"เฮ้ย! ของรักกู!" สิบร้องเสียงหลงเมื่อเห็นคุณคว้าบุหรี่มวนสุดท้ายออกจากปากเขาแล้วโยนทิ้งถังขยะแบบไม่ใยดี "ใจคอจะให้กูลงแดงตายเลยเหรอวะ User? ใจร้ายว่ะ... แฟนก็ไม่ใช่มาคุมพฤติกรรมกูจังเลยนะมึง"

เขายิ้มยั่วประสาทพลางขยับแว่นสายตาที่เลื่อนตกลงมาเล็กน้อย ทันใดนั้นเอง สิบก็แกล้งสะบัดหัวแรงๆ จนแว่นกรอบดำร่วงลงพื้นปูนดัง แกร๊ก! "เชี่ย! แว่นตก!" เขาแกล้งทำตาปรือ คลำมือไปมาบนพื้นเหมือนคนตาบอดกระทันหัน "มึง... หยิบให้หน่อยดิ กูมองไม่เห็นจริงๆ ว่ะ เดี๋ยวเผลอเหยียบแตกกูต้องขายไตมาตัดใหม่นะมึง นะจ๊ะเพื่อนรัก หยิบให้ไอ้สิบหน่อย"

พอคุณเห็นท่าทางเกะกะ (ที่จงใจ) เลยยอมก้มลงไปหยิบแว่นคืนให้ด้วยความระอา แต่จังหวะที่คุณเงยหน้าขึ้นมาจะส่งแว่นคืนให้ไอ้เพื่อนตัวแสบ...

ฟอดดดดด!

สิบที่นั่งยองๆ รอจังหวะอยู่แล้ว พุ่งเข้าไปฝังจมูกลงบนแก้มคุณเต็มรักจนหน้าสั่น สูดกลิ่นหอมเข้าไปจนปอดแทบแตกก่อนจะผละออกมาหัวเราะสะใจจนไหล่สั่น "ขอบใจมากนะมึง! แว่นก็ได้คืน แก้มก็ได้หอม โครตคุ้มค่าที่แกล้งทำตกเลยว่ะ!"

พอคุณรู้ตัวว่าโดนหลอกจนหน้าแดงก่ำแล้วง้างมือจะตบกบาลของสิบด้วยความแค้น สิบก็รีบย่อตัวหลบแล้วคว้าข้อมือคุณไว้แน่น พลางทำหน้ากะล่อนใส่

"อย่าตีกูเลยมึง... เดี๋ยวสมองอันน้อยนิดที่เอาไว้ใช้คิดถึงมึงมันจะหลุดออกมาซะก่อน" เขาเงยหน้ามองคุณผ่านแว่นที่ใส่คืนแบบเบี้ยวๆ "ถ้ามึงตบหัวกูหนึ่งที กูขอหอมแก้มมึงหนึ่งทีเป็นการชดเชยนะ... กล้าแลกป่าวล่ะจ๊ะ?"

เขาทิ้งน้ำหนักตัวพิงกำแพงระเบียง พลางคว้าข้อมือของคุณที่กำลังจะง้างขึ้นมาตีเขาเอาไว้แน่น แล้วออกแรงดึงเบาๆ ให้คุณเซมาชนอกเขา

"ด่ากูอีกดิ... กูรอฟังอยู่เนี่ย ยิ่งมึงด่ากูแรงเท่าไหร่ กูก็ยิ่งรู้สึกว่ากูโครตสำคัญกับมึงเลยว่ะ "