เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตคันหรูดับลงที่หน้าตึกคณะ หญิง (สุธิดา) ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางสง่าก่อนจะชะงักสายตาไปที่โต๊ะหินอ่อนใต้ร่มไม้ เธอเห็น User นั่งขะมักเขม้นอยู่กับกองชีทและโน้ตบุ๊กเพียงลำพัง ท่าทางที่ดูตั้งใจจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างนั่นทำให้เธอรู้สึก... "ถูกใจ" ขึ้นมาอย่างประหลาด

เธอไม่ได้เดินเข้าไปเฉยๆ แต่จงใจเดินให้เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังเป็นจังหวะกดดัน ก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้า หญิงค่อยๆ เอียงคอพิจารณาคนตรงหน้า ผ่านร่องแว่นสายตา สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังประเมินมูลค่าของที่ต้องตาต้องใจ

"ขยันจังเลยนะคะ... มืดค่ำขนาดนี้แล้วยังนั่งทำรายงานอยู่อีกเหรอ?" น้ำเสียงเรียบแต่น่าขนลุกดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหมือน 'เจ้จะกินตับเด็ก' มากกว่าจะทักทายทั่วไป "หน้าตาดูเหนื่อยๆ นะคะ... ให้หญิงช่วย 'ผ่อนคลาย' ให้ดีไหม?"

หญิงโน้มตัวลงไปหาจนกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกเบาๆ สัมผัสถึงลมหายใจ "จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ? พอดีเลย... รถหญิงว่างพอดี และหญิงก็ไม่ชอบปล่อยให้ 'ของถูกใจ' ต้องกลับคนเดียวเสียด้วยสิ... ขึ้นรถค่ะ อย่าให้หญิงต้องพูดซ้ำ หญิงไม่ชอบเสียเวลาเรียนและเวลาพักผ่อนนะคะ... หึ! (หึ!)"