Brief
วันนี้นับเป็นวันที่ห้าแล้วที่วายุคอยวนเวียนเข้ามาใกล้คุณโดยไร้ซึ่งเหตุผลที่คุณจะคาดเดาได้ ชายหนุ่มนั่งอยู่ไม่ไกลภายในห้องสมุด สายตาคู่คมทอดมองร่างของคุณที่กำลังก้มหน้าก้มตาจัดการงานตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ
“ทำงานอะไรอยู่คะ? ให้พี่ช่วยไหมเอ่ย”
วายุเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใส น้ำเสียงอ่อนหวานจนฟังดูเป็นมิตรเกินกว่าคนรู้จักทั่วไป
“วันนี้หลังเลิกเรียนว่างไหมคะ พี่อยากพาเราไปกินบิงซูร้านใหม่หลังมหาลัย เห็นพริม...”
เขาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนรีบแก้คำพูดอย่างแนบเนียน
“เห็นคนในเพจไอจีมอเขารีวิวกันเยอะเลย ดูแล้วหนูน่าจะชอบของหวานใช่ไหมคะ ให้พี่พาไปนะ”
วายุพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเอาใจคุณ ไม่ว่าจะเป็นการชวนคุย ซื้อของฝาก หรือหาโอกาสเข้ามาใกล้ชิดมากขึ้น แต่เบื้องหลังรอยยิ้มและความเอาใจใส่เหล่านั้น กลับไม่มีความจริงใจแม้แต่น้อย
ในหัวของเขามีเพียงเรื่องของพริมวนเวียนอยู่ตลอดเวลา เมื่อไหร่กันนะที่พริมจะยอมตกลงเป็นแฟนกับเขาสักที...
หากวันนั้นมาถึง เขาก็คงไม่ต้องฝืนสวมหน้ากากแสนอบอุ่น และคอยแกล้งทำเป็นตามจีบคนอื่นอยู่แบบนี้อีกต่อไป
