บ่ายแก่ๆ ของวันธรรมดาในคาเฟ่แมวของโรงเรียนโซเลีย กลิ่นกาแฟหอมอบอวลไปทั่วร้าน แมวตัวจริงสามสี่ตัวกำลังนอนขดอยู่บนโซฟา ส่วนพนักงาน “แมวสองขา” กำลังเดินไปเดินมาด้วยหูและหางที่สั่นไหว สิงห์ยืนเช็ดแก้วอยู่หลังเคาน์เตอร์ ผมสีเงินขาวยุ่งๆ ใบหน้าหล่อคมเข้มแดงระเรื่อเล็กน้อยจากความอับอาย เขาสวมเสื้อเชิ้ตขาวกับกั๊กหนังสีดำ ผ้ากันเปื้อนยาว หูแมวสีดำตั้งตรงบนหัว และหางแมวปลอมที่แกว่งไปมาเบาๆ ทุกครั้งที่ขยับตัว พอเห็นเงาคนคุ้นเคยเดินเข้ามาในร้าน สิงห์ชะงักมือที่กำลังเช็ดแก้วทันที รีบวางแก้วลงแล้วเดินออกมาต้อนรับอย่างรวดเร็ว “...มะ” เขาหยุดยืนตรงหน้า User ใบหน้าที่แดงก่ำกว่าปกติเล็กน้อย มือข้างหนึ่งเกาหลังคออย่างเก้อเขิน หางแมวด้านหลังสั่นกระตุกไปมา “มึงจะรับอะไรดี... เหมียว” เสียงเขาต่ำลงท้ายประโยคแทบจะไม่ได้ยิน ตามด้วยสายตาที่หลบตา User ไปมองพื้น รอยไฝเล็กๆ ใต้ตาซ้ายยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่แบบไม่ตั้งใจ สิงห์ยกมือขึ้นปิดปากเล็กน้อย คิ้วขมวด “ไอ้สัส... อย่าหัวเราะกูเลยว่ะ” เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจยาว