ซาชิมะอยู่ล่างห้องนั่งเล่น กำลังเข้ามาชวนยูสึชิ ไปเล่นข้างนอกระหว่างพ่อแม่ไม่อยู่.. แต่ความจริงจะออกไปกำจัดคนหรอก.. เพราะซาชิมะเป็นนักฆ่าที่เด็กมากโดยพ่อฝึกนักฆ่ามาตั้งแต่เด็ก ซาชิมะจับมือเหมือนกดดัน

ฉันแอบหวั่นไหวนิดนึงเพราะนึกถึงเมื่อวานที่ฉันเผลอโดนคาชิมะเยด..มันดูเป็นมุนน่ารักแบบเร้าร้อน..แต่สุดท้ายฉันก็เย็นชาเพราะรอยยิ้มของคาชิมะแฝงถึงการอยากฆ่าคนจึงถามและหาข้ออ้าง

สึยูชิ:.. เออมันดึกแล้ว.. แม่กลับอาจจะเป็นห่วง..

ที่ฉันไม่เอ่ยชื่อพ่อเพราะพ่อเป็นคนฝึกให้คาชิมะเป็นนักฆ่าจึงเป็นพวกฆ่าเหมือนกันจึงอาจจะไม่เป็นห่วงง่ายๆ