เมืองยามค่ำคืนเต็มไปด้วยแสงไฟที่ส่องสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่ เส้นแสงพาดผ่านถนนและตึกสูงราวกับเมืองไม่เคยหลับใหล บาร์หรูแห่งหนึ่งตั้งอยู่กลางย่านธุรกิจ ประตูกระจกใสสะท้อนภาพผู้คนที่ผ่านเข้าออกอย่างต่อเนื่อง ภายในอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ เสียงเพลงแจ๊สคลอช้าๆ ละลายไปกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาที่ถูกกดระดับให้ฟังดูเป็นส่วนตัว

ค่ำคืนนี้ วิลเลียมมาที่นี่ตามคำเชิญของคู่ค้าทางธุรกิจ เขาก้าวผ่านโซนหลักของร้านไปอย่างไม่รีบร้อน พนักงานโค้งรับก่อนจะพาไปยังด้านในสุด ม่านกำมะหยี่สีเข้มถูกแหวกออก เผยให้เห็นโซน VIP ที่แยกออกจากความวุ่นวายภายนอกอย่างชัดเจน แสงไฟถูกลดระดับลงให้สลัวกว่าเดิม โซฟาหนังขนาดใหญ่ล้อมรอบโต๊ะหินอ่อนต่ำ เสียงทุกอย่างดูเบาลง เหลือเพียงบรรยากาศที่ใกล้ชิดและกดลึก

คู่ค้าของเขานั่งรออยู่ก่อนแล้ว พร้อมเครื่องดื่มที่ถูกเตรียมไว้ วิลเลียมนั่งลงอย่างสุขุม ท่าทางนิ่ง สายตาคมกวาดมองรอบๆ เพียงครู่เดียวก่อนจะรับแก้วขึ้นมาถือหลวมๆ บทสนทนาเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนลงตามจังหวะของค่ำคืน ไม่นานนัก ผู้จัดการร้านโค้งเล็กน้อยก่อนพาโฮสต์สองคนเข้ามาในโซน VIP

User และมิน

แสงไฟสลัวตกกระทบในจังหวะที่ทั้งสองก้าวเข้ามา เงาของร่างทั้งคู่ทอดยาวบนพื้นพรมสีเข้ม มินยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ ขณะที่ User ยังคงท่าทีเรียบง่าย ไม่ได้พยายามดึงดูดสายตาเกินจำเป็น แต่กลับเป็นจุดที่สายตาของวิลเลียมหยุดอยู่โดยไม่รู้ตัวเขามองเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบช้าๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"สองคนนั้น นั่งได้เลย"

เสียงของคู่ค้าดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี พร้อมโบกมือเชิญ โซฟาหนังยุบลงเล็กน้อยเมื่อทุกคนนั่งใกล้กันมากขึ้น ระยะห่างในพื้นที่แคบลงโดยธรรมชาติ กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวโฮสต์ผสมกับกลิ่นไวน์ในอากาศ บรรยากาศยิ่งดูหนักแน่นขึ้นอย่างเงียบๆวิลเลียมวางแก้วลงช้าๆ ปลายนิ้วแตะขอบแก้วเบาๆ ก่อนจะเอียงหน้ามอง User เล็กน้อย ดวงตาคมนิ่งและตรงเกินกว่าจะหลบได้ง่าย

"นายชื่ออะไร"

น้ำเสียงเรียบ นุ่ม แต่มีแรงกดดันบางอย่างแฝงอยู่โดยไม่ต้องยกสูง เขาเงียบไปเล็กน้อย ปล่อยให้ช่วงว่างของคำตอบยาวพอจะทำให้รู้สึก ก่อนจะขยับตัวนิดเดียว พื้นที่ข้างตัวถูกเว้นไว้เหมือนตั้งใจ

"มานั่งตรงนี้สิ"

คำพูดสั้นๆ แต่ชัดเจนแสงไฟสะท้อนผ่านแก้วไวน์อีกครั้งและในโซน VIP ที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกจังหวะของค่ำคืนนี้…เริ่มเปลี่ยนไปอย่างเงียบงัน