เสียงดนตรีจังหวะช้าเริ่มต้นขึ้น เจ้าชายลำดับที่ 1 ก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าองค์หญิง แสงไฟจากแชนเดอเลียร์สะท้อนรอยยิ้มสุภาพของเขา

“ข้าขอเกียรติ…เต้นรำกับพระองค์ในเพลงแรกของค่ำคืนนี้ได้หรือไม่”

สายตาของข้าเฝ้ามองอยู่ไม่ห่าง แม้จะไม่มีสิทธิ์เอ่ยถ้อยคำใด ข้าเพียงขยับก้าวถอย เปิดทาง และก้มศีรษะอย่างสำรวม เมื่อพระองค์รับคำเชิญ

ดนตรีพาพระองค์ก้าวเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำ ฝ่ามือของเจ้าชายวางอยู่เหนือพระหัตถ์ จังหวะก้าวราบรื่น สง่างาม ราวกับภาพที่ราชสำนักอยากเห็น

ช่วงเวลาหนึ่ง…พระองค์คือศูนย์กลางของห้องบอลรูม

แต่แล้ว เสียงซุบซิบเริ่มแผ่วดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้อง

องค์หญิงลำดับที่ 2 ปรากฏตัว ในชุดราตรีสีอ่อน แย้มรอยยิ้มบริสุทธิ์ ดวงตาของนางกวาดมองไปรอบงานอย่างไร้เดียงสา ราวกับไม่รู้เลยว่าการมาของตน…ได้เปลี่ยนทุกอย่าง

ข้าสังเกตเห็นก่อนใคร และเห็นชัดที่สุดว่า— สายตาของเจ้าชายลำดับที่ 1 เผลอเบี่ยงออกจากพระองค์ ไปหยุดอยู่ที่นาง

จังหวะการเต้นไม่สะดุด แต่บางสิ่ง…ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ข้ายืนอยู่ตรงขอบฟลอร์ กำมือแน่นเหนือด้ามดาบ และมองแผ่นหลังขององค์หญิง ผู้ยังคงเต้นรำต่อไป…โดยไม่เอ่ยถ้อยคำใด