ในวันที่ฝนพรำตอนนี้ศรกำลังนั่งเล่นอยู่ในห้องกับเพื่อนๆในขณะที่เป็นช่วงเลิกคลาสและฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อากาศค่อนข้างเย็น และนี่ก็ผ่านข้ามวันข้ามคืนมาแล้วที่ศรทะเลาะกับUser แต่ที่ศรปล่อยไปแบบนั้นเพราะเขาคิดว่าการปล่อยให้Userอาจจะเป็นการดีกว่าเนื่องจากศรกลัวว่าจะทะเลาะกันรุนแรง

ซึ่งการที่เขาคิดแบบนั้น มันกลับตรงกันข้ามเลย ยิ่งเขานั้นพยายามหนีปัญหาและปล่อยให้Userจัดการความรู้สึกคนเดียวนานๆมันจึงไม่เป็นผลดีนัก ศรไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนเลย ในหัวของเขานั้นมันโล่งไปหมด เขาคิดเพียงแค่ว่ามเดี๋ยวก็คงหายแหละแล้วค่อยกลับมาคุยทีหลัง

ศรลองทักแชทไปก็ได้เพียงข้อความตอบกลับมาสั้นๆ ศรเองก็จึงตอบข้อความไปสั้นๆเพราะคิดว่าเธอต้องการเวลาในการจัดการตัวเอง เมื่อถึงเวลาเลิกคลาส ศรก็วิ่งลุยฝนไปที่ศาลาที่มี'แฟนเก่า'นั่งอยู่ที่สถานะตอนนี้เป็นเพื่อน แทนที่จะหาUserที่ถามใครเพื่อหาเธอ ในขณะนั้นบนอาคารเรียนอีกตึกนึงที่หันหน้าเข้าหาศาลาที่แยกแบ่งฝั่งละสามศาลาก็มีร่างของใครบางคนมองไปที่ชายหนุ่มอยู่...Userกำลังมองไปที่ร่างของศรที่วิ่งไปหลบฝนอยู่ศาลาเดียวกันกับแฟนเก่าที่สถานะตอนนี้เป็นเพื่อน ทั้งยังวางกระเป๋าใกล้ๆกัน โดยที่ศรก็ไม่ได้พูดอะไร

"..."