"ในที่สุดคลิปก็แมสสักทีอีดอก!" เสียงตะโกนแปดหลอดของ User ดังลั่นห้องพัก มือเรียวกำสมาร์ทโฟนเครื่องหรูแน่นจนสั่นระริก ดวงตาเบิกโพลงมองยอดวิวคลิปวิดีโอล่าสุดที่พุ่งทะยานจนปรอทแตก พร้อมกับออเดอร์ตะกร้า TikTok ที่เด้งรัวๆ ชนิดที่ว่าเกิดมาตลอดยี่สิบกว่าปีก็ไม่เคยขายดีปานเทน้ำเทท่าขนาดนี้มาก่อน!

"ไอเลิฟติ๊กต็อกเวรี่มัช! ติ๊กต็อกอีสเดอะเบสแอปพลิเคชันอินเดอะเวิลด์!" กรีดร้องด้วยความปีติ นิ้วเรียวไถหน้าจอเช็กยอดสั่งซื้ออย่างบ้าคลั่ง

"โอ๊ย... มึงเบาๆ เสียงหน่อยได้ปะอีป้า กูกำลังดูสนมหยุมกันเนี่ย!" เสียงแว้ดแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเศรษฐีนีป้ายแดง User หันขวับไปตามต้นเสียง ปรากฏร่างของ 'มิ้น' เพื่อนสนิทสาวที่กำลังนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา มือหนึ่งกำป๊อปคอร์นแน่น ดวงตาจดจ่ออยู่กับหน้าจอทีวีไซส์ยักษ์ที่กำลังฉายซีรีส์จีนโบราณฟอร์มยักษ์ 'เล่ห์รักวังต้องห้าม' ซีรีส์แนววังหลังแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นแย่งผู้ชายคนเดียวที่มิ้นติดหนึบ

สำหรับ User แล้ว ซีรีส์งี่เง่าพวกนี้ไม่ใช่เทสของเธอเลยสักนิด!

"ปิดละครน้ำเน่ามึงไปเถอะว่ะอีมิ้น... ฟังจินตหรากูยังจะรื่นหูกว่าอีก!" User บ่นอุบ ก่อนจะสาวเท้าไปคว้าไอแพดขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันสตรีมมิ่ง นิ้วเรียวเสิร์ชหาเพลงโปรดประจำตัวในทันที...

🎶 คำชะโนดเกาะสวรรค์ เราเคยเที่ยวงานวันบวงสรวงนาคา 🎶 🎶 ปู่ศรีสุทโธย่าศรีปทุมมา ใต้ต้นชะโนดพี่ให้คำมั่นสัญญา... 🎶

เสียงทำนองอีสานหมอลำดังกระหึ่มขึ้นมาตีรวนกับเสียงดนตรีออร์เคสตราจีนโบราณในทีวี แต่มีหรือที่ตัวมารดาจะแคร์! User ลุกขึ้นออกสเต็ปโยกย้ายส่ายสะโพกไปมาอย่างเมามัน ผิดกับมิ้นที่ตอนนี้นั่งหน้าดำคร่ำเครียด ลุ้นเกร็งจนก้นแทบไม่ติดโซฟา เพราะเบื้องหน้าคือฉากที่นางเอกกำลังโดนกุ้ยเฟยตัวร้ายสั่งลงโทษอย่างอยุติธรรม

🎶 วันนี้หลบหน้าไปจู๋จี๋กับใคร... วันนี้หลบหน้าไปจู๋จี๋กับใคร... 🎶 เสียงเพลงยังคงเล่นคลอไปพร้อมกับร่างของ User ที่ส่ายสะโพกยั่วๆ บดๆ ไม่หยุดหย่อน จนกระทั่งหันไปเห็นหน้าเพื่อนสนิท "อีมิ้น... แกไม่ยิ้มเลยอะ เป็นอะไรวะ..." User แกล้งทำหน้าล้อเลียนมีมฮิตใส่เพื่อนสนิท ที่กำลังลุ้นจนคิ้วขมวดเป็นปม

"มึงจะให้กูยิ้มออกได้ยังไงคะ แม่งเอ๊ย! ถ้ากูเข้าไปสิงร่างได้หน่อยไม่ได้นะ กูจะตบคว่ำแน่อีแก่!" มิ้นสบถอย่างหัวเสีย ชี้หน้าด่าตัวละครในจอทีวี "แผนใส่ร้ายหงอยๆ มองจากดาวอังคารก็รู้แล้วจ้า! แล้วอีนี่ก็เป็นอะไรก่อน ไม่สู้คนเลยเนอะ เอาแต่นั่งร้องไห้อยู่นั่นแหละ... รอฮ่องเต้มาช่วยเหรอ? ตื่นค่ะสาว! สนมในวังมีตั้งห้าสิบกว่าคน เขาคงจะว่างมาช่วยมึงหรอก!"

"เคสนี้กระบะผิดเต็มๆ ว่ะ" User เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยหน้าตาเดดแอร์ กวนประสาทขั้นสุด

"เหมือนมึงนึกอะไรได้ มึงก็พูดออกมาอะ" มิ้นหันมากรอกตาเป็นเลขแปดใส่เพื่อนสนิทอย่างเอือมระอา

🎶 บ่าวหนองคายใจหลอกลวง มางานบวงสรวงปีนี้ควงแฟนคนใหม่ 🎶 🎶 น้องยืนซึมจนแทบจะลืมหายใจ... 🎶 เสียงเพลงหมอลำยังคงทำหน้าที่เป็นแบ็คกราวน์ขัดจังหวะซีรีส์จีนอย่างน่ารำคาญหู สำหรับเพื่อนสนิทสองคนที่เทสต่างกันสุดขั้ว แต่กลับคบกันรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์

กึก... แกร๊ก! ทันใดนั้น เสียงปลดล็อกประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น

"สงสัยวันนี้บอสไม่ได้ทำโอทีแน่เลย... เดี๋ยวกูมานะมึง ไปรับผัวก่อนจ้าาา! คนไม่มีผัวก็อยู่คนเดียวไปเนอะ!" สิ้นเสียงเยาะเย้ยของ User มิ้นก็ได้แต่ส่งเสียง "เหอะ!" ในลำคอ พร้อมกับยกนิ้วกลางแจกฟัคยูส่งท้ายแผ่นหลังเพื่อนสนิทไปหนึ่งที

User ยิ้มร่า วิ่งออกไปยังโซนห้องนั่งเล่นด้านนอกด้วยความดีใจที่วันนี้แฟนหนุ่มของตนกลับบ้านไว จะได้มีเวลาสวีทกันให้หนำใจ แต่ทว่า... รอยยิ้มบนใบหน้าสวยกลับต้องค้างตึงราวกับถูกสตาฟฟ์ไว้

"อาห์... บอส ใจเย็นๆ สิคะ ตรงนี้มัน..." ภาพเบื้องหน้าคือแฟนหนุ่มแสนดีของเธอ กำลังนัวเนียก้มหน้าซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องของหญิงสาวปริศนาในชุดเดรสรัดรูปคาประตูห้อง!

"บ่าวหนองคายใจหลอกลวงจริงด้วยว่ะอีมิ้น..." เสียงเรียบๆ แต่เย็นเยียบไปถึงกระดูกของ User ทำเอาบอสที่อารมณ์กำลังพุ่งทะลุเพดานต้องหยุดชะงัก ชายหนุ่มหันขวับกลับมามองทันที หน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี

"บะ... บี๋! วันนี้ ธะ... เธอไม่ได้ไปนอนคอนโดเพื่อนเหรอคะ!?" บอสละล่ำละลัก เสียงสั่นเป็นเจ้าเข้า

มิ้นที่ได้ยินเสียงความวุ่นวายรีบวิ่งตามออกมาดู พอเห็นภาพตรงหน้าปุ๊บ สติของหญิงสาวก็ขาดผึงทันที! "ไอ้บอส! ไอ้หน้าตัวเมีย มึงทำแบบนี้กับเพื่อนกูได้ยังไงวะ!"

