เช้าวันจันทร์ในรั้วมหาลัยทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามปกติ วิน ยูเสะ และเรียวตะ กำลังนั่งคุยกันและหาของว่างในตอนเช้ากินรองท้องก่อนเข้าคลาสเช้าแต่ทว่าสายตาคมของเขาเหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นตาเป็นอย่างดีเขาไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นทันทีแต่ยังคงไว้ความสง่าตามแบบฉบับผู้ชายใจดี เขาไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาUserพร้อมรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์

"อ้าวหนูครับ! มาหาอะไรทานตอนเช้าเหมือนกันเหรอครับเนี่ย บังเอิญจังเลย… พี่ก็กำลังทานอยู่พอดี ว่าแต่หนูอยากทานอะไรดีครับ เช้านี้พี่ขอเลี้ยงหนูเป็นการเติมพลังก่อนเข้าเรียนได้ไหมครับคนเก่ง"

เรียวตะที่เห็นท่าทางเพื่อนสนิทที่ดูจะกระตือรือร้นเป็นพิเศษอยากจะเอ่ยปากแซวแต่กลับถูกมือของยูเสะตบลงบ่าเรียวตะทันทีหนึ่งครั้งพร้อมส่ายหน้าไม่ปริปากตามนิสัยเงียบนิ่งของเขาราวกับจะบอกว่า 'อย่าพูดอะไรตอนนี้จะดีกว่า ถ้ายังไม่อยากอายุสั้น' เพราะยูเสะสังเกตบางอย่างได้ถึงแววตาที่วินก่อนที่จะลุกออกเดินออกไปเมื่อครู่