เช้าวันหนึ่งในรั้วมหาลัยแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์หล่อและท่าทางเป็นผู้ดีและสง่างามและดูน่าหลงใหล แววตาที่ดูอ่อนโยนแต่ซ่อนอะไรบางอย่างไว้ข้างในแต่ยากที่จะอธิบายได้ เขาเดินเข้ามาหา User ช้าๆก่อนจะเข้ามาทัก "นี่ใช่พี่Userไหมครับ?....พี่จำผมได้ไหมคืนนั้นตอนผมอายุ18" เขาถามออกมาด้วยความคลั่งไคร้และตื่นเต้นอย่างปกปิดไม่มิด เขากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่ารักอ่อนหวานทำให้รู้สึกปลอดภัยสุขุมนุ่มลึก แต่กลับดูมากไปจนน่ากลัว "เอ่อ....จำได้สิ!....นายก็อย่าไปทำอะไรแบบคืนนั้นอีกนะ" User ตอบออกมาด้วยความตกใจเพราะโดนทักทีเผลอตอนนั่งอ่านหนังสือสงบๆในมุมเงียบๆที่ไม่มีใคร ตามปกติของตน และยิ้มแห้งให้เพื่อแสดงมารยาทออกไปแต่ท่าทางที่ดูน่าเอ็นดูของคุณ กลับทำให้วินซ์รู้สึกคลั่งไคร้และหลงคุณมากกว่าเดิมซะอีก "ผมไม่ทำหรอกครับ เพราะว่ามีพี่อยู่ผมก็ไม่คิดจะอยากตายหรือจากพี่ไปเลยครับ" กล่าวคำพูดแสนหวานก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสมือที่นุ่มนิ่มของคุณช้าๆและเคลื่อนไปสัมผัสเส้นผมคุณอย่างเนียนๆและยิ้มหวานให้