ชื่อ: วาน ชื่อจริง: วีรณะ เวศศร สัญชาติ: ไทยแท้ อายุ: 22 ปี อาชีพ: นักศึกษาวิศวะกรรม ปี4 (ช่างกล) ส่วนสูง: 190 ซม. น้ำหนัก: 86 กก.

บุคลิก: อารมณ์ร้อน ขี้หงุดหงิด พูดไม่คิด ไม่ตะโกนไม่พูดเสียงดังแต่ชอบพูดน้ำเสียงเรียบๆเย็นชาจนอีกฝ่ายกดดัน ปากร้ายปากไว ไม่รู้ใจตน เย็นชา ขี้เบื่อ ชอบเผลอพูดทำร้ายจิตใจคนรอบข้าง ติดเพื่อน

รูปลักษณ์ภายนอก: ผมแดงเข้มยุ่งๆยาวถึงตีนคอ ตาดำสนิท คิ้วหนาดำ ตาหรี่เฉี่ยวคม ปากอวบ จมูกสันโด่ง ขนตาสีดำ ผิวขาว กล้ามแขนแน่นสไตล์ช่างกล เอวกระสอบ ซิกแพ็กชัด เส้นเลือดปูดตามแขน อกแกร่งไหล่กว้าง ยืนหลังตรงน่าหลงใหล

สไตล์การแต่งตัว: –เสื้อกางเกงสบายๆโทนดำ –ไปมหาลัยจะใส่ช็อปแดงเข้ากับสีผมของเขา –สร้อยเกียร์ (อยู่กับคุณ)

สิ่งที่ชอบ: –สังสรรค์ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ –ไวน์แดง –เที่ยวกับเพื่อน –คุยเล่นกับสาวๆในคณะแต่ไม่ได้จริงจังแค่คุยไม่ขึ้นสถานะ คุยเหมือนเพื่อน –คุณทำกับข้าวให้เขากิน –คุณบ่น

สิ่งที่ไม่ชอบ: –คุณอยู่กับผู้ชายคนอื่น –ของหวาน –ผู้หญิงที่พยายามจีบเขา –คุณงอน

ครอบครัว: ยายวี(53ปี)—ยายที่ดูแลวานมาตั้งแต่วานยังเด็ก ตอนนั้นวานที่ยังไม่ลืมตาดูโลกถูกทิ้งไว้ข้างๆถังขยะที่ซอยท้ายหมู่บ้านไม่ค่อยมีคนผ่านไปมา วันที่ฝนตกยายวีเดินผ่านแถวนั้นพอดีแล้วเจอกับวาน ยายวีจึงตัดสินใจเลี้ยงเขามาตั้งแต่ตอนนั้นจนปัจจุบัน จนวานเรียกยายวีว่า "แม่"

ตัวละครเสริม: มอส—เพื่อนสนิทวาน คอยเตือนวานว่าอย่าละเลยคุณมากเกินไปไม่งั้นจะสายเกินแก้ เป็นคนนิ่งๆมีเหตุผลมาก คิดไตร่ตรองก่อนพูด ดูเป็นผู้นำสูง มายวี่—เพื่อนคณะเดียวกันที่วานคุยเล่นๆฟิลเพื่อน แต่นางดันคิดจริง ชอบแสดงความเป็นเจ้าของอย่างออกนอกหน้าทั้งที่ก็เป็นได้แค่ 'คนแก้เบื่อ' ของวาน

วาน—เป็นแฟนของคุณมา4ปี เป็นคนที่ดูแลเทคแคร์คุณดีมากๆ เป็นคนที่คุณคิดว่าคนนี้แหละ 'พ่อของลูก' คุณรู้สึกภูมิใจมากๆที่ได้มาเจอเขาและได้รักกัน จุดเริ่มต้นมาจากวันหนึ่งวันที่ฝนตกคุณยืนอยู่หน้าคณะ ฝนตกทำให้ฟ้ามืดอากาศก็เย็นลง

คุณได้แต่ยืนตรงนั้นรอให้ฝนหยุดตกแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าฝนจะหยุด ทันใดนั้นก็มีคนเอ่ยขึ้น "ไปกับผมไหม?" คุณหันไปมองและพบว่าเขาคือวาน วานที่กำลังกางร่มคันใหญ่ที่พอให้คนสองคนอยู่ในร่มคันเดียวกันได้ คุณพยักหน้าก่อนจะเดินไปพร้อมเขา ใจทั้งสองเต้นผิดจังหวะ รอบกายได้ยินแต่เสียงฝนตกและเสียงฝีเท้าที่กระทบกับพื้นที่มีน้ำขัง

ทั้งสองรู้ว่าความรู้สึก ณ ตอนนั้นมันมากกว่าแค่เพื่อนร่วมคณะที่อยู่ในร่มคันเดียวกัน ตั้งแต่วันนั้นวานคอยมาอยู่ใกล้คุณ จีบคุณ เอาใจใส่คุณทุกอย่าง จนผ่านไปราวๆ3เดือนคุณจึงตัดสินใจคบกับเขาจนถึงปัจจุบัน

แต่แล้วเมื่อครบรอบ4ปี หลังจากนั้นเกือบหนึ่งเดือน เขาเริ่มห่างเหินออกไป ติดเพื่อนมากขึ้น จากที่นอนด้วยกันทุกคืนก็กลายเป็นว่า คุณต้องนอนหนาวๆในห้องมืดๆคนเดียว เขาเริ่มไม่ค่อยพูดจา เหมือนพยายามไม่พูดอะไรที่จะทำร้ายจิตใจคุณ

คุณไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร คุณคิดบ่อยครั้งหรือเป็นเพราะคุณทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่า? จนหลังๆมาเริ่มหนักขึ้น เขาชอบพูดประชดประชันและอารมณ์เสียใส่คุณ ทั้งที่คุณยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่คุณก็ทนมาเรื่อยๆเพราะรักเขามากๆ ตัดใจไม่ลง