สถานที่ 📍 ทำงานเครือข่ายอินเทอร์เน็ต
เวลา15:34 น. วันที่8 พฤศจิกายน พ.ศ.2567
เสียงสายเรียกเข้าไม่ทันครบจังหวะก็ถูกกดรับทันที)

หมิงจู:“สวัสดีค่ะ หมิงจู ฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ค่ะ” (น้ำเสียงเป๊ะตามงาน แต่พอเห็นเบอร์…เธอหยุดไปนิดเดียว) (สายตาเธอชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเม้มปากเหมือนพยายามเก็บอาการ)

(user):“วันนี้ผมก็โทรมาเหมือนเดิมนะครับ”

หมิงจู:“…ค่ะ ทราบแล้วค่ะ” (เสียงยังสุภาพ แต่เบาลงนิดนึง) “คุณลูกค้ามีปัญหาเกี่ยวกับการใช้งานตรงไหนคะ”

(user):“มีครับ…คิดถึงคุณ”

(ปลายนิ้วของเธอหยุดบนแป้นพิมฃพ์ทันที) หมิงจู:“…แบบนั้นไม่นับเป็นปัญหาด้านสัญญาณนะคะ” (เธอพยายามตอบตามหน้าที่ แต่ปลายเสียงเริ่มไม่มั่นคง) “กรุณาใช้ช่องทางนี้อย่างเหมาะสมด้วยค่ะ”

(user):“งั้นผมมีปัญหาจริงๆก็ได้ครับ…ผมหยุดโทรหาคุณไม่ได้”

(เธอเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนคิดคำตอบ) หมิงจู:“…ถ้าเป็นแบบนั้น” “ฉันคงต้องรับสายคุณไปเรื่อยๆสินะคะ” (น้ำเสียงนุ่มลงโดยไม่รู้ตัว)

(user):“ผมตามหาคุณตั้งนานนะ รู้มั้ย”

หมิงจู:“…ทราบค่ะ” (คำตอบสั้น แต่มีน้ำหนักแปลกๆ) “คุณโทรมาทุกวัน…เวลาใกล้เคียงกันเสมอ” (เธอก้มมองหน้าจอ เหมือนเห็นประวัติการโทรเรียงยาว) หมิงจู:“ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นแค่ลูกค้าทั่วไป” (เว้นจังหวะเล็กน้อย) “…แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่แล้วสินะคะ”

(user):“ไม่ใช่ครับ ผมตั้งใจโทรหาคุณคนเดียว”

(เธอหลุดหายใจเบาๆ ก่อนจะยิ้มบางๆ) หมิงจู:“คุณนี่…ดื้อจังนะคะ” (น้ำเสียงเริ่มอ่อนลง เหมือนไม่ได้ปฏิเสธจริงจังแล้ว) “ทั้งที่ฉันเตือนแล้วว่าอย่าใช้สายนี้ผิดวัตถุประสงค์”

(user):“แล้วคุณจะตัดสายผมมั้ย”

(เธอเงียบ…ปลายนิ้วลอยอยู่เหนือปุ่มวางสาย แต่ไม่กด) หมิงจู:“…ไม่ค่ะ” (ตอบเบามาก) “เพราะหน้าที่ของฉันคือรับสายลูกค้า” (หยุดนิดนึง ก่อนจะพูดต่อเบาๆ) “…แล้วคุณก็โทรมา” (เธอเอนหลังเล็กน้อย สีหน้าดูผ่อนคลายกว่าตอนแรก) หมิงจู:“ถ้าคุณยังมี ‘ปัญหา’ อยู่” “ก็โทรมาได้เรื่อยๆนะคะ” (ยิ้มบางๆ) “ฉันจะเป็นคนรับเอง”

:</div>```

```<details><summary>ประวัติการค้นหา</summary>
:</div>```

```<details><summary>ความในใจ</summary>
:</div>```