User ที่เริ่มตั้งสติได้ ไม่อยากทนดูภาพอุจาดตา จึงเลือกที่จะสะบัดหน้าหนี เดินกระแทกเท้ากลับเข้าห้องนอนหวังจะไปสงบสติอารมณ์ แต่บอสตัวดีกลับรีบผลักกิ๊กสาวทิ้ง แล้ววิ่งตามเข้ามาในห้องนอนเพื่อแก้ตัว

"บี๋ ฟังเค้าก่อน! มันไม่ใช่อย่างที่บี๋คิดนะ!" บอสพยายามพุ่งเข้าไปยื้อยุดฉุดกระชากแขนของ User ตรงหน้าจอทีวีที่ซีรีส์จีนกำลังฉายฉากตบตีกันอย่างเมามัน "ปล่อย! อย่ามาแตะตัวกู!" User สะบัดแขนสุดแรงเกิด

"มึงปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้นะไอ้สวะ!" มิ้นพุ่งเข้ามาผสมโรง เงื้อมือฟาดเพียะเข้าที่หลังของบอสจนเกิดการยื้อแย่งชุลมุนกันสามคนหน้าทีวี

ทันใดนั้นเอง หญิงสาวปริศนาที่เป็นมือที่สามก็เดินตามเข้ามาในห้อง พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำเอาน้ำมันราดบนกองเพลิง "พี่บอส…มีเมียแล้ว พี่มาหลอกหนูทำไมอะ!"

ปรี๊ดดด! เส้นความอดทนของมิ้นขาดสะบั้น! "มึงตายยยย!" มิ้นสติแตก พุ่งตัวเข้าไปกระชากหัวบอสเต็มแรง การต่อสู้แบบทรีอินวัน เกิดขึ้นอย่างดุเดือดท่ามกลางเสียงจินตหรา พูนลาภ และเสียงซีรี่ส์จีนโบราณในจอทีวี ระหว่างที่ทั้งสามกำลังยื้อยุดฉุดกระชากกันไปมา แขนของบอสก็เหวี่ยงไปปัดโดนแก้วน้ำใบใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างทีวี...

ซ่าาา! น้ำเย็นเจี๊ยบหกรดลงบนปลั๊กพ่วงที่เสียบสายไฟทีวีและเครื่องเสียงจนชุ่มฉ่ำ!

เปรี๊ยะ! บึ้มมมม!!! ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงช็อตดังสนั่น กระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นปราดเข้าสู่ร่างของ User และมิ้นที่กำลังเกาะเกี่ยวกันพัลวันอยู่ใกล้ปลั๊กไฟ ร่างของหญิงสาวทั้งสองกระตุกเกร็ง ดวงตาเบิกโพลง ก่อนที่สติสัมปชัญญะทุกอย่างจะดับวูบลงไปพร้อมกับภาพหน้าจอทีวีที่ดับมืด... ความรู้สึกสุดท้ายคือความเจ็บปวดที่ชาวาบไปทั้งร่าง

ก่อนทุกอย่างจะถูกดูดกลืนเข้าสู่ความว่างเปล่า

ทว่า... เมื่อเปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือขึ้นมาอีกครั้ง ภาพตรงหน้ากลับไม่ใช่ฝ้าเพดานคอนโดหรือโรงพยาบาล แต่เป็นพื้นหินอ่อนขัดมันวาววับ!

"เชี้ย..." User ร้องเสียงหลง พลางก้มมองตัวเองที่กำลังนั่งคุกเข่าพับเพียบอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ ในชุดกระโปรงยาวรุ่มร่ามสีเขียวอ่อนราวกับหลุดมาจากกองถ่ายละครย้อนยุค พอเงยหน้าขึ้นไปมองด้านข้าง ก็เบิกตากว้างหนักกว่าเดิม!

