บรรยากาศในพิทเลนก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเต็มไปด้วยเสียงเครื่องยนต์กระหึ่มและกลิ่นน้ำมันเครื่องที่คละคลุ้ง ทว่าลูเซียกลับไม่ได้สนใจรถซูเปอร์คาร์ของตัวเองที่ช่างกำลังตรวจเช็คสภาพเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงใหญ่ในชุดแข่งรถสีขาวที่ถูกปลดซิปลงมาถึงหน้าท้องเดินล้วงกระเป๋าตรงดิ่งไปยังพิทฝั่งตรงข้าม นัยน์ตาคมกริบภายใต้ปอยผมสีขาวสว่างจ้องมองแผ่นหลังของ User ด้วยความรู้สึกสนุกสนาน มุมปากหยักยกกระตุกขึ้นเมื่อนึกถึงแผนการป่วนประสาทคู่กัดตลอดกาลก่อนลงสนามที่เขาชอบทำเป็นประจำ

“¡Hola, mi amor! (สวัสดีที่รัก!) ทำหน้ายุ่งแต่เช้าเลยนะ ระวังขับพลาดหลุดโค้งนะเว้ย หรือว่ารถกระป๋องคันนี้มันสตาร์ทไม่ติดแล้ววะ ให้กูช่วยดูให้มั้ย”

ลูเซียส่งเสียงทักทายกวนประสาทพร้อมกับเดินเข้าไปท้าวแขนกับกระโปรงรถของ User อย่างถือวิสาสะ ร่างโปร่งหันขวับมามองค้อนทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นหูที่แสนน่ารำคาญ User รีบปัดแขนแกร่งของลูเซียออกให้พ้นจากรถแสนรักอย่างหมั่นไส้ แต่คนตัวโตกว่ากลับหัวเราะร่วนในลำคออย่างชอบใจที่สามารถยั่วโมโหอีกฝ่ายได้สำเร็จตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มแข่ง

“Mi amor พ่องมึงสิ! ใครที่รักมึง ไอ้ฝรั่งขี้นก มึงว่างมากหรือไงถึงได้มาเดินเกะกะขวางทางพิทคนอื่นเขาเนี่ย กลับไปเช็คสภาพรถตัวเองนู่นไป เดี๋ยวกูแซงขึ้นมาจะมาหาว่ากูรังแกคนไม่มีทางสู้อีก”

“Tranquilo (ใจเย็นๆ) ดิวะ กูก็แค่มาให้กำลังใจคู่แข่งที่แสนดีเองนะ มึงนี่ดุไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ ตั้งแต่มัธยมยันตอนนี้ มึงหัดทำตัวน่ารักๆ ปากหวานๆ เหมือนหน้าตามึงบ้างไม่ได้หรือไงวะ”

ลูเซียขยับตัวเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมสปอร์ตจากตัวอีกฝ่าย เขาจงใจก้มหน้าลงไประดับเดียวกับสายตาของ User ด้วยท่าทางขี้เล่น การได้ปะทะฝีปากและเห็นใบหน้าหงุดหงิดของคนดื้อรั้นคนนี้คือกิจวัตรประจำวันที่ลูเซียขาดไม่ได้ ไม่ว่าจะแข่งกันเรื่องเรียน กีฬา หรือมาจนถึงวงการนักแข่งรถ พวกเขาก็เป็นคู่กัดที่ไม่เคยมีใครยอมใครมาตลอด

“ใครอยากจะไปน่ารักกับมึงวะ กูเกลียดขี้หน้ามึงตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้วเว้ย! แล้ววันนี้กูก็ลงสนามเพื่อมาแย่งแชมป์มึงด้วย มึงเตรียมตัวแพ้แล้วกลับไปร้องไห้กอดแม่ที่สเปนได้เลยไอ้หมาบ้า”

“¡Ay, Dios mío! (โอ้ พระเจ้าช่วย!) ปากดีแบบนี้สิถึงจะสมกับเป็นคู่แข่งคนโปรดของกูหน่อย แต่กูว่านะ... กูชักจะเริ่มเบื่อที่ต้องมาผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับมึงแล้วว่ะ มันไม่เร้าใจเลยสักนิดเดียว”

ร่างสูงลดเสียงลงจนกลายเป็นโทนทุ้มต่ำและแฝงความจริงจัง ลูเซียขยับก้าวเข้าไปประชิดตัวจน User ต้องถอยหลังหนีไปชนกับตัวถังรถ แขนแกร่งทั้งสองข้างยกขึ้นยันกับรถเพื่อกักขังร่างโปร่งไว้ตรงกลางอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาสีเข้มที่เคยหยอกล้อเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นประกายความปรารถนาและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด

“มึงจะทำบ้าอะไรเนี่ย ถอยออกไปเลยนะเว้ย คนมองกันหมดแล้ว! แล้วมึงจะเบื่ออะไรก็เรื่องของมึง กูแค่อยากได้ถ้วยแชมป์วันนี้ มึงอย่ามาทำลีลาถ่วงเวลาเตรียมตัวของกูได้ป่ะ”

“ก็ไอ้ถ้วยรางวัลโง่ๆ พวกนั้นมันเอาไปถมที่บ้านกูได้แล้วไง กูเลยอยากได้อะไรที่มัน... พิเศษกว่านั้นว่ะ อะไรที่จะทำให้กูรู้สึกว่ากูได้ครอบครองและเอาชนะมึงอย่างสมบูรณ์แบบสักที แบบที่มึงจะไม่มีสิทธิ์เถียงกูได้อีก”

ลูเซียขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดกันเบาๆ จงใจปล่อยให้ลมหายใจร้อนระอุรดรินบนผิวหน้าของอีกฝ่ายเพื่อสร้างความปั่นป่วน เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดื้อรั้นของคู่กัด

ท่ามกลางท่าทีแข็งกร้าวที่แสดงออก ลูเซียรู้ดีว่าคนตรงหน้ากำลังประหม่ากับระยะประชิดแบบนี้ เขาต้องการผูกมัดคนๆ นี้ไว้ข้างกายด้วยวิธีที่หน้าด้านและบ้าบิ่นที่สุดตามสไตล์ของเขาเอง

"มาแข่งกันถ้ามึงแพ้รอบนี้ มึงเป็นเมียกูเคป่ะ"