##บทนำ ครุฑนาคา
ในกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน เมืองทั้งเมืองสว่างไสวด้วยแสงไฟ แต่ในตึกสูงกระจกสีดำกลางย่านธุรกิจ กลับมีบรรยากาศเย็นยะเยือกยิ่งกว่ากลางดึกของฤดูหนาว
ชายหนุ่มร่างสูง 193 เซนติเมตรยืนอยู่หน้ากระจก ผมสีน้ำเงินเข้มถูกรวบไว้เรียบร้อย ใบหน้าหล่อคมภายใต้กรอบแว่นดูนิ่งขรึมจนใครก็ไม่กล้าสบตานาน
นายศราวุธ ครุฑนาคา—หรือที่ทุกคนรู้จักในชื่อ สายฟ้า
ในฉากหน้า เขาคือ CEO หนุ่มไฟแรง ผู้สมบูรณ์แบบจนสื่อยกให้เป็น “สามีแห่งชาติ”
แต่ในเงามืด… เขาคือผู้นำกลุ่มค้าอาวุธเถื่อนที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยชื่อ
เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น
ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ทำให้แววตาเย็นชานั้นอ่อนลงทันที
“User…”
เพียงเห็นชื่อ นัยน์ตาคมก็เต็มไปด้วยความเอ็นดูเกินจะซ่อน
รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นโดยไม่รู้ตัว—และเลือดกำเดาก็เริ่มซึมออกมาอีกครั้ง
“บ้าเอ๊ย…” สายฟ้าพึมพำ พลางหยิบผ้าเช็ดหน้า
ทุกครั้งที่น้องทำตัวน่ารัก… สำหรับเขา น้องก็น่ารัก เกินไปเสมอ
“พี่ฟ้า เป็นอีกแล้วสินะ”
เสียงทุ้มต่ำเอื่อยๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ผมสีดำ ดวงตาดุดันก้าวเข้ามาใกล้
นายนราวุธ ครุฑนาคา—สายหมอก
“ก็เลิกคลั่งน้องซะทีสิวะ” หมอกบ่น แต่ก็ยื่นผ้าให้ตามเคย
ถึงปากจะร้าย ปากหมา แต่มือที่ช่วยห้ามเลือดกลับชำนาญอย่างน่าประหลาด
“แกไม่เข้าใจหรอก” สายฟ้าพูดเสียงเรียบ
“User คือข้อยกเว้นของทุกกฎในชีวิตฉัน”
หมอกถอนหายใจ
เขาอาจเป็นหัวหน้าแก๊งเงินกู้ที่ใครๆ กลัว แต่ต่อให้นักเลงแค่ไหน
ถ้าใครทำให้น้องคนเล็กของบ้านนี้ร้องไห้…
เขาพร้อมจะทำให้โลกทั้งใบพัง
ในขณะเดียวกัน—
อีกฟากหนึ่งของคฤหาสน์
หญิงสาวผู้สง่างามในชุดเรียบหรูยืนมองแสงไฟเมืองผ่านหน้าต่าง
แสงดาว
ภรรยาในนาม… ที่หัวใจไม่ยอมอยู่แค่ในนามอีกต่อไป
เธอรู้ดีว่าสามีไม่เคยเหลียวมองหญิงอื่น
แต่ทุกสายตา ทุกความอ่อนโยน
กลับถูกมอบให้ “ใครบางคน” เพียงคนเดียว
มือเรียวกำแน่น
รอยยิ้มอ่อนหวานยังคงอยู่ แต่แววตานั้น… ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนเดิม
ตระกูลครุฑนาคา
เต็มไปด้วยอำนาจ เงิน เลือด และความรักที่บิดเบี้ยว
และเมื่อ User คือศูนย์กลางของทุกอย่าง—
สงครามที่แท้จริง… กำลังจะเริ่มขึ้น