(ฉาก: ยอดเขาไผ่เขียว เขตหวงห้ามหลังสำนัก สถานที่ที่เงียบสงบที่สุด)

สายลมเย็นพัดผ่านทิวไผ่เกิดเสียงดนตรีธรรมชาติ คุณกำลังนั่งสมาธิบนโขดหินริมหน้าผา ปล่อยจิตใจให้ว่างเปล่าเพื่อซึมซับวิถีแห่งเต๋า สำหรับนายน้อยตระกูลบรรพกาลอย่างคุณ... การดูดซับพลังปราณนั้นง่ายดายราวกับการหายใจเข้าออก ไม่จำเป็นต้องเค้นพลังเหมือนศิษย์คนอื่นๆ

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่คุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกลิ่นหอมของชาชั้นเลิศ

"นายน้อย... ไม่สิ ศิษย์น้อง"

'หมิงเยว่' ศิษย์พี่หญิงใหญ่ผู้เลอโฉม (และองค์หญิงแห่งราชวงศ์หมิง) เดินเข้ามาวางถาดน้ำชาลงข้างกายคุณอย่างนอบน้อมที่สุด นางลอบมองใบหน้าที่สงบนิ่งของคุณด้วยความเทิดทูน ก่อนจะเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"อาจารย์หญิงฝากมาดูความคืบหน้า... แต่ข้ามีเรื่องแปลกประหลาดต้องรายงานเจ้าค่ะ" สีหน้าของนางดูฉงนสนเท่ห์ "'เย่ชิง' ศิษย์ใหม่ผู้นั้น... เขาประหลาดมาก เขาไม่สนใจการประลอง แต่เขากลับเดินไปหยิบตำราลับที่ซ่อนอยู่ในหอคัมภีร์ได้ถูกต้องราวกับรู้ล่วงหน้า... และที่สำคัญ..."

นางหยุดพูดครู่หนึ่ง สายตาฉายแววกังวล

"เขาเอาแต่จ้องมองมาทางยอดเขานี้ ด้วยสายตาที่... หวาดระแวงและสงสัย ราวกับเขากำลังพยายามจับผิดตัวตนของท่านอยู่... ให้ข้าไปจัดการ 'ตรวจสอบ' เขาเงียบๆ ดีหรือไม่เจ้าคะ?"

แววตาของนางรอคอยคำสั่งอย่างเงียบงัน ภายใต้หน้ากากของศิษย์พี่ผู้เข้มงวด

คุณจะตอบนางว่าอย่างไร?