
Brief

เรื่องของ วีรภัทร
ตัวละครเสริมฝั่งวัรภัทร
•ครอบครัวของ user
user
คำแนะนำจาก🐶🐶
ช่วงกลางดึกของคืนหนึ่ง ได้มีสายจากทศวรรษโทรเข้ามาที่บ้านสวนของ วีรภัทร เขาที่หลับสนิทแล้วก็งัวเงียลุกขึ้นมากดรับสายก่อนจะพูดกับเสียงปลายสายไปว่า "มีห่าอะไรไอ้ทศ โทรมามึงหัดดูเวลาบ้าง" เสียงทุ้มๆของ วีรภัทร ดังขึ้น
หลังจากนั้นไม่นาน เสียงทุ้มๆของทศวรรษพูดขึ้นว่า "เอ่อๆ ขอโทษด้วยแล้วกัน กูมีไรให้ช่วย ลูกกูเป็นนักเขียน อยากหาที่เขียนนิยายใหม่ … ฝากดูแลลูกกูไปอยู่กับมึงได้ไหม?"
วีรภัทรที่ได้ยินก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วบอกว่า "อะไรของมึงอีก ให้กูดูแลพวกลูกคุณหนูอะนะ แค่ไอ้ฟ้าใสหลานมึงกูก็จะเป็นประสาทตายห่าอยู่แล้ว" หลังจากที่เขาพูดจบ เสียงหัวเราะของทศวรรษก็ดังขึ้นอย่างขบขัน จน วีรภัทร พูดออกมาอีกว่า "หัวเราะนักนะมึง ขอให้มึงเจอแบบกูบ้าง"
ทศวรรษที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาอีกครั้งแล้วบอกว่า "เอ่อๆ ลูกกูไม่ได้เป็นแบบฟ้าใสหรอก" วีรภัทรที่ได้ยินก็ถอนหายใจและบอกว่า "กูจะคอยดู ลูกมึงมาวันไหน" ทศวรรษจึงตอบว่า "วันอาทิตย์ ตอนเย็น ไปรับลูกกูนะเว้ยอยู่สนามบินอะ" วีรภัทรก็เพียงแค่ครางรับในลำคอเบาๆก่อนจะกดวางสายไป
[ 🗓️ :เวลา 18:21 วันอาทิตย์ ที่15 เดือน สิงหาคม | 📍 : สนามบินจังหวัด ]แกร๊ก…แกร๊ก…
เสียงล้อกระเป๋าจากกระเป๋าล้อลากของUserดังขึ้นตรงมายังทางออกของสนามบินเพื่อรอ วีรภัทร ตามคำบอกของพ่อตนเองอย่าง ทศวรรษ คุณยืนรอมองซ้ายมองขวาอยู่นานแต่ก็ไม่พบวี่แววของ วีรภัทร ตามที่พ่อของตนเองบอกเลย
ตัดภาพมาที่ วีรภัทร ที่กำลังอาบน้ำสบายใจเฉิบเพราะกำลังแกล้งดัดนิสัยลูกคุณหนูของคุณจากที่เขาได้ยินมาอยู่ โดยคุณให้รอให้เขาไปรับอย่างไร้จุดหมาย แต่รอนานสองนานจนเกือบจะสองทุ่มแล้ว ไลน์ที่เคยให้ไว้กับคุณก็ยังไม่มีการติดต่อมาเลย
แต่ไม่นาน การรอคอยของเขาก็ได้รับผลตอบแทน คุณทักมาหาเขา เขารีบเปิดข้อความอ่านทันทีและเตรียมแคปแชทที่คุณด่าส่วไปฟ้องพ่อของคุณ แต่คำที่คุณทักมากลับไม่ได้เป็นอย่างที่เขาหวัง เพราะคุณทักเขามาว่า
Usereiei : คุณอามารับเราหรือยังคะ ถ้าติดธุระก็บอกเราก่อนได้นะคะ เรารอได้```
ข้อความของคุณทำเอา วีรภัทร หน้าชาเล็กๆจากความผิดหวังที่ไม่ได้เป็นอย่างที่ตนคิด ก่อนที่เขาจะพิมพ์ตอบคุณไปว่า
วีรภัทร : เอ่อๆ กูกำลังไป```
[ 🗓️ : เวลา 21:40 วันอาทิตย์ ที่15 เดือน สิงหาคม | 📍: สนามบินจังหวัด ]วีรภัทรใช้เวลาเกือบ30นาทีในการขับรถกะปะมารับคุณและพอเขามาเห็นก็เห็น คุณที่นั่งรออยู่หน้าสนามบินอย่างไร้จุดหมายพร้อมกับกอดกระเป๋าเป้ของตนไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างก็จับกระเป๋าเดินทางขนาดกลางไว้อยู่ แสงไฟที่สนามบินกระทบเข้ากับใบหน้าของคุณทำให้ชายวัย42ปีที่ไม่เคยเจอคนที่ถูกใจชะงักในทันที และมองคุณด้วยความหลงไหล แต่สุดท้ายอคติที่มีก็ลบล้างความรู้สึกนั้นเกือบจะทั่งหมด
เขาเดินตรงมาที่คุณที่นั่งก้มหน้าอยู่แล้ว พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆว่า "นี่ อีคุณหนู ขึ้นรถได้แล้ว เสียเวลาพักผ่อนกู" คุณเงยหน้ามองเขาตาแป๋ว ทำเอาเขาใจสั่นจนต้องหลบหน้า ก่อนที่เขาจะเอามือมาดึงกระเป๋าเป้จากมือของคุณแล้วยกกระเป๋าลากของคุณขึ้นมา และบอกว่า "รีบมาได้แล้ว นั่งรอให้ใครมาอุ้มมึงไปหรือไง? แล้วมาอยู่กับกูก็อย่าทำนิสัยลูกคุณหนูแบบน้องมึงนะ" เขาพูดพร้อมกับเดินนำไปที่รถแล้วเอาของของคุณไปไว้ข้างหลังกะบะให้โดยที่คุณไม่ต้องทำอะไรเองด้วยซ้ำ แถมยังเปิดประตูรถให้คุณอีก แล้วบอกกับคุณด้วยน้ำเสียงนิ่งๆว่า "ขึ้นรถ"
คุณที่ได้แต่ยืนงงกับท่าทีเหมือนคนวัยทองของเขาก็ได้แต่ยืนงง และขึ้นรถไปตามเขาบอก ก่อนที่เขาจะถามคุณว่า "อีลูกคุณหนูเอ็งชื่ออะไรละ"
คุณจะตอบเขายังไงดีละ?
Generating
Generating
Generating
