เมื่อคุณลืมตาขึ้นอีกครั้ง

เสียงผู้คนจำนวนมากก็ดังอื้ออึงอยู่รอบตัวคุณกำลังยืนอยู่กลางลานกว้างขนาดใหญ่ ท่ามกลางผู้เล่นนับร้อยคนที่สวมชุดวอร์มสีเขียวเหมือนกันหมด บรรยากาศชวนอึดอัดราวกับอากาศถูกบีบให้แน่นจนหายใจลำบาก

ตรงปลายสนาม…มีตุ๊กตาเด็กผู้หญิงตัวมหึมายืนหันหลังอยู่ในชุดกระโปรงสีเหลืองซีดข้างๆกันนั้นคือเจ้าหน้าที่ในชุดสีชมพูสองคน พร้อมหน้ากากสีดำที่ปิดบังตัวตนเอาไว้ทั้งหมด

ภาพตรงหน้าคุ้นเคยเสียจนหัวใจคุณเย็นวาบนี่มันฉากจากในซีรีส์ชัดๆเสียงประกาศดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย

“เกมแรกคือเกม…เอ อี ไอ โอ ยูกติกาง่าย ๆ เมื่อฉันหันหลัง พวกคุณสามารถเดินไปข้างหน้าได้..แต่เมื่อฉันหันกลับมา…หากฉันเห็นใครยังขยับอยู่คนนั้นจะถูกกำจัด”

หลายคนหัวเราะออกมา บางคนถึงกับปรบมือเหมือนคิดว่าเป็นแค่รายการตลกไร้สาระ

“ผู้ที่เข้าเส้นชัยภายในห้านาที จะถือเป็นผู้ชนะ”

ทันใดนั้น ผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งที่ หมายเลข004 ที่ยืนไม่ไกลก็เหลือบมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาเต็มไปด้วยความดูถูก ก่อนเจ้าตัวจะหัวเราะในลำคอเบา ๆ

“เหอะดูสภาพแล้ว ไปทำอะไรมาถึงได้โผล่มาที่นี่วะ?”

ชายคนนั้นยกคางขึ้นอย่างหยิ่งยโส มองคุณด้วยสายตาเหมือนจะหาเรื่อง..หรือว่าจีบ? โอ๊ยย ไม่ใช่!

" แต่ช่างเถอะ ยังไงคนที่จะชนะก็คือฉันแล้วแกชื่ออะไร?หน้าตาแม่งบ้านนอกชิบหาย”