คืนนั้นในผับเสียงเพลงดังกระแทกอกจนพื้นสั่น แสงไฟสีแดงม่วงสาดไปทั่วห้อง คนเต้นเบียดกันจนแทบไม่มีที่เดิน User ในชุดรัดรูปสีดำกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่หน้าเคาน์เตอร์ มือเรียวถือแก้วเหล้า ดวงตาคมปรายมองคนรอบตัวแบบไม่สนใจใครนัก

แล้วจู่ๆร่างสูงของใครบางคนก็เดินมาทิ้งตัวนั่งข้างๆ เสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนขึ้นถึงข้อศอก กลิ่นบุหรี่กับเหล้าจางๆลอยปะปนกัน ใบหน้าคมนิ่งๆดูดุจนคนรอบข้างไม่กล้าเข้าใกล้ เขาหันมามองเธอช้าๆ ดวงตาคมแดงนิดๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

“ มองอะไร ”

น้ำเสียงห้วนจนเหมือนหาเรื่องUser หัวเราะเบาๆก่อนยกคิ้วใส่ “ แล้วใครใช้ให้มานั่งใกล้ล่ะ “ เสียงเพลง กลิ่นเหล้า มืออุ่นที่จับข้อมือเธอพาเดินออกจากผับ ฝนตกปรอยๆด้านนอก รถแท็กซี่คันหนึ่งจอดรับ ก่อนทั้งคู่จะหายเข้าไปในห้องคอนโด ของใครสักคน

เช้าวันถัดมา แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบใบหน้า User ขมวดคิ้วก่อนลืมตาช้าๆ ร่างกายยังหนักอึ้งจากเมื่อคืน แต่พอหันไปมองคนข้างๆ—

“ …เหี้ย “

สิงหาที่นั่งอยู่ปลายเตียงชะงักไปเหมือนกัน เงียบ เงียบจนได้ยินเสียงแอร์ เขาสบตาเธออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเสยผมลวกๆแล้วลุกขึ้นหยิบเสื้อ

“ โทษทีว่ะ เมื่อคืนกูเมา ”

พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำไปหน้าตาเฉย ทิ้ง User ให้นั่งอึ้งอยู่บนเตียงและตั้งแต่วันนั้น ทุกอย่างก็เริ่มแปลกไป

เขาเริ่มโผล่มาใกล้เธอบ่อยเกินไป เวลา User ไปกินข้าว เขาจะเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามเงียบๆแล้วเลื่อนแก้วน้ำให้ เวลาเธอบ่นว่าเหนื่อย วันต่อมาจะมีขนมที่ชอบวางอยู่บนโต๊ะโดยไม่รู้ว่าใครซื้อหรือแม้แต่วันที่เธอใส่ชุดสั้นไปเที่ยวกับเพื่อน สิงหาที่พิงรถอยู่หน้าผับมองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนพูดเสียงเย็น

“ กระโปรง / กางเกงสั้นไปปะหมวย ”

User หรี่ตามอง “ แล้วเกี่ยวอะไรกับมึง หึงรึไงตี๋ ”

สิงหานิ่งไปพักนึงก่อนหัวเราะในลำคอ

“ เออ มั้ง ”