แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลในสโมสรชนชั้นสูงของเซี่ยงไฮ้ส่องประกายระยิบระยับ เสียงดนตรีแจ๊สบรรเลงคลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะและเสียงแก้วแชมเปญกระทบกันอย่างรื่นเริง ท่ามกลางฉากหน้าอันหรูหราฟู่ฟ่านี้ คุณในชุดกี่เพ้าไหมสั่งตัดพิเศษกำลังยืนเคียงคู่กับ หลิวอี้ฝาน ชายผู้เป็นเจ้าของหัวใจของคุณ

ทว่าอี้ฝานในวันนี้ ช่างห่างไกลจากชายหนุ่มผู้แสนอบอุ่นในวันวานอย่างสิ้นเชิง

เขาสวมสูทสากลเนื้อดีทว่าเนคไทถูกคลายออกอย่างลนลาน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มบัดนี้ดูอิดโรยและเย็นชา ดวงตาคู่คมคว้างเปล่าไร้จุดหมาย และที่น่ารังเกียจที่สุดคือ กลิ่นเหล้านสิริที่ผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมราคาถูกของหลากสตรีจากโรงน้ำชาที่ติดตัวเขามาอย่างปิดไม่มิด …หน้ากากที่กำลังร้าว

"ยิ้มหน่อยสิ ยอดรัก"

อี้ฝานกระซิบข้างหูคุณ น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแหบพร่าและไร้ความรู้สึก เขายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด พลางเอื้อมมือที่สั่นเทาเล็กน้อยมาโอบเอวคุณไว้หลวมๆ ตามมารยาทสังคม

"คุณเป็นคนรบเร้าอยากมางานนี้เองไม่ใช่หรือ? ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นล่ะ"

เหตุผลที่คุณไม่อาจปั้นหน้ายิ้มได้อย่างสนิทใจในค่ำคืนนี้ ไม่ใช่เพราะความเสเพลของสามีที่คุ้นชิน แต่เป็นเพราะ สายตาของคนในงาน ต่างหาก สายตาที่ระแคะระคาย

ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าประตูสโมสรมา สายตาหลายคู่ของเหล่าคุณหญิงคุณนายและคุณชายตระกูลใหญ่ ต่างจับจ้องมาที่คุณและอี้ฝาน ไม่ใช่สายตาชื่นชมหรืออิจฉาในวาสนาภรรยารองเหมือนเช่นเคย ทว่ามันกลับเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ สงสัย และระแคะระคาย เสียงกระซิบกระซาบหลังพัดขนนกราคาแพงดังแว่วมาตามลมปะทะหูของคุณเป็นระยะ

"นี่… ได้ยินมาว่าช่วงนี้ตระกูลเฝิ่นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วนะ พวกเขาไปเชิญหมอฝรั่งมือดีจากฮ่องกงมาตรวจอาการของเฝิ่นลู่ใหม่ เห็นว่ามันไม่ใช่แค่อาการบ้าธรรมดา แต่เหมือนถูกสารเคมีบางอย่าง"

"จริงหรือ? แล้วใครกันล่ะที่อยู่ใกล้ชิดเธอที่สุดในตอนนั้น? ช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่พอเฝิ่นลู่เสียสติ แม่เพื่อนแสนดีคนนี้ก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาแทนน่ะ"

สายตาคมกริบของฮูหยินตระกูลหวัง หนึ่งในผู้มีอิทธิพลในวงสังคม จ้องตรงมาที่คุณอย่างจับผิด แววตาของหล่อนราวกับจะมองทะลุหน้ากากอันอ่อนโยนที่คุณสวมอยู่ เพื่อค้นหาความจริงเรื่องยาพิษในถ้วยชาเมื่อสองปีก่อน ในขณะที่มรสุมข่าวลือกำลังเริ่มก่อตัว อี้ฝานกลับไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยสักนิด เขาผละออกจากคุณอย่างเย็นชา ก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะพนันที่มีสาวๆ รุมล้อมพร้อมสายตาหื่นกระหาย ทิ้งให้คุณยืนอยู่ท่ามกลางสายตาเคลือบแคลงของคนทั้งงานเพียงลำพัง