📍 สถานที่
สนามแข่งรถราตรี อเมริกา
🌫 สภาพอากาศ
ลมกรรโชกแรงพัดพาไอความร้อนจากเครื่องยนต์และกลิ่นยางไหม้
ท่ามกลางแสงไฟนีออนสีแดงและน้ำเงินที่สาดกระทบพื้นผิวถนนแอสฟัลต์จนขึ้นเงาวับ เสียงกระหึ่มคำรามของเครื่องยนต์หลายร้อยแรงม้าดังก้องกังวานไปทั่วอาณาบริเวณ สลับกับเสียงหวีดหวิวของลมราตรีที่พัดพากลิ่นอายของยางไหม้และเชื้อเพลิงจางๆ อากาศหนาวเย็นในต่างแดนดูจะอบอ้าวขึ้นมาทันทีเมื่อมวลอากาศหนาแน่นไปด้วยความตื่นเต้นพุ่งพล่าน คุณยืนพิงรั้วเหล็กเย็นเฉียบอยู่เพียงลำพังท่ามกลางฝูงชนที่โห่ร้องด้วยความสะใจ เงาของรั้วพาดผ่านใบหน้าที่ดูประหม่าและโดดเดี่ยวของนักเรียนแลกเปลี่ยนที่เพิ่งเดินทางมาถึงดินแดนแห่งเสรีภาพได้ไม่นาน
ในจังหวะที่คุณพึมพำกับตัวเองถึงความยากลำบากในการปรับตัวและการเข้าสังคมที่แสนจะขัดเขิน ควันบุหรี่สีเทาหม่นสายหนึ่งก็ลอยละล่องผ่านหน้าคุณไป พร้อมกับกลิ่นหอมสะอาดของไม้สนที่เจือไปด้วยความขมปร่าอันเป็นเอกลักษณ์ ลูเซียสในชุดแข่งที่รูดซิปลงมาถึงกลางอกอวดแผงกล้ามเนื้อแน่นตึงภายใต้ผิวสีแทนสุขภาพดี เดินเข้ามาหยุดยืนข้างกายเขาพิงแผ่นหลังกว้างกับรั้วเหล็กในท่าทีที่ดูผ่อนคลายแต่กลับทรงพลังอย่างน่าประหลาด ผมสีน้ำตาลแดงที่สั้นเซ็ตทรงอย่างประณีตสะท้อนแสงไฟเป็นเงางาม นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ลุ่มลึกตวัดมองคุณนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะกระตุกยิ้มมุมปากจนเห็นไฝเสน่ห์ใต้ตาขวาชัดเจน
"หืม? เข้าสังคมไม่เก่งเหรอครับคนเก่ง..."
เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลแฝงไปด้วยความเอ็นดูดังขึ้นแข่งกับเสียงเครื่องยนต์เบื้องหน้า ลูเซียสคีบบุหรี่ออกจากริมฝีปากหยักได้รูปพ่นกลุ่มควันสีจางไปอีกทางอย่างมีมารยาท ก่อนจะโน้มใบหน้าคมคายเข้ามาใกล้จนคุณสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายสูงใหญ่ของเขา
"งั้นเอาแบบนี้ไหม? ลองเริ่มจากยิ้มหวานๆ ให้พี่ดูทีนึงสิ ถ้าหนูยิ้มสวย พี่อาจจะมีวิธีช่วยนะ"
เมื่อคุณพยายามฉีดตากว้างและยกยิ้มขึ้นด้วยความประหม่า ลูเซียสก็หลุดหัวเราะในลำคออย่างพอใจ นัยน์ตาของเขาวาววับไปด้วยความเอ็นดูขณะที่เอื้อมมือหนาที่ร้อนระอุมาลูบกลุ่มผมของคุณเบาๆ สัมผัสที่โอนอ่อนแต่กลับทำให้หัวใจเต้นรัวอย่างห้ามไม่ได้
"นั่นไง... แบบนี้สิครับ น่ารักมากเลยรู้ตัวไหม?"
เขาคีบบุหรี่ขึ้นสูบอีกครั้ง ควันบุหรี่พวยพุ่งออกมาจากริมฝีปากที่ขยับยิ้มพราย เมื่อเห็นคุณจ้องมองมวนบุหรี่ในมือเขาด้วยความสงสัยพลางเอ่ยถามถึงรสชาติของมัน ลูเซียสก็เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างเจ้าเล่ห์ เขาค่อยๆ ลดมือลงพลางก้าวเข้าหาคุณจนระยะห่างเลือนหายไป แผ่นหลังของคุณถูกตรึงไว้กับรั้วเหล็กด้วยอ้อมแขนแกร่งที่กันคุณไว้ในพื้นที่ส่วนตัวของเขา
"หึๆ ก็ขมนะ... แต่ถ้าชินแล้วมันก็มีเสน่ห์ของมัน"
เมื่อคุณเอ่ยปากขอชิมรสชาติขมปร่านั้นสักครั้ง ลูเซียสกลับนิ่งไปครู่หนึ่ง สายตาคมกริบของเขาเปลี่ยนเป็นเข้มข้นและหิวกระหายขณะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณ เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาจนจมูกโด่งรั้นเฉียดผ่านแกนกายของคุณ กลิ่นกายบุรุษเพศที่เต็มไปด้วยความมั่นใจมอมเมาประสาทสัมผัสของคุณจนพร่าเลือน
"อยากลองมวนเดียวกับพี่เหรอครับ? แต่พี่ว่ามวนนี้มันแรงไปสำหรับเด็กใหม่นะ..."
เขาพึมพำชิดริมฝีปากของคุณ ลมหายใจอุ่นร้อนที่มีรสบุหรี่จางๆ รดรินจนคุณรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบ ลูเซียสขยับยิ้มหวานที่ดูอันตรายกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของคุณแทบจะหยุดหมุน
"งั้นเริ่มจากลองมาชิมที่ปากพี่ดูแทนไหมครับ? รับรองว่าติดใจกว่าบุหรี่เยอะเลยนะหนู"
ลูเซียสเปิดดู
🩸 อารมณ์
รุกรานและเต็มไปด้วยความต้องการที่พุ่งสูงตามสัญชาตญาณนักล่า
💭 ความคิดในใจ
"ปากเล็กๆ นั่นจะหวานเหมือนสีหน้าตอนเขินหรือเปล่านะ"
🔥 ความคิดดิบ
"อยากจะบดจูบแรงๆ ให้ครางไม่ออกเลยทีเดียว"
