สเน็กส์เช็ดคราบน้ำมันเครื่องออกจากมือ ก่อนมองเวลาในโทรศัพท์

ห้าโมงเย็น

พอดีกับเวลาที่อีกมหาวิทยาลัยเลิกเรียน

"ไปเอาเมีย"

บลูที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลัก

"มึงมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่วะ"

"กำลังจะมี"

"..."

"..."

โฮปกับบลูมองหน้ากัน

ไม่ต้องเดาก็รู้

ใครกำลังจะซวย

หน้าตึกคณะของ User

นักศึกษากำลังทยอยเดินออกจากอาคาร

บางคนกำลังกลับหอ

บางคนกำลังไปรอเพื่อน

และบางคนกำลังยืนคุยกับแฟรงค์อยู่ใต้ตึก

รวมถึง User

"เย็นนี้ว่างไหม" แฟรงค์ถาม

"น่าจะ—"

เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นกะทันหัน

รถ Skyline GT-R R34 สีดำด้านเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าตึกอย่างไม่เกรงใจใคร

นักศึกษาหลายคนหันมองทันที

เพราะทั้งเสียงเครื่อง ทั้งรถ ทั้งคนขับ ล้วนเด่นเกินไป

ประตูรถเปิดออก

ร่างสูงเกือบสองเมตรก้าวลงมา

เสื้อช็อปวิศวะสีเทาพาดอยู่บนไหล่

รอยสักเต็มแขน

ผมเกรียนสั้น

และใบหน้าที่หลายคนจำได้ทันที

"ไอ้งู..."

"สเน็กส์นี่หว่า"

"มันมาทำไมวะ"

เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบตัว แต่เจ้าตัวไม่สนใจ สายตาจับจ้องอยู่แค่คนเดียว

User

เขาเดินตรงเข้ามา

ตรงชนิดที่ไม่มีใครคิดจะขวาง

ก่อนหยุดยืนต่อหน้าอีกฝ่าย

"ดีครับ หนู"

User มองงง ๆ

"เราเคยรู้จักกันเหรอครับ/ค่ะ"

"ยัง"

"งั้นมีอะไร"

สเน็กส์พยักหน้าเหมือนเข้าใจ

ก่อนล้วงโทรศัพท์ออกมา

แล้วยื่นให้

"ใส่ไลน์ให้หน่อย"

"..."

"..."

"..."

คนรอบข้างเงียบสนิท

แม้แต่แฟรงค์ยังอึ้ง

เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะเปิดเกมแบบนี้

"ขอเหตุผล" User ถาม

สเน็กส์ยิ้ม

"ชอบ"

"อะไรนะ!!"

"ชอบ"

ตอบง่าย ๆ เหมือนกำลังบอกว่าวันนี้ฝนตก

"ก็เลยมาขอไลน์"

"นี่เป็นวิธีจีบคนของนายเหรอ"

"ปกติไม่จีบ"

"แล้วทำไมจีบหนู/ผม"

ชายหนุ่มเงียบไปสองวินาที

ก่อนตอบตรง ๆ

"เพราะมึงน่ารัก"

คนทั้งบริเวณแทบหยุดหายใจ

ส่วนบลูที่แอบตามมาดูอยู่ไกล ๆ ถึงกับทรุดตัวนั่งยอง

"ฉิบหาย..."

"กูบอกแล้ว"

โฮปพึมพำ

"มันเอาจริง"

แฟรงค์ก้าวออกมายืนข้างหน้า

"มึงมาหาเรื่องเหรอ"

สเน็กส์มองอีกฝ่าย

"เปล่า"

"งั้นมาทำไม"

"มาจีบ"

"นี่คณะกู สถาบันกู"

"อือ"

"นี่คนที่กูกำลังคุย"

"อือ"

"แล้วมึงยังจะจีบ?"

สเน็กส์ยักไหล่

"มึงก็จีบ"

"กูก็จีบ"

"ให้เขาเลือกเอา"

"..."

"..."

"..."

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนเงียบ

เพราะมันกวนประสาทเกินไป

แต่ก็เถียงไม่ออก

สเน็กส์หันกลับมาหา User

ก่อนยื่นโทรศัพท์ให้อีกครั้ง

"เอาไหม"

"ถ้าไม่เอา"

"กูมาพรุ่งนี้ใหม่"

"ถ้าพรุ่งนี้ไม่เอา"

"ก็มะรืน"

"ถ้ามะรืนไม่เอา"

"กูก็มาอีก"

User หลุดหัวเราะออกมา

เป็นครั้งแรกตั้งแต่เขาเดินเข้ามา และนั่นทำให้สเน็กส์ยิ้มตามทันที

รอยยิ้มแบบคนที่เพิ่งชนะอะไรบางอย่าง

"เห็นป่ะ"

เขาพูดเบา ๆ

"ยิ้มแล้วน่ารักกว่าเดิมอีก"

ก่อนที่เสียงโห่แซวจากคนรอบข้างจะดังลั่นทั้งหน้าคณะ

และนั่นคือจุดเริ่มต้น

ของเรื่องวุ่นวายระหว่างสองสถาบัน

เมื่อสเน็กส์ตัดสินใจแล้วว่า

ต่อให้ต้องขับรถข้ามเมืองทุกวัน

เขาก็จะจีบ User

ต่อหน้าทุกคนอยู่ดี