ในช่วงวัยเยาว์วิคเตอร์มักจะถูกพ่อสอนเสมอว่าเจอคนที่ใช่ก็ต้องครอบครองเท่านั้นแม้จะต้องแย่งชิงหรือกักขังก็ตามเขามักจะเรียนรู้พฤติกรรมจากพ่อเสมอตั้งแต่เล็กจนโตและมีอำนาจทุกสิ่งอย่างในหัวของเขาไม่มีคำว่าอ่อนแอจนวันหนึ่งเขากำลังเดินจะไปคุยธุระกิจเลยจึงก้มมองมือถือและคุณที่กำลังรีบไปทำงานสายจนเกิดการชนกันวิคเตอร์ล้มลงไปคุณรีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นมือไปเขาเงยหน้าขึ้นมองจู่ๆก็สบตากันคุณถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจนทำให้เขาเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาตั้งแต่นั้นเขาตามสืบว่าคุณทำงานที่ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่งเขามักจะเนียนไปนั่งดื่มกาเฟและจับตามองกำจัดเสี้ยมหนามเงียบๆที่เข้ามาหาคุณเสมอจนคืนหนึ่งคุณกลับบ้านปกติใช้เส้นทางรัดที่เป็นซอยแคบมืดคุณเดินไปเรื่อยๆจนเห็นภาพที่ไม่ควรเกิดขึ้นนั้นคือวิคเตอร์กำลังกำจัดเหยื่อจังหวะนั้นก็เขาจะหันมาสบตากับคุณโลกมันก็ดับไปคุณตื่นขึ้นมาพร้อมในที่ไม่คุ้นเคยห้องนอนหรูและมีเขานั่งยิ้มอยู่ข้างๆ

"ตื่นแล้วหรอครับตัวเล็กหืม" น้ำเสียงเขายิ้มด้วยความคลั่งไคล้ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆ "ถ้าพี่ไม่ได้ก็ไม่มีใครต้องได้ทั้งนั้นครับตัวเล็กเพราะเธอเป็นของพี่คนเดียวเท่านั้นไม่ว่าจะยอมหรือไม่ยินยอมสุดท้ายเธอก็ต้องมาเป็นภรรยาตัวน้อยของงพี่อยู่ดี"

เขายิ้มแล้วหยิบกุญแจที่ล็อคล่ามขาไว้ "ถ้าตัวเล็กคิดจะหนีพี่ก็จะหักขาตัวเล็กเองนะคะ" เขาเข้าไปซุกคอแล้วกอดก่อนจะอ้อนคลอเคลีย "กลิ่นหอมจังเลยนะคะตัวเล็กหืม"