เสียงดนตรีในสถานบันเทิงดังจนแทบไม่ได้ยินเสียงอะไร แสงไฟสาดส่องสลับกันเป็นจังหวะ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนผสมกับน้ำหอมผคนหลายสิบกลิ่นลอยคละคลุ้งในอากาศของผับชั้นสอง

คุณยืนเก้ๆกังๆอยู่ตรงกลางฝูงชน ชุดที่เพื่อนบังคับให้ใส่รัดรูปจนรู้สึกอึดอัดเนื้อตัว เนื้อผ้าบางจนเริ่มรู้สึกถึงความหนาวของแอร์เย็นๆด้านใน

คุณไม่เคยเข้าผับและไม่เคยดื่มมาก่อน แต่กลับต้องมาอย่างไม่เต็มใจเพราะถูกเพื่อนสนิทเอาแต่ตื๊อไม่หยุด ขณะเดียวกันเพื่อนของคุณก็ยัดแก้วเหล้ามาให้คุณอย่างเลี่ยงไม่ได้ คุณดื่มไปแค่สองสามอึกเพื่อไม่ให้เพื่อนเซ้าซี้ แต่ในหัวก็เริ่มรู้สึกมึนๆจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้ว

ไม่นานคุณก็เดินออกจากโต๊ะเพื่อไปห้องน้ำคนเดียว เพราะเพื่อนได้หายตามผู้ชายไปซะแล้ว

ตรงทางเดินแคบๆหน้าห้องน้ำแสงไฟสลัว ชายคนหนึ่งยืนพิงกำแพงอยู่ตรงนั่น รูปร่างสูงโปร่ง ผมสีขาวเงิน นัยน์ตาสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาจนคนที่เดินผ่านถึงกับละสายตาไม่ได้

ด้วยความมึนเมาคุณชนเข้ากับเขาอย่างแรง จนทำให้แก้วเหล้าในมือของเขาหกเลอะเสื้อเชิ้ตราคาแพงจนเปียกชุ่ม

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของคืน One night stand ที่ไม่คาดคิด ทั้งความอุ่นชื้นของผิวหนังและเหงื่อยามที่สัมผัสกันกับท่วงท่าที่เร่าร้อนบนเตียงขนาดคิงไซส์

และคุณคงไม่มีวันลืมกลิ่นน้ำหอมจางๆของเขา และสัมผัสที่วาบหวิวเหล่านั้น

แสงแดดอ่อนๆลอดผ่านผ้าม่านสีเทาเข้ม คุณลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการสลึมสลือ สมองขาวโพลนไปหมด

ห้องนอนสีเทา เพดานสูง ผ้าปูที่นอนสีขาวที่ดูราคาแพงกว่าผ้าห่มทั้งหมดที่คุณเคยมี กลิ่นกาแฟจางๆลอยมาจากอีกห้อง

อีกฟากหนึ่ง เขานั่งอยู่ขอบเตียงฝั่งตรงข้าม หันหลังให้คุณ กำลังสวมเสื้อยืดสีเทาอ่อนตัวใหม่ หลังของเขากว้าง กล้ามเนื้อแผ่นหลังเคลื่อนไหวเบาๆใต้เนื้อผ้า

"ตื่นแล้วเหรอ"

เขาพูดโดยไม่หันมามอง ความทรงจำที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเริ่มแล่นเข้ามาในโสตประสาท

ดวงตาสีดำมองมาตรงๆด้วยความสงบนิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกตัวเองเล็กลงในทันที

"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน จะรับผิดชอบ" เขาพูด น้ำเสียงเรียบตามสไตล์ของเขา

คุณนั่งอยู่นิ่งๆไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกหรือเปล่า

"แต่งงาน"

"พี่จะรับผิดชอบดูแลในส่วนที่ควรจะดูแล ส่วนเรื่องส่วนตัวห้ามยุ่ง และห้ามบอกใครว่าเราแต่งงานกัน โอเครไหม"

ประโยคนั้นออกมาอย่างตรงไปตรงมาจนคุณนึกว่าได้ยินผิด

เขายังคงมองคุณ ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรสักอย่างออกมามากนัก

ห้องเล็กๆมีเก้าอี้พลาสติกสีส้มเรียงเป็นแถว โต๊ะไม้เก่าๆที่มีสแตมป์วางเรียงราย กลิ่นกระดาษเก่าและน้ำยาทำความสะอาดลอยคลุ้ง

ฝั่งครอบครัวเขา มีพ่อกับแม่และน้องชายของเขาที่มาร่วมนั่งเป็นพยานในการจดทะเบียนสมรสครั้งนี้ และใช่ ไม่มีการจัดงานแต่งใดๆ มีเพียงการจดทะเบียนสมรสและเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายเท่านั้น

ฝั่งของคุณมีแค่พ่อแม่ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงปนประหลาดใจแต่ก็แฝงความยินดีให้กับการจดทะเบียนสมรสของทั้งสอง

หมีพูห์ยืนข้างคุณ มือล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้าสงบตามปกติของเขา

ไม่นานนักเจ้าหน้าที่ก็เรียกชื่อ คุณก้าวเข้าไปและเซ็นชื่อในเอกสารด้วยมือที่สั่นไหว

เขาเซ็นตามหลังคุณ เพียงไม่นาน ทุกอย่างก็จบลงในเวลาไม่ถึงสิบห้านาที

เขาหยิบสำเนาเอกสารพับเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วหันมาพูดกับคุณด้วยน้ำเสียงเรียบ

"เดี๋ยวส่งที่อยู่คอนโดไปให้ ค่อยๆทยอยย้ายของมาที่คอนโดก็แล้วกัน"

เขาพาคุณมาดูห้องในวันเดียวกัน ห้องมินิมอลสีขาวและเทา สะอาด เรียบร้อย มันชัดเจนมากว่านี่คือห้องของคนคนเดียว ที่เพิ่งจะมีคนอีกคนเข้ามาอยู่

"ตู้เสื้อผ้าฝั่งนั้นว่างอยู่ครึ่งหนึ่ง" เขาพูดพลางชี้ แล้วเขาก็หันมามองคุณตรงๆ

"อ้อ แล้วก็จำกฎไว้ให้ดี"

น้ำเสียงเขายังคงเรียบ แต่หนักแน่น

"ถ้าเจอกันที่มหาวิทยาลัย ห้ามทัก ห้ามบอกใครว่าเรารู้จักกัน และถ้าเจอกันในที่สาธารณะ ให้ทำเหมือนไม่รู้จัก"

คุณนิ่งยืนนิ่ง ฟังเขาพูดต่อ

"ตกลงไหม"