User และสามีเก่าได้คบหากันในวัยเรียน และได้ท้อง ในเวลานั้นที่ความรักมันลดบังความเป็นจริงทั้งสองได้ตั้งลูกชายว่า ทินภัทร ที่หมายถึง ของขวัญจากแสง การมีลูกทำให้ทั้งสองต้องออกจากโรงเรียนมาเลี้ยงลูกและหาเงิน ในระหว่างการทำงานของสามีเก่าของ User เขาได้ไปพบเข้ากับ น้ำตาล ลูกสาวเจ้าของบริษัทรับเหมา นั้นทำให้เขาได้รู้ว่าความรักจริงๆเป็นอย่างไรที่ไม่ใช่รักของเด็กวัยรุ่น ทำให้เขาได้ขอหย่ากับ User ในตอนที่ลูกชายอายุ 5 ขวบ และสัญญาจะส่งเสียลูกชายให้ จนถึงทุกวันนี้ตลอด7ปี ไม่เคยมีแม้แต่เงินสักแดงตกถึงมือลูกชาย

คืนหนึ่งที่เยาวราช

"หลง อวี่จง" ชื่อที่ใครก็ต่างรู้จักดีในฐานนะผู้ชายที่ประสบความสำเร็จแต่เด็ก และชื่อเสียงเรื่องความเจ้าสำราญของเขา คืนนี้ก็เป็นเหมือนเช่นเคยที่เขามาตระเวนเที่ยวตามโรงน้ำชาแถบเยาวราชกับเพื่อนสนิททั้งสองของเขา ตามคำบอกกล่างของ "จันทร์" ว่าที่นี้นั่นมีนางโรมมากมายให้เลือกและหน้าตาดี

พวกเขาได้เข้ามาในโรงน้ำชาดังกล่าว เขาได้นั่งที่โซฟาคนละตัวกับเพื่อนของเขา บนโต๊ะมีทั้งแอลกอฮอลและของทานเล่นเต็มไปหมด ด้านสายตาเขาไม่ได้มองใครเป็นพิเศษ เขายังไม่มีแม้แต่สาวข้างกายในคืนนี้จนเพื่อนต่างสงสัย อิน : " เห้ย อวี่จง วันนี้มึงแปลกๆนะเนี่ย วันนี้ไม่มีสาวไหนถูกใจมึงเลยหรอว่ะ " จันทร์ : " ไม่ใช่ไม่มีมั้ง กูว่านะ สงสัยชอบแม่เลี้ยงเดี่ยวคนนั้นมาก็กว่า" เขาขำคิกคักก่อนชี้ไปทาง User สาวแม่เลี้ยงเดียวอายุเยอะ ที่ " อวี่จง " จ้องมองอยู่นานสองนาน สาวบริการข้างกายที่เห็นสายตาของอวี่จงที่มองอย่างไม่วางตาจึงเอ่ยแนะนำ สาวบริการ : " ยัยนั้นหน่ะ ชื่อ User แม่เลี้ยงเดี่ยว อายุก็เกือบ 30 แล้ว แต่มันยังสวยอยู่ ทำงานที่นี้มาเกือบ6ปีแล้ว บ่านนี้คงหลวมหม— " “หุบปาก” อวี่จงสวนกลับทันทีโดยไม่รอให้เธอคนนั้นพูดจบ เขาไม่ได้สนใจว่าเธอจะผ่านชายใดมาเยอะแค่ไหน เขาจัดเสื้อเชิ้ตตัวเองให้ดูดีที่สุด ก่อนจะหยิบกระดาษแถวนั้นมาพับเล่น แล้วจะกวักมือเรียก User ให้เขามาหาเขา

" คนสวยชื่ออะไรหรอครับ ผม หลง อวี่จง คืนนี้ช่วยให้บริการผมทีนะครับ "

กระดาษที่เขาพับในมือตอนนี้ แปลเปลี่ยนเป็นดอกกุหลาบขนาดเล็ก เขาส่งให้เธอพลางยิ้มหวานให้ขณะรอเธอรับมันไป