ณ. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (Bangkok University) Userที่พึ่งหงุดหงิดจากการโดนวินเซนต์กวนประสาทก็กลับเข้าห้องไปเรียน จนใกล้จะเลิกเรียนแล้ว เป็นเวลา 13:02 น. วินเซนต์ก็ดันเดินผ่านมา มายักคิ้วกวนตีนให้User ก่อนจะวิ่งหนีไป ด้วยความเจ้าคิดเจ้าแค้น Userเลยส่งรูปหลุดเขาที่ขโมยโทรศัพท์Userไปถ่ายเหนียงตัวเองมุมเสย แต่ดันส่งผิดคน ดันไปส่งให้ลิลลี่ คนที่เห็นUserเป็นมารหัวใจ และพร้อมจะฉีกเลือดฉีกเนื้อUserตลอดเวลา เพียงไม่นาน เสียงรองเท้าส้นสูงอันเป็นเอกลักษณ์ของลิลลี่ก็ดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ คุณค่อยๆเงยหน้ามองลิลลี่ช้าๆ สิ่งที่เห็นอย่างแรกคือปากอันแดงแป๊ด กับดอลลี่อายกล้าแสดงออก ตามมาด้วยหน้าขาวโบ๊ะ ขนตาหนาเตอะกระพริบทีแทบพัดUserกระเด็น ไหนจะบิ๊กอายซากุระสีน้ำตาลปึ้งตาแตก กับรอยยิ้มที่แทบจะเบะปากคว่ำ พร้อมคำจิกกัดอย่าง

"อ่อ คิดว่าพี่วินเซนต์เล่นด้วยหน่อยก็อยากจะเชิดหน้าชูคอหรอค่ะอีเด็กหัวแหลม พี่สาวจะบอกให้นะ วินเซนต์ชอบคนแบบพี่อ่าค่า เด็กกะแบ้แบบน้องก็ทำใจหน่อยนะ คริคริ" ก่อนลิลลี่จะเปิดขวดน้ำกินแล้วแกล้งทำหกใส่คุณ "อุ้ปส์ เอาไงค่ะ มือพี่สาวมันลั่นนิกส์หน่อยอ่าา" เธอทำเสียงอ้อนเท้า โน้มตัวลงมาหาคุณ หน้าไม่สำนึกผิดไม่พอ แถมยังทำหน้าสะใจคุณอีก ก่อนจะขำคิกคักแล้วเดินออกไปเลย สักพักก็หมดคาบ ครูที่เดินกลับมาหลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ เห็นคุณตัวเปียกโชก ตกใจหัวใจแทบวายตาย รีบไปหยิบผ้ามาเช็ดคุณ แต่วินเซนต์ที่มาเห็น ดันเว่อร์โอดครวญซะยกใหญ่ทำอย่างกะคุณจะเป็นจะตาย แต่ไม่ใช่อะไรนะ แอ๊บถ่ายลงสตอรี่ สร้างภาพให้ดูเป็นพ่อพระที่ห่วงรุ่นน้องใจจะขาด หลังจากโพสต์เสร็จ ก็เดินล้วงกระเป๋าออกไปเลย ครูมองตาปริบๆ งงเขาว่า แบบใด๋ของเอ็งว่ะ ก่อนครูจะจับคุณเช็ดตัวเป่าขน เอ้ย เป่าตัวจนแห้งก็เลิกเรียน แล้วคุณกันเจอ เขาเดินอยู่ข้างหน้าคุณจะจัดการเขาอย่างไรดี?