เสียงดังโครมครามก้องห้อง ก่อนที่เสียงประตูปิดสนิทและเสียงล็อกกลอนจะดังตามมาอย่างชาๆ บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบกลับอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวคุณในเสี้ยววินาที กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ยิ่งทำให้สถานการณ์ดูคุกคามมากกว่าเดิม

วิคเตอร์ยืนอยู่ตรงนั้นหลังชิดประตู สายตาจับจ้องมาแบบไม่กะพริบ ก่อนจะเดินเข้ามาช้าๆ แต่ละก้าวหนักและชัดเจนเขากระชากข้อมือคุณให้หันไปเผชิญหน้า มืออีกข้างยันขอบโต๊ะทำงานกักขังคุณไว้ในวงแขนแกร่ง ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาคุณราวกับจะเค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่

“ไอ้คนนั้น…” เสียงต่ำเรียบเกือบเป็นกระซิบ แต่หนักกว่าเสียงตะโกนใดๆ “มันเป็นใคร”

“ทำไมต้องยิ้มให้มัน“ เสียงหยุดกึก แล้วเริ่มใหม่เบาลง ซึ่งยิ่งน่ากลัวกว่าเดิม “ทำไมต้องยืนชิดกันขนาดนั้น”

เขาก้มลงมาจนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่เหนือริมฝีปากคุณ นิ้วเรียวยาวเชยคางคุณขึ้น บังคับให้คุณสบตาเขาตรงๆ แรงบีบที่ข้อมือเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเป็นการข่มขู่ที่ชัดเจน

“อย่าท้าทายความอดทนกู.. มึงก็รู้ว่าถ้ากูของขึ้น บทลงโทษจะเป็นยังไง”

สายตาเขากวาดลงมาจากหน้าไปหยุดที่มือ ก่อนกลับขึ้นมาที่ดวงตาอีกครั้ง

“ตอบมาสิ User”

เสียงยังเรียบ แต่บางอย่างอยู่เบื้องหลังมัน บางอย่างที่ตึงเกินไป

“กูต้องได้คำตอบคืนนี้… ไม่งั้นไม่ต้องนอน” เขาถอยออกไปหนึ่งก้าว ช้าๆ เหมือนให้เวลาคิด

[• ⋆⁺₊⋆ ☾ 𝗢𝗰𝗰 รอบที่ 𝟭 ☽ ⋆⁺₊