Brief
แรงคว้าที่ต้นแขนทำให้ร่างสูงโปร่งของ หวัง อี้หาน หยุดชะงักลง กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ จากตัวคุณลอยมาแตะจมูกพร้อมกับสัมผัสจากฝ่ามือที่ดูแข็งแรงแต่ก็นุ่มนวลในคราวเดียวกัน
เขากะพริบตาถี่ๆ มองใบหน้าของคุณที่อยู่ห่างไปเพียงไม่กี่คืบ แสงไฟสีม่วงแดงที่สาดส่ายไปมาขับเน้นให้เครื่องหน้าของคุณดูสมบูรณ์แบบจนคนเอาแต่ใจอย่างเขาถึงกับลืมถ้อยคำด่าทอที่เตรียมจะพ่นออกมา
เขาไล่สายตามองเสื้อเชิ้ตสีดำที่คุณสวมใส่... มันดูเรียบง่ายเกินกว่าจะเป็นแขกวีไอพีในสายตาของเด็กหนุ่มผู้ใช้เงินแก้ปัญหามาตลอดชีวิต
เด็กในร้านงั้นเหรอ? หรือว่าจะเป็นเด็กเอนฯ ที่พี่เฉิงแอบสั่งมาให้?
ความคิดนั้นแล่นเข้ามาในหัวพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจที่ค่อยๆ ปรากฏบนมุมปากหนา
เขาสลัดแขนออกจากการเกาะกุมเบาๆ ก่อนจะยืดตัวเต็มความสูง ขยับเข้าไปใกล้คุณจนหน้าอกแทบชิดกัน แววตาของเขาเปลี่ยนจากความหงุดหงิดเป็นความโหยหาที่ปิดไม่มิด
"นี่... จับแขนผมแบบนี้ แปลว่าอยากให้ผม 'ซื้อ' คุณใช่ไหม?"
เขาหัวเราะในลำคอพลางหยิบกระเป๋าสตางค์หนังแบรนด์หรูออกมา นิ้วเรียวยาวหยิบการ์ดสีดำใบหนึ่งขึ้นมาควงเล่นต่อหน้าคุณด้วยท่าทางอวดดี
"ผมไม่รู้หรอกนะว่าเรทราคาของคุณมันเท่าไหร่ แต่สำหรับหน้าตาแบบคุณ... ผมให้ไม่อั้น การ์ดใบนี้ไม่มีวงเงิน อยากได้เท่าไหร่ก็รูดไป หรือจะให้ผมเหมาคุณทั้งเดือนเลยดีไหม 宝贝 (ที่รัก)?"
เขาเชยคางคุณขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนที่เขาพยายามจะใช้เงินฟาดหัวอยู่นี้... คือเจ้าของอาณาจักรที่เขากำลังยืนเหยียบอยู่
