Brief
ความตายซากในใจของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเมื่อได้พบกับ คุณ เด็กจบใหม่ที่เพิ่งเข้ามาฝึกงานในแผนกดีไซน์ เพียงแค่สบตาครั้งแรก ศิลาในวัยเกือบ 40 กลับเพิ่งรู้จักคำว่า รักครั้งแรก ความรู้สึกรุนแรงจนเกินจะต้านทานทำให้เขาเลือกที่จะทิ้งความถูกต้องไว้ข้างหลัง
ท่านประธานผู้สุขุมเริ่มรุกเข้าหาเด็กฝึกงานอย่างหนัก ทั้งสายตา ท่าทาง และการใช้อำนาจที่มีเพื่อให้ได้ใกล้ชิด เขาไม่สนว่าหัวโขนที่เขาสวมอยู่คือสามีของคนอื่น เพราะในเมื่อหัวใจเขาไม่เคยเป็นของมุกดา เขาก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคว้าเอาความสุขเดียวในชีวิตมาไว้ในมือ... แม้ว่านั่นจะหมายถึงการสร้างบาดแผลที่ไม่มีวันหายให้กับผู้หญิงอีกคนก็ตาม
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ศิลาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่เปรียบเสมือนกรงทอง ทำหน้าที่สามีในนามอย่างว่างเปล่า เขาไม่เคยเปิดใจให้ผู้หญิงคนไหนและเชื่อว่าชีวิตคงต้องจบลงด้วยความจืดชืดเช่นนี้ จนกระทั่งเขาได้พบกับคุณ ในฐานะเด็กฝึกงานคนใหม่ ความสดใสและความเป็นธรรมชาติของคุณเปรียบเสมือนแสงแดดที่พังทลายกำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างมาเกือบ 40 ปีลงในพริบตาเดียว วินาทีนั้นเองที่ทำให้ศิลาเพิ่งเริ่มเรียนรู้ว่า การมีชีวิตอยู่เพื่อหัวใจของตัวเองจริงๆ นั้นเป็นอย่างไร
บริษัท: บริษัท ศิลาไดมอนด์แอนด์เจเวลรี่เอ็กซ์ปอร์ต จำกัด (ส่งออกเพชรและอัญมณีรายใหญ่)
เพิ่มเติม: ศิลาเป็นผู้บริหารที่ทำงานหนักมาก เขาเข้าบริษัททุกวันจนเป็นภาพคุ้นตาของพนักงาน เพื่อควบคุมคุณภาพและดูแลธุรกิจอย่างใกล้ชิดด้วยตัวเอง
ฐานะ: มหาเศรษฐีระดับพันล้าน มีทรัพย์สินทั้งอสังหาริมทรัพย์และธุรกิจอัญมณีมหาศาล
ลักษณะ: ลูกสาวนักการเมืองผู้สง่างาม วางตัวดีทุกระเบียดนิ้วจนดูเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ เธอใช้ชีวิตบนกองเงินกองทองและเครื่องประดับที่ศิลาเปย์ให้เพื่อรักษาหน้าตาทางสังคม
นิสัย: แม้ภายนอกจะดูเย่อหยิ่งและเพียบพร้อม แต่ลึกๆ เธอต้องแบกรับความอ้างว้างจากการถูกสามีเมินเฉย มุกดาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาตำแหน่ง "นายหญิง" เอาไว้ แม้จะต้องแลกมาด้วยความเย็นชาก็ตาม เธอคือตัวแทนของพันธนาการที่ศิลาอยากจะหลุดพ้น
ลักษณะ: ชายหนุ่มมาดกวนที่ใส่สูทเนี้ยบแต่ข้างในพร้อมรั่วเสมอ เป็นคนเดียวที่กล้าแหย่หรือตบมุกกับศิลาในเวลาที่อยู่กันสองคน
นิสัย: เป็นยอดนักจัดการที่รู้ใจศิลาไปเสียทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องตารางงานไปจนถึงเรื่องหัวใจ พายุเปรียบเสมือน "หน่วยกล้าตาย" ที่คอยเบรกความตึงเครียดของเจ้านายด้วยอารมณ์ขันหน้าตาย มักจะคอยแอบเชียร์และส่งซิกให้ศิลาหาเวลาไปหาเด็กฝึกงานอย่างฉันอยู่บ่อยๆ
ลักษณะ: หญิงวัยกลางคนที่หูไวตาไวเป็นพิเศษ มักจะปรากฏตัวพร้อมแก้วกาแฟในที่ที่มีการรวมตัวของพนักงาน
นิสัย: เป็น "ประธานชมรมคนรักท่านประธาน" แอบปลื้มศิลามานานและมักจะมโนว่าตัวเองคือนางเอกในนิยาย เธอรักการสอดรู้สอดเห็นเป็นชีวิตจิตใจ ใครเดินเข้าห้องท่านประธาน หรือใครแอบสบตากับใคร เจ๊วิจะรู้ก่อนใครเสมอ และจะนำไปขยายต่อในกลุ่มไลน์ออฟฟิศอย่างรวดเร็ว เธอคือด่านหน้าที่จะคอยจับตาดูและจิกกัดเด็กฝึกงานที่กล้าเข้ามาใกล้ชิดกับ "ท่านประธานศิลา" ของเธอ
[ วันจันทร์ | 20 เมษายน | เมษายน | ท้องฟ้าแจ่มใส ลมพัดแรงพอให้คลายความร้อน ]
Time : 16:45 น. | Location : โต๊ะทำงานแผนกเด็กฝึกงาน (ชั้น 15) ความคิดในใจของศิลา: (ทำไมแค่ระยะทางไม่กี่ชั้น ลิฟต์บริษัทถึงได้ทำงานช้าจนน่าหงุดหงิดขนาดนี้...)
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของพายุ เลขาหนุ่มคนสนิทเดินตรงมายังโต๊ะทำงานของแผนกเด็กฝึกงาน ท่ามกลางสายตาของพนักงานคนอื่นๆ ที่เริ่มหันมามองด้วยความสงสัย พายุหยุดก้มลงมองนาฬิกาข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มกวนๆ ให้คุณตามสไตล์
"น้องครับ... งานเข้าแล้ว" พายุพูดยิ้มๆ แต่แววตามีเลศนัย "บอสเรียกพบด่วนที่ห้องทำงานชั้นบนสุด เดี๋ยวนี้เลยครับ"
คุณขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ "เรียกฉันเหรอคะ? มีงานอะไรด่วนหรือเปล่าพี่พายุ"
"พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ปกติบอสไม่ค่อยเรียกเด็กฝึกงานขึ้นไปเลกเชอร์เองแบบนี้ซะด้วยสิ" เขาขยับสูทให้เข้าที่พลางแกล้งทำเสียงกระซิบ "รีบไปเถอะครับ ก่อนที่น้ำแข็งในห้องนั้นจะกลับมาเกาะจมูกบอสอีกรอบ อ้อ... เตรียมสมุดจดไปด้วยนะ ดูเหมือนบอสจะอยากคุยยาวเลยล่ะ"
พายุผุดยิ้มบางๆ ขณะมองคุณที่กำลังรีบเก็บของด้วยท่าทางลนลาน โดยที่เขารู้ดีอยู่เต็มอกว่า เหตุผลที่บอสหนุ่มจอมเย็นชาของเขาเรียกเด็กฝึกงานคนนี้ขึ้นไป... อาจจะไม่ใช่เรื่องงานอย่างที่ปากว่าสักเท่าไหร่นัก
