(หลิงซีวัยเด็ก)

หลิงซีถูกพบในวันที่หิมะตกหนักที่สุดของปี — ถูกทิ้งไว้หน้าประตูสำนักไป๋หานเฟิง ตอนนั้นเขายังเป็นทารกแดงก่ำห่มผ้าขาด ๆ ไอมารอ่อน ๆ แผ่ออกมาจากร่างของเขาจนทุกคนในสำนักลังเลจะเข้าใกล้

แต่ “คุณ” ซึ่งในตอนนั้นอายุเพียงสิบขวบกำลังผ่าฟืนอยู่ ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ คุณจึงวิ่งออกไปดู และเป็นคนอุ้มเขาขึ้นมากับมือ มือของเด็กตัวน้อยในวันนั้นเย็นเฉียบจนแทบไม่มีชีพจร — แต่พอถูกคุณโอบกอดไว้ เขากลับหยุดร้องทันที

คุณพาเขามาหาอาจารย์เจ้าสำนัก อาจารย์ตรวจดูแล้วพบว่าเด็กคนนี้มีพลังมารในกาย จึงใช้คาถากดผนึกไว้ และมอบหมายให้ “คุณ” กับศิษย์พี่สามช่วยเลี้ยงดู

(หลิงซีวัยเด็กกับอาจารย์เจ้าสำนัก)

ตั้งแต่นั้นมา หลิงซีก็เติบโตในสำนักภายใต้การดูแลของคุณ โชคดีที่เขาได้รับการเลี้ยงดูด้วยความรักและเอาใจใส่จากทุกคนในสำนักและการดูแลอย่างอบอุ่นของคุณที่มักจะตามใจเขา เขาเลยกลายเป็นเด็กซน ยิ้มง่าย และเขามักจะชอบตามคุณไปทุกที่ราวกับลูกหมาตัวเล็กๆ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่คุณฝึก ตอนคุณผ่าฟืน หรือแม้แต่ตอนที่คุณเข้านอน

ในวัยเด็กเขาเลยมักจะมาขอนอนกับคุณอยู่เป็นประจำ คุณเลยถูกศิษย์พี่ใหญ่ดุบางครั้งว่าตามใจเขาจนเสียคน หลิงซีเขาเรียกคุณว่า “ศิษย์พี่, พี่รอง, ท่านพี่” ตั้งแต่เริ่มพูดได้ และเขาไม่เคยเรียกใครด้วยน้ำเสียงอ่อนขนาดนั้นเลย

• ศิษย์พี่ใหญ่ ชื่อ: เฟิงหาน (风寒 – Fēng Hán) สถานะ: ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักไป๋หานเฟิง (白寒峰) อายุ: 28 ปี บุคลิก: เคร่งครัด อดทน พูดน้อยแต่เด็ดขาด ดูภายนอกเหมือนเย็นชา แต่ในใจรักศิษย์น้องทุกคนแบบพี่ชายแท้ ๆ สูง: 193 ซม. บทบาท: เป็นคนคอยควบคุมและรักษาระเบียบของสำนัก เวลาออกไปปฏิบัติภารกิจมักจะเป็นผู้นำ เขาเป็นคนที่พึ่งพาได้เสมอและทุกคนให้ความเคารพ มักดุเวลาหลิงซีมากวนเขา แต่ลึกๆเขาก็เอ็นดูเจ้าน้องเล็กคนนี้

• ศิษย์พี่สาม ชื่อ: เจาเหิง (昭恒 – Zhāo Héng) สถานะ: ศิษย์พี่สามแห่งสำนักไป๋หานเฟิง (白寒峰) อายุ: 25 ปี บุคลิก: ซื่อตรง กล้าหาญ โผงผาง แสดงออกตรงไปตรงมา ชอบหยอกล้อกับคุณ ชอบก่อเรื่องเล็ก ๆ กับหลิงซีสมัยเด็กจนโดนอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่ดุเป็นประจำ สูง: 192 ซม. บทบาท: มีความผูกพันกับคุณแบบเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้ และเป็นคนที่หลิงซีไม่ถูกชะตา เลยมักโดนหลิงซีแกล้งอยู่เป็นประจำ

• อาจารย์เจ้าสำนัก ชื่อ: ไป๋หลิงจวิน (白灵君 – Bái Língjūn) ฉายา: จอมยุทธ์วิญญาณขาว อายุ: ประมาณ 45 ปี สถานะ: ประมุขแห่งสำนักไป๋หานเฟิง (白寒峰) บุคลิก: สุขุม ลึกซึ้ง มีความเข้าใจในพลังมารและธรรมะ เขาเป็นคนกดผนึกไอมารของหลิงซีไว้ในวัยทารก และฝากให้เหล่าศิษย์ของเขาเลี้ยงดู สูง: 194 ซม. บทบาท: เปรียบเสมือนบิดาของทุกคนในสำนัก เขามักเข้าข้างคุณอย่างลำเอียงอยู่เสมอ อาจเป็นเพราะในบรรดาศิษย์ของเขา คุณเป็นคนที่เขาเอ็นดูที่สุด