มิ้นยืนหัวโด่อยู่ข้างๆ ในชุดกระโปรงสีแดงสดปักลายหงส์ดิ้นทองสุดอลังการ บนหัวมีเครื่องประดับระย้าจัดเต็มจนคอแทบหัก ทั้งคู่สบตากันด้วยความงุนงงสับสนแบบขีดสุด

"พระชายา..." เสียงสั่นๆ ของหญิงสาวแปลกหน้าในชุดนางกำนัลที่ยืนอยู่หลังมิ้นดังขึ้น "พระสนม..." หญิงสาวอีกคนที่หมอบอยู่ข้างๆ User ก็ส่งเสียงเรียกด้วยความกังวล ทั้งมิ้นและ User กระพริบตาปริบๆ มองหน้ากันสลับกับมองสตรีแปลกหน้าเหล่านั้น ความรู้สึกเดจาวูพุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง รู้ตัวอีกที...

โลกยุค 5G ก็กลายเป็นเพียงอดีตไปเสียแล้ว!

ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้แหกปากโวยวาย เสียงแหลมปรี๊ดของกลุ่มหญิงสาวที่ยืนรวมตัวกันอยู่ไม่ไกลก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

"เจ้าคิดว่าฝ่าบาทประทานปิ่นหยกนี่ให้แล้วเจ้าจะผยองข้ามหน้าข้ามตาข้าได้งั้นรึ! นังแพศยา!" เสียงด่าทอแผดลั่นพร้อมกับท่าทีง้างมือเตรียมพุ่งเข้าใส่กันของสตรีสองนางในชุดจีนโบราณสีฉูดฉาด

ทำเอา User ที่นั่งคุกเข่าอยู่ถึงกับหรี่ตามองด้วยความสนใจ รอยยิ้มกริ่มผุดขึ้นมุมปาก "อะไรวะ... wlw เหรอ... คบผู้หญิงโคตรมีความสุข" User เอ่ยขึ้นมาลอยๆ หน้าตาเดดแอร์พลางจินตนาการไปไกล

มิ้นหันขวับมาถลึงตาใส่เพื่อนสนิททันที "wlw บ้านมึงสิ! จะตบกันตายอยู่แล้วเนี่ย มึงดูทรงเจ๊ชุดแดงนั่นดิ ง้างมือเบอร์นั้นเตรียมหยุมหัวแล้ว!"

"พระชายา! พระสนม!" เสียงของเหล่านางกำนัลคนสนิทดังขึ้นเรียกสติทั้งสองคนให้กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง "พระสนมเพคะ ทรงมัวแต่มองอันใดอยู่เพคะ รีบเสด็จเถิด! หากวันนี้ไปถวายพระพรฮองเฮาที่ตำหนักคุนหนิงสาย พระองค์อาจจะโดนประทานโทษโบยได้นะเพคะ!" เสี่ยวเถา นางกำนัลข้างกาย User เอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงร้อนรนจนแทบจะร้องไห้

"ฮะ... ฮองเฮา? โบย!?" User นิ่งอึ้งตาค้าง หันไปมองหน้ามิ้นที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดไม่ต่างกัน แต่ก่อนที่ความตื่นตระหนกจะพุ่งถึงขีดสุด สายตาของ User กลับปะทะเข้ากับร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่ยืนโดดเด่นอยู่บนระเบียงตำหนักชั้นสองไม่ไกลนัก บุรุษผู้นั้นสวมชุดผ้าไหมสีดำขลับปักลายมังกรทอง เส้นผมสีดำสนิทถูกปล่อยสยายยาวเคลียคลอไปกับสายลม เขายืนเอามือไพล่หลัง ทอดสายตามองลงมายังความวุ่นวายเบื้องล่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่ากลับดูมีเสน่ห์ลึกลับและหล่อเหลาจนแทบหยุดหายใจ User หรี่ตามองพลางขมวดคิ้ว

"นั่นใครวะ... พี่โป่ง หินเหล็กไฟ เหรอ..."

มิ้นแทบจะเอาปิ่นทองบนหัวฟาดหน้าเพื่อน "พี่โป่ง... บ้านมึงสิอีป้า! ปล่อยผมแอ็คอาร์ตใส่ชุดมังกรเบอร์นั้น... นั่นมันฝ่าบาท! ฮ่องเต้เว้ย!"

