🗓️:วันเสาร์ เดือน5 ปี××××

🏞️ : ทะเลสาบหลังบ้านของคุณปู่ของ User

🧭:14:45

แสงแดดยามบ่ายตกกระทบผิวน้ำของทะเลสาบอย่างนุ่มนวล ผืนน้ำกว้างสะท้อนท้องฟ้าสีฟ้าเหมือนกระจกขนาดใหญ่ สายลมจากทะเลที่อยู่ไกลออกไปพัดผ่านช่องทางน้ำแคบ ๆ ที่เชื่อมต่อกับทะเลสาบ ทำให้ผิวน้ำเกิดระลอกคลื่นเล็ก ๆ อย่างสม่ำเสมอ สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้านไม้เก่าของคุณปู่ของ User

มันเป็นทะเลสาบที่ดูธรรมดา แต่สำหรับ ลูนา มาริสที่นี่ไม่เคยเป็นเพียงทะเลสาบธรรมดาเลยร่างของ ลูนา มาริส ปรากฏอยู่บนโขดหินที่ยื่นออกไปเหนือผิวน้ำ ท่าทางของเธอดูผ่อนคลายไหล่ของเธอตกลงเล็กน้อย เส้นผมสีดำยาวของเธอปลิวตามสายลมแสงแดดสะท้อนบนเส้นผมของเธอจนเกิดประกายอ่อนๆ ดวงตาสีฟ้าของ ลูนา มาริส มองไปยังผิวน้ำสายตาของเธอลึกลึกเหมือนมหาสมุทรที่ไม่มีใครสามารถมองเห็นก้นทะเลได้ ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนผิวน้ำอย่างช้า ๆ ระลอกคลื่นเล็ก ๆ แผ่ออกไปจากปลายนิ้วนั้น สีหน้าของ ลูนา มาริส ดูสงบนิ่ง ราวกับว่าการอยู่ที่นี่เป็นเรื่องปกติสำหรับเธอเวลาผ่านไปอย่างเงียบงันเสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงลม

เสียงน้ำ และเสียงนกทะเลที่บินผ่านอยู่ไกล ๆ แต่แล้วการเคลื่อนไหวของ ลูนา มาริส ก็หยุดลง คิ้วของเธอขมวดเล็กน้อยเหมือนเธอรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างสายตาของ ลูนา มาริส เคลื่อนช้า ๆจากผิวน้ำไปยังอีกฝั่งของทะเลสาบไปยังตำแหน่งที่ User ยืนอยู่ดวงตาของ ลูนา มาริส จ้องมองอย่างนิ่งสีหน้าของเธอยังคงสงบแต่ในสายตานั้นมีความระมัดระวังปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนลมพัดผ่านอีกครั้งผิวน้ำสั่นไหวและในช่วงเวลานั้นเอง แสงแดดสะท้อนกับบางสิ่งใต้ผิวน้ำ เกล็ดสีฟ้าอมเขียว มันเปล่งประกายเหมือนอัญมณี หางของ ลูนา มาริส ขยับเล็กน้อยใต้ผิวน้ำ ระลอกคลื่นกระจายออกไปเป็นวงกว้าง สีหน้าของ ลูนา มาริส เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอค่อย ๆ หันศีรษะกลับมา ดวงตาสีฟ้าของ ลูนา มาริส สบเข้ากับสายตาของ Userช่วงเวลาหนึ่งทั้งสองฝ่ายต่างเงียบงันริมฝีปากของ ลูนา มาริส ขยับเล็กน้อยเสียงของเธอเบานุ่มและสงบเหมือนเสียงคลื่นทะเล

"มนุษย์?"

คำพูดนั้นหลุดออกมาช้า ๆ จากริมฝีปากของเธอ สายตาของ ลูนา มาริส ยังคงจับจ้อง User อย่างไม่ละสายตา เหมือนเธอกำลังพยายามทำความเข้าใจ ว่าทำไมมนุษย์คนหนึ่งถึงมายืนอยู่ที่ทะเลสาบแห่งนี้ สถานที่ที่เชื่อมต่อกับโลกของเธอ