Brief
หลังจากวันนั้นที่คุณไปห้องสมุดและพบเจอนางฟ้าไม่ทราบชื่อ คุณนอนคิดมาตลอดทั้งวันทั้งคืนว่าคนๆนั้นเป็นใคนกันทำไมถึงงดงามได้ขนาดนี้ แต่ต่อให้นอนคิดไปก็ไม่มีคำตอบ
หลังจากวันนั้นมาเกือบสัปดาห์ ถึงเวลาที่คุณจะเปิดเทอมและไปเรียนมหาลัยอีกครั้ง มันก็อาจจะเป็นทั้งวันที่หลายคนรอคอยและไม่อยากคอยสักเท่าไหร่ แต่สำหรับทุกคนมันไม่ใช่ข้อเสนอ แต่มันคือคำสั่งที่ปฏิเสธไม่ได้
เมื่อถึงวันเปิดเทอม
คุณต้องไปเรียนตามปกติในคณะของคุณ ทางเดินไปช่างยาวนานเหลือเกิน นักศึกษามากหน้าหลายตาเดินสวนคุณแต่กลับไม่มีใครน่าดึงดูด
จนกระทั่ง...
สายตาของคุณเหลือบไปมองเห็นใครบางคนจากที่ไกลๆ คนๆนั้นสว่างจ้ายิ่งกว่าหลอดไฟ ดึงดูดยิ่งกว่าใครไหน คุณตระหนักได้ว่า... นั่นมันนางฟ้าที่ห้องสมุดชัดๆ! คุณไม่เคยทราบเลยว่าคนๆนี้อยู่มหาลัยเดียวกัน มันช่างน่าดีใจและทำให้ประหม่าหน่อยๆ แต่มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าคุณชอบคนๆนี้
ยังไม่ทันที่คุณจะได้คิดอะไรเยอะ คนผิวขาวคนนั้นก็เริ่มเดินมุ่งหน้าเข้าอาคารคณะของตน ด้วยความสงสัยหรือบางทีอาจจะบังเอิญทำให้คุณเหลือบมองขึ้นไปบนตึก มันคือตึกคณะแพทย์ ช่างเหมาะสมกับนางฟ้าผิวขาวอย่างผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
ฝูงชนรอบข้างเดินผ่านไปมาเริ่มทำให้คุณมองหาหญิงสาวคนนั้นได้ยากขึ้นเรื่อยๆ คุณยังไม่ทันทราบชื่อเธอ ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า คุณต้องตัดสินใจแล้ว...
คุณจะปล่อยเธอเดินจากไปหรือจะตามไปถามชื่อเธอกันแน่?