ยังไม่ทันที่ User จะได้อ้าปากเถียงว่าพี่โป่งชัดๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังตึงตังแหวกวงล้อมเข้ามา พร้อมกับกลิ่นอายดุดันเยียบเย็นที่ทำเอาเหล่าสนมที่กำลังจะหยุมหัวกันเมื่อครู่ต้องรีบก้มหน้าหลบตา

บุรุษร่างสูงใหญ่กำยำในชุดคลุมสีแดงเลือดนก ผมยาวสีเงินยวงสะดุดตารวบตึงเป็นหางม้า ก้าวฉับๆ ตรงดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้ามิ้น นัยน์ตาสีน้ำตาลประกายทองจ้องเขม็งราวกับหมาป่าจับจ้องเหยื่อ

"อยู่นี่เอง ปล่อยให้เปิ่นอ๋องตามหาซะทั่ววัง! ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วหรือว่าถวายพระพรเสร็จจะรีบกลับจวน เจ้าจะกลับได้หรือยัง หลงอวี้หลาน!" 'ชินอ๋อง' พระอนุชาของฮ่องเต้ เอ่ยเสียงเข้มกึ่งตะคอกใส่หน้าพระชายาของตน

มิ้นที่เพิ่งสติแตกจากการทะลุมิติ มาเจอผู้ชายแปลกหน้าผมขาวมาตะคอกใส่หน้าปาวๆ ก็ของขึ้นทันที วิญญาณสาวออฟฟิศปากแจ๋วประทับร่างเต็มอัตราศึก "โอ๊ยยย! อีตาหัวหงอกนี่ใครอีกเนี่ย! มาตะคอกใส่หน้าแม่ เดี๋ยวแม่ก็ป๊าบเข้าให้! เป็นผัวประสาอะไรมาเดินดึงหน้าใส่... เอ๊ะ..." มิ้นชะงักกึก ชี้หน้าตัวเองสลับกับผู้ชายตรงหน้า "เดี๋ยว... ผัวกูเหรอ!?"

User ที่ได้เห็นฉากตรงหน้าก็พยายามเม้มริมฝีปากแน่นจนจมูกบานออก พยายามกลั้นขำขั้นสุดเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทตัวแสบจู่ๆ ก็มีสามี (แถมเป็นตาอ๋องหน้าดุ) ตกมาจากฟ้า!

"ว้าวซ่าห้าห้าบวก…" User เอ่ยลากเสียงยาวกวนประสาท พลางส่งสายตาล้อเลียน "ขอให้คนนี้… ไม่เหมือนกับบ่าวหนองคายใจหลอกลวงอย่างที่กูเจอนะเพื่อน…." User ยืนกอดอกหัวเราะคิกคัก แซวเพื่อนสนิทที่กำลังยื้อยุดฉุดกระชาก ตีฝีปากเถียงฉอดๆ กับตาอ๋องผมขาวอย่างเมามัน โดยหารู้ไม่ว่าบรรยากาศรอบกายในตอนนี้... เงียบสงัดลงจนผิดปกติ!

ด้วยความที่มัวแต่ยืนสนุกกับละครเวทีตรงหน้า User จึงไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่า นางกำนัลคนสนิทอย่างเสี่ยวเถา และเหล่านางกำนัล ขันทีคนอื่นๆ ในบริเวณนั้น ต่างพากันทิ้งตัวลงคุกเข่า ศีรษะหมอบราบแนบชิดติดพื้นหินอ่อน ตัวสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

เงาร่างสูงใหญ่และสง่างามของใครบางคนค่อยๆ ก้าวเข้ามาทาบทับลงมาจากทางด้านหลัง กลิ่นหอมเย็นยะเยือกของอำพันและไม้จันทน์ชั้นสูงลอยมาแตะจมูก พร้อมกับสุรเสียงทุ้มต่ำ ลึกล้ำ ทรงอำนาจ... และแฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ดังขึ้นจากเบื้องหลัง... "บ่าวหนองคายหรือ?… คือผู้ใดกัน ไฉเหริน…."