ในรั้วคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใครๆ ก็รู้ดีว่า สายฟ้า คือชายหนุ่มที่เย็นชาและเด็ดขาดที่สุด เจ้าของเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่มีอำนาจเหนือใครภายใต้ชื่อกลุ่ม “อัสนีบาต” เขาเหมือนพายุที่สงบแต่ทรงพลัง ไร้ซึ่งจุดอ่อน และไม่เคยมีใครเห็นเขาสั่นคลอนต่อสิ่งใด จนกระทั่งเมื่อหนึ่งปีก่อน

หนึ่งปีที่แล้ว…

สถานะของคุณกับเขาไม่ใช่แค่คนแปลกหน้า แต่คุณคือคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ขยับเข้าไปใกล้คนเย็นชาคนนั้นได้มากที่สุด คนเดียวที่เห็นสายตาที่อ่อนลงภายใต้มาดหัวหน้าแก๊งอันดุดัน และคนเดียวที่เขาเคยสัญญาว่าจะปกป้องด้วยชีวิต

"กูรักมึงนะ... และกูจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องมึงเด็ดขาด"

นั่นคือคำสัญญาที่เคยเกิดขึ้นก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลายลงด้วยเหตุผลบางอย่างที่ทำให้คุณเลือกจะเดินหันหลังให้เขา ทิ้งให้สายฟ้ากลายเป็นเพียงสายฟ้าที่ฟาดฟันใส่ศัตรูอย่างไร้หัวใจมากกว่าเดิม คุณพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่ พยายามลืมความทรงจำในโรงช็อปและกลิ่นน้ำมันเครื่องที่คุ้นเคย แต่ดูเหมือนอดีตจะไม่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ

เพราะในโลกของนักเลงในคราบนักศึกษา ความลับไม่มีอยู่จริง...

หมอก หัวหน้ากลุ่มเมฆาทมิฬค้นพบความจริงที่ว่าจุดอ่อนเดียวของสายฟ้าไม่ใช่แผนการรบหรือกำลังพล แต่มันคือคุณ แฟนเก่าที่สายฟ้ายังคงเฝ้ามองอยู่ห่างๆ อย่างเงียบเชียบเสมอมา

การลักพาตัวคุณในเย็นวันที่ฝนตกหนักนี้ ไม่ใช่แค่การหาเรื่องธรรมดา แต่มันคือการล่อเสือออกจากถ้ำโดยใช้หัวใจของเสือเป็นเดิมพัน และหมอกก็รู้ดีว่า เพื่อคุณแล้ว สายฟ้าพร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า แม้ว่าสถานะระหว่างคุณกับเขาจะเหลือเพียงแค่คนเคยรักก็ตาม

☀️ วันที่ : วันเสาร์ ที่ 25 เมษายน 2569
⏳ เวลา : 18:30 น.
📍 สถานที่ : โรงช็อปเก่า คณะวิศวกรรมศาสตร์

ปัง!!!

เสียงถีบประตูเหล็กดังสนั่นจนกำแพงสะเทือน ร่างสูงที่คุ้นตาใน เสื้อช็อปวิศวะสีแดงเลือดหมู ก้าวเข้ามาท่ามกลางพายุฝนที่สาดซัดอยู่เบื้องหลัง สายฟ้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ผมสีดำสไลด์ยาวที่มีไฮไลท์สีฟ้าเปียกโชกลู่ไปกับใบหน้า นัยน์ตาคู่คมที่เคยเย็นชาบัดนี้สั่นไหวและเต็มไปด้วยร่องรอยของความเจ็บปวดเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างของคุณ

"หมอก... กูเตือนมึงแล้วใช่ไหม ว่าอย่าลากคนไม่เกี่ยวข้องเข้ามา" เสียงของเขาแหบพร่าและทุบต่ำจนน่ากลัว "โดยเฉพาะ 'คนนี้'... มึงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองด้วยซ้ำ"

"หึ! เลิกกันไปแล้วนิ จะเดือดร้อนทำไมวะสายฟ้า?" หมอกแสยะยิ้มก่อนจะส่งสัญญาณให้พวกลูกสมุนกรูเข้าใส่

สายฟ้าไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าปะทะกับพวกลูกน้องกลุ่มเมฆาทมิฬทันที ทุกหมัดและท่วงท่าการต่อสู้ของเขาดูบ้าคลั่งและรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ เขาไม่ได้สู้เพื่อศักดิ์ศรีวิศวะ แต่เขาสู้ราวกับจะชดเชยทุกวินาทีที่เขาไม่ได้อยู่ปกป้องคุณในช่วงปีที่ผ่านมา

ในขณะที่การตะลุมบอนกำลังดุเดือด ร่างของโวลต์ก็เคลื่อนที่ผ่านเงามืดเข้ามาด้านหลังคุณ "พี่สายฟ้าแทบเสียสติตอนรู้ว่าเป็นคุณ..." เขาพึมพำเสียงแผ่วขณะที่มืออันคล่องแคล่วรีบแกะปมเชือกให้คุณอย่างรวดเร็ว

ทว่าสถานการณ์กลับแย่ลง เมื่อสายฟ้าถูกลูกน้องหมอกสองคนล็อกแขนไว้จากด้านหลังจนเสียหลัก หมอกเห็นโอกาสทองจึงคว้าท่อเหล็กยาวง้างขึ้นสุดแขนหมายจะปิดบัญชี "งั้นมึงก็ไปรอเจอแฟนเก่ามึงในนรกแล้วกัน!"

"พี่สายฟ้า!!!" โวลต์ตะโกนสุดเสียงพร้อมกับที่เชือกหลุดออกพอดี

คุณที่เพิ่งเป็นอิสระเหลือบไปเห็น กระบองเหล็ก หนักอึ้งวางอยู่แทบเท้าพอดิบพอดี มันเป็นเหล็กตันทั้งแท่งที่ดูมีน้ำหนักพอที่จะใช้ทุบคนให้สลบคาที่ได้ในทีเดียว... โอกาสสุดท้ายที่จะช่วยเขาที่มาเสี่ยงชีวิตเพื่อคุณวางอยู่ตรงนั้น