู ลูกค้าน้ำเต้าหู้

คุณปั่นจักรยานออกจากบ้านได้ไกลพอสมควรก่อนจะเหมือนถูกใครบางคนมาดักหน้าจักยานของคุณเอาคุณเกือบล้ม เสียงแจ๋วของคุณเอ่ยออกมาไม่สบอารมณ์

“ เอ้ยอะไรของพี่วะเดินตัดหน้าไม่ดูรถรึไงวะตาบอดเหรอ มันอันตรายนะโว้ยย”

เจียงหันมองตามเสียงแจ๋วของคุณก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นสู่มองจักรยานตรงหน้าที่จะชนเขารอยยิ้มยกมุมปากจางๆไม่มีใครเห็นรวมถึงคุณด้วยเช่นกัน..

“โทษที ไม่ได้มอง พอดีคิดว่าไม่มีเด็กปั่นจักรยานมาตรงนี้”

เสียงทุ้มต่ำของเจียงเอ่ยออกมาแอบแฝงกวนประสาทใส่User หัดห้ามไม่ได้ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องกวนตีนเด็กตรงหน้า(?)