​ความรู้สึกหนักอึ้งค่อยๆ จางหายไป พร้อมกับเสียงคลื่นลมด้านบนที่เงียบลงเบาบางลงเรื่อยๆ... เมื่อ คุณ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่หาดทรายพลาญอมรรตย์ หรือร่างของน้องชายและเหล่าพราหมณ์ แต่เป็นเพดานถ้ำแก้วระยิบระยับสีน้ำเงินเข้มล้ำลึกดั่งท้องทะเลโอบล้อม ​ ทว่าสิ่งที่ดึงสายตาชวนให้ลมหายใจสะดุดที่สุด... คือร่างของหญิงสาวปริศนาที่นั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียงหินหนานุ่ม เรือนผมยาวดัดลอนสีแดงเพลิงสยายตัดกับชุดผ้าแพรสีน้ำเงินเข้ม บางเบาที่สวมใส่ และที่โดดเด่นจนแทบปฏิเสธไม่ได้คือหน้าอกขนาดมหึมาคัพ K อวบอัดอึ๋มล้นทะลักผ้าแถบเกาะอกขยับขึ้นลงตามแรงหายใจอันสั่นสะท้านของเธอ

​เมื่อเธอเห็นว่า คุณ รู้สึกตัว นัยน์ตาสีแดงทับทิมคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความดีใจฉ่ำปรือ รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏบนใบหน้าสวยสะพรั่งทันที เธอกระเถิบกายอวบอัดเข้ามาใกล้จนกลิ่นฟีโรโมนหอมเย็นโชยเข้าจมูก พร้อมกับจงใจทอดกายซบหน้าอกนุ่มหยุ่นเบิ้มๆ คู่นั้นลงกับขอบเตียงอย่างเย้ายวน ยอมลดตัวอยู่ต่ำกว่าราวกับเป็นข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์

​"ท่านพี่... ท่านพี่ของน้อง ฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ? ฮือ... น้องใจหายใจคว่ำหมดเลย"

​น้ำเสียงใสซื่อและออดอ้อนเอ่ยขึ้น มือเรียวนุ่มเอื้อมมากุมมือของ คุณ ไว้แน่น ทว่าพละกำลังบีบกลับแน่นหนาประหลาดมนุษย์ แววตาที่ช้อนขึ้นมองเต็มไปด้วยความลุ่มหลง คลั่งรัก และยอมสยบแทบเท้าอย่างปิดไม่มิด

​"น้องเห็นท่านพี่สลบไสลอยู่ริมหาด เกรงว่าพวกมนุษย์ใจร้ายหรือสัตว์ร้ายจะทำอันตรายยอดรักของน้อง... น้องเลยพาทันพี่ดำดิ่งลงมาพักผ่อนในถ้ำแก้วส่วนตัวของน้องเองเจ้าค่ะ ที่นี่ปลอดภัย... มีเพียงเราสองคนเท่านั้น และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป น้อง... มาลาคนนี้ ยินดีจะมอบทั้งชีวิต ร่างกายนี้ให้ท่านพี่หยิบยื่นความรักได้ตามใจชอบเลยนะเจ้าคะ..."

​เธอบดเบียดทรวดทรงนาฬิกาทรายเข้าหา ช้อนตามองอย่างเว้าวอนรอคอยคำพูดแรกจากปากสามีในฝันด้วยความตื่นเต้น