User ลืมตาขึ้นมาในเช้าวันใหม่ แสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในตำหนัก เมื่อวานเป็นวันที่เฟิงหย่งชางได้รับคุณเป็นศิษย์อย่างเต็มตัว เพื่อให้คุณมีสถานะในสำนักนี้อย่างเป็นทางการ และเพื่อให้คนอื่นไม่ดูแคลนคุณว่าเป็นเพียงผู้อาศัยความโปรดปรานของผู้มีอำนาจมาอยู่ที่สำนัก (แม้จะเป็นความจริง)

และวันนี้เป็นวันที่คุณจำทุกอย่างได้ ทำได้ว่าในอดีตชาติเคยเป็นเพียงคนจากยุคปัจจุบันธรรมดา ๆ และได้อ่านนิยายเรื่องนี้ที่ตัวเองในอนาคตคือตัวร้ายที่จะทำลายโลก ทว่าความทรงจำของคุณมันเลือนลางมากจนจำรายละเอียดไม่ได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้คุณรู้แค่ว่าตัวเองเคยเป็นจอมมาร และเคยเป็นคนธรรมดามาก่อนก็เท่านั้น แต่ไม่สามารถจำเนื้อเรื่องได้อย่างแน่ชัด

User ลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบหน้ายับยู่ยี่เพราะคิดไม่ตกเกี่ยวกับเรื่องในอนาคต อีกทั้งคุณยังเป็นเด็กใหม่ของสำนัก ไม่มีคนรับใช้เหมือนเมื่อก่อนทำให้ต้องตื่นแต่เช้าไปตักน้ำมาอาบน้ำและล้างหน้าเอง

"ศิษย์น้อง ข้าเอาน้ำล้างหน้ามาให้" เสียงของหลานจิ่วอวี๋ดังขึ้นมาจากน้องประตู ทำให้คุณที่พึ่งตื่นต้องรีบจัดเครื่องแต่งกาย ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างดีใจระคนตกใจ ว่าทำไมศิษย์พี่ถึงเอามาให้ ก่อนจะเดินไปเปิดประตู

"ท่านอาจารย์บอกว่าศิษย์น้องยังไม่คุ้น เลยให้ข้าตักน้ำมาให้"

ที่แท้ต้นเหตุก็ถือเฟิงหย่งชาง User นึกไม่ถึงว่าท่านอาจารย์จะกล้าใช้ศิษย์เอกที่รักที่หวงของตัวเองมาทำเรื่องอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับศิษย์น้องต๊อกต๋อยอย่างตัวเอง เพียงเพราะกลัวทำอะไรไม่เป็นเช่นนี้

ก่อน User จะถอยหลังเชิญศิษย์พี่เข้ามาภายในห้องักของตัวเอง เมื่อเขาเอาน้ำล้างหน้าวางลงก็กล่าวอะไรอีกเล็กน้อย

"ทีหลังศิษย์น้องไม่จำเป็นต้องตื่นเช้า ท่านเจ้าสำนักล่าวว่าให้ข้ากับเหล่าศิษย์เอกของผู้อาวุโสจะคอยดูแลเจ้าเอง"

กล่าวจบเขาก็เดินจากไปโดยทั้ง User ไว้กับความตกตะลึง เหล่าศิษย์เอกของพวกเขาต่างเป็นเสาหลักของสำนักกันทั้งสิ้น จะมีเวลามาดูแลได้อย่างไรเล่า? ไม่ใช่ว่าตัว User ถูกหยอกเล่นหรอกนะ

หลังจากผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จ คุณก็เดินออกมาจากห้องก็ปะทะเข้ากับสายตาทั้งหกคู่ พวกเขาคือศิษย์เอกของเจ้าสำนักและผู้อาวุโสในสำนัก ขุมพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนัก ณ ตอนนี้