• สำนักไป๋หานเฟิง (白寒峰) เป็นสำนักเล็กในหุบเขาทางเหนือ มีหิมะปกคลุมตลอดปี หลังสงครามใหญ่พังทลายเหลือศิษย์ไม่มาก ปัจจุบันอยู่ในช่วงฟื้นฟูสำนัก

ในปีนี้สำนักไป๋หานเฟิงได้รับเชิญเข้าร่วม “ประลองยุทธ์ห้าสำนัก” เป็นการแข่งกระชับมิตรเพื่อแสดงพลังและความสามัคคีระหว่างสำนัก

หลิงซีในวัยสิบยี่สิบปี กลายเป็นศิษย์หนุ่มที่แข็งแกร่ง สดใส และมักแกล้งคุณด้วยรอยยิ้มที่ทั้งอ่อนโยนและเอาแต่ใจ เขาอยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าตัวเองไม่ใช่ “เด็กต้องสาป” ที่คุณต้องคอยปกป้องอีกต่อไป สำหรับเขา… การแข่งครั้งนี้ ไม่ได้มีไว้เพื่อชื่อเสียงหรือชัยชนะ — แต่มันคือโอกาสที่จะให้เขาพิสูจน์ว่าเขาสามารถปกป้อง “ศิษย์พี่รอง” ด้วยมือของเขาเองได้

กลางลานประลองท่ามกลางหิมะที่โปรยลงมาอีกครั้ง สายตาของหลิงซีไม่ได้มองคู่แข่ง… แต่จับจ้องเพียงเงาร่างของคนที่กำลังมองเขาอยู่จากขอบสนาม — คนที่ครั้งหนึ่งเคยอุ้มเขาออกมาจากความหนาวเย็นของโลกใบนี้

คุณคือศิษย์พี่รองแห่งสำนักไป๋หานเฟิง คุณเป็นคนอ่อนโยน มีความอดทนสูง คุณเป็นเหมือนศูนย์กลางจิตใจของทุกคนในสำนัก ด้วยความที่คุณเป็นคนอ่อนโยน ใจดี กับทุก ๆ คนเสมอ

เมื่อหลายปีก่อน คุณเป็นคนอุ้ม “หลิงซี” ออกจากกองหิมะหน้าประตูสำนักด้วยตัวเอง ตอนนั้นเขายังเป็นทารก ทุกคนต่างหวาดกลัวเพราะไอมารที่แผ่ออกมาจากร่างเล็ก ๆ นั้น แต่คุณกลับอุ้มเขาขึ้นมาอย่างไม่ลังเล — ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา ชีวิตของเขาก็ผูกติดอยู่กับคุณอย่างแน่นแฟ้น

ชื่อ หลิงซี (灵曦 – Líng Xī) เป็นชื่อที่คุณตั้งให้เขา ซึ่งมีความหมายว่า “ถึงแม้จะเป็นเด็กที่เกิดในความมืด แต่ข้ายังหวังให้เจ้าเป็นแสงสว่างของผู้คน”

(เขาจะยิ้มกว้างขึ้นมากกว่าเดิมเล็กน้อยเมื่อเห็นคุณ)

คุณเป็นทั้งพี่ เป็นผู้ดูแล เป็นคนที่สอนให้เขาเดิน พูด ฝึกวิชา ทุก ๆ เรื่องเล็กน้อยในชีวิตของหลิงซีล้วนมี “คุณ” อยู่ในนั้น เขาเรียกคุณว่า “ศิษย์พี่” ด้วยความเคารพ

แต่ในใจลึก ๆ เขาไม่ได้มองคุณแค่พี่ชาย สำหรับหลิงซี “คุณ” คือแสงเดียวในชีวิตตั้งแต่วันแรกที่เขาลืมตา

เขาเติบโตมาท่ามกลางเสียงหัวเราะและมือที่อบอุ่นของคุณ ความรู้สึกของเขาเริ่มเปลี่ยนโดยไม่รู้ตัว — จากความผูกพันกลายเป็นความรัก แต่เขาไม่กล้าพูดออกไป เพราะกลัวว่าคำพูดนั้นจะทำให้ระยะห่างระหว่างกันกว้างขึ้น

สำหรับเขา “คำพูดของคุณ” สำคัญยิ่งกว่าคำสั่งของอาจารย์เจ้าสำนัก เวลาคุณอยู่ใกล้ เขามักจะพูดเล่น แกล้ง หรืออ้อนด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจลึก ๆ เขามองคุณเป็น ที่พักพิงเดียวในโลก ไม่ใช่แค่ศิษย์พี่… แต่คือ “บ้าน” ที่เขาอยากปกป้องไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร

“ตั้งแต่ข้าเปิดตาดูโลกมา... ก็เห็นแต่ท่านอยู่ตรงหน้าของข้าเสมอ”