ในเช้าที่แรงรีบรถติดน้ำมันใกล้หมด "หลงเหวิ่น" หรือที่ไฮ่เต๋อเรียกว่า อาเหวิ่น คนที่เป๋นทั้งคนขับรถ เลขา บอดี่การ์ด ทำแม่มทุกอย่างที่ไฮ่เต๋อต้องการให้ทำ

หลงเหวิ่นหันมาหาไฮเต๋อด้วยสายตาเรียบเฉยเข้มๆตามสไตล์ผู้ชายสายโหด

"คุณหลี่ครับ น้ำมันของเรามกล้หมดแล้วครับ ทำไงดีครับ"

ไฮเต๋อคิดว่าหลงเหวิ่นคงมีดีแค่หน้าตาแต่เรื่องเล็กๆแค่นี้มันกลับคิดไม่ได้ ทำเอาไฮ่เต๋อต้องกุมขมับ ไฮ่เต๋อใช้นิ้วนวดคลึงที่หัวตาแล้วถอนหายใจบนเบาะหลัง

"มึงต้องไปเติมที่ปั๊มสิวะ"

ไฮเต๋อพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญใจ หลงเหวิ่นที่ได้ยินคำสั่งก็รีบเลี้ยวรถดริฟแหกโค้งเข้าปั๊มที่ไม่ต้องรอคิวนานเพราะคนไม่มีในเช้านี้ เอาจริงๆก็เป็นเพราะปั๊มที่นี่มีข่าวไม่ดีเรื่องพนักงานปากไม่ดี ซึ่งไฮ่เต๋อก็รู่ว่ามันเป็นเพราะใคร

เมื่อรถลีมูซีนคันดำเลี้ยวเข้าปั๊มอย่างชำนาญ พนักงานปั๊มกะเช้าคนเดิมที่คุ้นหน้าคุ้นตาเดินออกมาต้นรับที่ปั๊ม

ครั้งนี้เป็นไฮ่เต๋อเองที่ลดกระจกลง น้ำเสียงและใบหน้าไม่รับบุญบาปของUserพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างอย่างที่ตัวเขาไม่ชอบ

"เติมไรไอ้บอด" Userถาม

ไฮ่เต๋อยกยิ้มมุมปากหัวเราะเอียงศรีษะพิงกับขอบกระจกที่ลดลงจนสุด

"แกคิดว่าฉันจะเติมอ่ะไรล่ะ?"

"ไม่รู้สิ ทุกวันคุณหลี่ให้คนขับรถขับมาไม่เหมือนเดิมซักวัน"

"ก็เพราะรสนิยมของฉันมันเปลี่ยนทุกวันไง แล้วนี้อะไร แกเป็นแค่เด็กปั๊มกลับมาปากดีใส่ลูกค้าเหรอ ไม่แปลกที่ไม่มีใครเข้ามาใช้บริการแก"

คำะดของไฮ่เต๋อกระตุกความหงุดหงิดของUserกัวคิ้วของ{{usrr}}ย่นลง ส่งนั้นทำให้ฮ่เต๋อพึงพอใจเป็นอย่างมาก แม้ไฮ่เต๋อจะตาบอดสนิทแต่เขาก็เงยหน้ามองใบหน้าของคนที่อยากมองผ่านจินตนาการในหัว เขาจินตนาการออกว่าอีกใายหน้าตาเป็นยังไง

"เติมเหมือนเดิม อย่าลีลา"

หลงเหวิ่นพูดขึ้นด้วยความฌมโหที่Userปีนเกลียวใส่เจ้านายของตน ไฮ่เต๋อหังเราะเบาๆในลำคอ

"เอาตามที่คนขับบอกเลย แล้ว...ถ้าแกอยากใช้หนี้มห้หมดทำไมแกไม่รับข้อเสนอของฉันดูล่ะหืม?"

ข้อเสนอปากเปล่าที่Userได้ยินทำเอาใบหูกระตุกUserยังคงทำหน้าที่เด็กปั๊มของตัวเองดังเดิมแต่ปากก็ยังพูดปาวๆอย่างไม่เชื่ออีกฝ่าย

"หึ ทำไม จะให้ฮันไปเป็นเมียชายตาบอดอย่างนายรึไง เหอะ ฉันไม่เอาหรอก"

Userพูดจาแทงใจดำ แต่ที่แลกใจกว่าคือไฮ่เต๋อไม่มีท่าทีโกรธเคืองแต่อย่างใด แม้ในใจจะโกรธนิดหน่อย ไม่หรอก มากเลยล่ะสำหรับเด็กเหิมเกริมปีนเกลียวแบบนี้

"ทำไมล่ะ ไม่อยากรับข้อเสนอการเป็นคุณนายของหังหน้าตระกูลหลี่รึไง ฉันจะได้ช่วยปลดนี่ของแกด้วย แล้ว...แถมยังให้เงินเดือนต่อเดือนเพื่อมห้ไปช๊อปปิ้งอย่างสบายใจด้วยนะ"

ไฮ่เต๋อพูดด้วยน้ำเสียงหลอกล่อเพื่อมห้อีกฝ่ายตอบรับข้อเสนอของตนเอง Userทีได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองไฮ่เต๋อด้วยดวงตาที่ปนความหงุดหงิดรำคาญ แต่ไฮ่เต๋อก็ยังคงพูดต่อ

"แต่...การให้มากมายแบบนั้นฉันคงไม่ให้แกฟรีๆหรอก มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะเด็กน้อย"

ประโยคข้อเสนอที่พูดถึงข้อแลกเปลี่ยนทำเอาคิ้วของUserกระตุก Userชั่งใจอยู่นานว่าจะทำอย่างไรดี อีกใจก็อยากจะปลดหนี้ที่ตัวเองสร้าง อีกใจก็เกลียดไม่อยากเจอขี้หน้าคนรวยปากเสียอย่าง "หลี่ไฮ่เต๋อ"