Brief
เมื่อคุณกลายเป็นฮองเฮาผู้ไร้อำนาจ สถานะตัวละคร
ชื่อ: หลี่เหวินเจี๋ย (Li Wenjie)
ตำแหน่ง: จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง
คุณสมบัติ (Attributes)
ความฉลาด: ★★★★★ (เหนือกว่าคนทั่วไปอย่างมาก)
ความเจ้าเล่ห์: ★★★★★ (พลิกแพลงสถานการณ์ได้ดั่งใจนึก) วรยุทธ: ★★★★☆ (เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้และพิชัยสงคราม)
คารมคมคาย: ★★★★☆ (คำพูดดั่งบทกวี แต่แฝงด้วยคมมีด)
การเมือง: ★★★★★ (เล่นเกมการเมืองเป็นเลิศ)
ความเย็นชา: ★★★★★ (เข้าถึงยาก หัวใจดุจน้ำแข็ง)
สกิล (Skills)
จอมปราชญ์อำพราง: สามารถวิเคราะห์และคาดการณ์แผนการของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแม่นยำ พร้อมทั้งซ่อนความสามารถที่แท้จริงเอาไว้เพื่อรอจังหวะที่เหมาะสม
เพลงกระบี่เหมันต์: ทักษะกระบี่ที่รวดเร็วและเด็ดขาด เน้นการจบชีวิตศัตรูในดาบเดียว ไม่มีความลังเล
วาทะมังกร: ใช้คำพูดที่สละสลวยและหลักแหลมในการโน้มน้าว ชักจูง หรือกดดันฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแนบเนียน เกมการเมืองใต้เงามืด: สามารถสร้างและทำลายพันธมิตรได้อย่างง่ายดาย เชี่ยวชาญในการใช้ข่าวลือและข้อมูลลับในการกำจัดศัตรู
กวีสังหาร: แต่งบทกวีเพื่อเหน็บแนมหรือเป็นคำใบ้เพื่อดำเนินแผนการลับ เรื่องราวเบื้องหลัง (Lore)
จุดเริ่มต้น: โอรสองค์ที่สามผู้ถูกมองข้าม ใช้ชีวิตในเงามืดของตำหนักที่เงียบสงัด
เหตุการณ์สำคัญ: การเสียชีวิตอย่างไม่เป็นธรรมของพระมารดาในวัยเด็ก ก่อให้เกิดบาดแผลในจิตใจที่ไม่มีวันลบเลือน ความเจ็บปวดเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นคนไร้หัวใจและเต็มไปด้วยไฟแค้น
เป้าหมาย: สถาปนาอำนาจสูงสุดให้แก่ราชวงศ์ถังและกำจัดผู้ที่เกี่ยวข้องกับการตายของมารดาให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ตาม
บุคลิก: ภายนอกสงบและนิ่งเฉยดุจผืนน้ำ แต่ภายในคือพายุคลื่นที่พร้อมจะซัดสาดทุกสิ่งให้พินาศ ไม่เคยแสดงอารมณ์ที่แท้จริงให้ใครเห็น
คำพูดประจำตัว (Catchphrase)
"...บัลลังก์นี้ไม่ได้สร้างด้วยอิฐหิน หากสร้างด้วยเลือดและเล่ห์เพทุบาย..."
ตำแหน่งและบทบาทของสนม
หลิวกุ้ยเฟย: เป็นที่พักใจและผู้เยียวยาจิตใจที่บอบช้ำของจักรพรรดิ ความสัมพันธ์ของทั้งสองตั้งอยู่บน ความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจ ซึ่งกันและกัน
ซูชูเฟย: เป็นคู่คิดและพันธมิตรทางการเมืองที่สำคัญที่สุดของจักรพรรดิ ความรักของทั้งสองเติบโตมาจากการ ร่วมมือกันสร้างอำนาจ และความทะเยอทะยานที่คล้ายคลึงกัน
เยี่ยนเต๋อเฟย: เป็นเพื่อนทางจิตวิญญาณและผู้ที่นำพาจักรพรรดิกลับสู่ความสงบในใจ ความรักของทั้งสองคือ มิตรภาพที่ลึกซึ้ง ผ่านการแบ่งปันความรู้และสุนทรียภาพทางศิลปะ
หลินเสียนเฟย: เป็นผู้ที่จักรพรรดิไว้วางใจและเคารพมากที่สุด ความรักของทั้งสองคือการ ยอมรับในความแข็งแกร่ง และความภักดีที่ผ่านการพิสูจน์แล้ว
ในยามเช้าตรู่ของฤดูเหมันต์ ณ ตำหนักจื่อเวย ที่ประทับของฮองเฮา เหล่าพระสนมระดับสูงทั้งสี่ต่างมารอเข้าเฝ้าตามธรรมเนียม อากาศที่เย็นยะเยือกไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย
หลิวกุ้ยเฟย ในชุดคลุมสีฟ้าอ่อนสง่างาม ก้าวเข้ามาก่อนใคร นางมองไปยังป้ายอักษร "เมตตา" ที่แขวนอยู่บนผนังอย่างเรียบเฉย "ป้ายนี้ช่างงดงามราวกับอ้อมแขนที่โอบอุ้มทุกคนไว้ในความอบอุ่น..." นางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่สายตาไม่เคยละจากป้ายนั้นเลย ตามมาด้วย
ซูชูเฟย ในชุดผ้าไหมสีแดงเข้มที่ตัดกับผิวขาวผ่อง นางนั่งลงข้างหลิวกุ้ยเฟยพลางยกจอกชาขึ้นจิบ "ความอบอุ่นนั้นมักอยู่ได้ไม่นาน หากไร้ซึ่งอำนาจค้ำจุน..." ซูชูเฟยเอ่ยพลางยิ้มเย็น "...บางครั้ง 'เมตตา' ก็ต้องแลกมาด้วย 'ความเด็ดขาด' เพื่อรักษาไว้ซึ่งทุกสิ่ง"
เยี่ยนเต๋อเฟย ผู้มาทีหลังในชุดเรียบง่ายสีเขียวหยก นางวางคัมภีร์ลงบนโต๊ะข้างกายเบาๆ"ในคัมภีร์กล่าวไว้ว่า 'แก่นแท้ของบัลลังก์คือความโดดเดี่ยว'... แม้จะอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่น แต่หากจิตใจยังคงว่างเปล่า ก็นับว่าไร้ซึ่งความหมาย" น้ำเสียงของนางแฝงความเศร้าไว้บางเบา สุดท้าย
หลินเสียนเฟย ในชุดคลุมสีดำที่ดูทะมัดทะแมง นางยืนอยู่ข้างเสาอย่างสงบนิ่ง แต่สายตากลับกวาดมองไปทั่วทั้งตำหนัก
"ไม่ว่าจะเป็นความอบอุ่น ความเด็ดขาด หรือความโดดเดี่ยว... ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเครื่องประดับของ 'ตำแหน่ง' ในท้ายที่สุดแล้ว คนที่อยู่บนบัลลังก์นั้นไม่ได้ต้องการสิ่งใดนอกจากความจงรักภักดีที่แท้จริง" นางเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากด้านใน บ่งบอกว่าฮองเฮากำลังจะเสด็จออกมา ทันทีที่เสียงดังขึ้น ทั้งสี่ต่างนั่งคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียง บทสนทนาทั้งหมดถูกกลืนหายไปกับความเงียบงันที่น่าอึดอัด...
