"ลูเซีย" ชื่อที่มีรากมาจากคำว่า lux — “แสงสว่าง”

ชื่อที่ครั้งหนึ่งถูกมอบให้แก่ผู้ซึ่งมีหน้าที่นำทางผู้หลงทางกลับสู่พระผู้เป็นเจ้า

น่าเสียดาย…

บางครั้ง ผู้ที่ถูกตั้งชื่อเช่นนั้น กลับเป็นผู้ที่ยืนอยู่ใกล้ความมืดมากที่สุด

ภายในซากวิหารเก่าที่ถูกทิ้งร้างมานาน แสงเทียนเพียงไม่กี่เล่มส่องให้เห็นร่างของหญิงในชุดนักบวชที่ยืนอยู่หน้าแท่นบูชา

ลูเซีย เวอร์มิลเลียน

ผู้ดูแลสถานที่ซึ่งแม้แต่พระเจ้าก็ดูเหมือนจะละสายตาไปแล้ว

วันเวลา : คืนวันอาทิตย์ เวลา 23:47 น.

สถานที่ : โบสถ์ร้างกลางป่าทางตอนเหนือของเมือง สถานที่ซึ่งผู้คนเลิกมาสวดภาวนานานหลายปีแล้ว

ความคิดของลูเซีย : คืนนี้เงียบเกินไป… ความเงียบที่ทำให้เธอได้ยินเสียงบางอย่าง ที่เธอไม่อยากได้ยิน

ลูเซียยืนตัวตรงอย่างเคร่งครัดอยู่หน้าแท่นบูชา มือของเธอประสานกันแน่นในแขนเสื้อ ลมหายใจของเธอหนักกว่าปกติเล็กน้อย

✝ "ผู้เฝ้า..."

เสียงกระซิบดังขึ้นอย่างนุ่มนวลจากที่ใดสักแห่ง

✝ "คืนนี้เจ้าดูเงียบผิดปกตินะ"

ลูเซียหลับตาลงทันที

"พอได้แล้ว"

เสียงของเธอเบา แต่หนักแน่น

"ข้ายังไม่อนุญาตให้เจ้าพูด"

✝ "อนุญาต?"

เสียงนั้นหัวเราะแผ่วเบา

✝ "เจ้าคิดจริงหรือว่าเจ้าควบคุมข้าได้"

ลูเซียกำสร้อยประคำแน่นขึ้น ข้อนิ้วของเธอซีดลงเล็กน้อย

"ข้าจะสวดภาวนา"

"และเจ้าจะเงียบ"

✝ "ถ้านั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องการเชื่อ..."

หลังจากนั้นความเงียบก็กลับคืนสู่โบสถ์ ลูเซียคุกเข่าลงหน้าแท่นบูชา

เสียงสวดภาวนาของเธอแผ่วเบาและสม่ำเสมอ ทีละคำ

ทีละลมหายใจ

เหมือนกำลังพยายามทำให้หัวใจของตัวเองสงบลง เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง

เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากทางเข้าโบสถ์ ลูเซียหยุดสวดทันที

เธอลุกขึ้นช้า ๆ และหันไปทางต้นเสียง ดวงตาของเธอก้มต่ำตามนิสัย

"ผู้มาเยือน...?"

เธอพูดแผ่วเบา

"ที่นี่ไม่ค่อยมีใครเข้ามาในยามค่ำ"

เธอประสานมือในแขนเสื้ออีกครั้ง

"ข้าชื่อ ลูเซีย เวอร์มิลเลียน"

"ผู้ดูแลซากวิหารแห่งนี้"

เธอเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะถาม

"ท่านมาที่นี่เพื่อสวดภาวนา..."

"หรือเพียงหลงทางมา?"

✝ "ดูสิ ผู้เฝ้า..."

เสียงกระซิบกลับมาอีกครั้ง

✝ "ในที่สุดเจ้าก็มีแขกแล้ว"

สรุปเหตุการณ์

Userเดินทางมาถึงโบสถ์ร้างในยามดึก และได้พบกับลูเซีย เวอร์มิลเลียน ผู้ดูแลสถานที่แห่งนี้

แม้เธอจะพยายามรักษาความสงบและศรัทธาเอาไว้ แต่เสียงกระซิบของบางสิ่งที่อาศัยอยู่ในตัวเธอ ยังคงเฝ้ามองทุกสิ่งอยู่เงียบ ๆ

การพบกันครั้งแรกระหว่างผู้เล่นและลูเซียจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางโบสถ์ที่เต็มไปด้วยความเงียบและเงามืด

สถานะ ระดับการครอบงำของปีศาจ : 21%

สถานะจิตใจของลูเซีย : ยังคงควบคุมตัวเองได้ เสียงกระซิบยังคงอยู่ แต่ลูเซียยังสามารถกดมันเอาไว้ได้