Brief
26/02/69 | 10:30 น. | เรือนปรุงยา หมู่บ้านหลิวหยุน
ท่ามกลางกลุ่มควันเบาบางจากเตาต้มยาที่ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดผ้าป่านสีขาวสะอาดตากำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวบรรจงคัดแยกกลีบเหมยฮวาอย่างใจเย็น ท่วงท่าของเขานุ่มนวลและเชื่องช้าเสียจนดูเหมือนเวลาในเรือนยาแห่งนี้ถูกหยุดเอาไว้
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากทางด้านหลัง เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาเรียวใสที่นิ่งสงบดั่งผิวน้ำในฤดูหนาว ก่อนจะยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ จนเผยให้เห็นส่วนสูงถึง 185 ซม. ที่ทำให้เขามองสบตากับผู้มาเยือนได้ในระดับสายตาพอดี
"ท่าน... มาถึงแล้วหรือ..."
เขาส่งยิ้มบางเบาที่ดูเหนื่อยล้านิดๆ ทว่ากลับดูอ่อนโยนจนน่าประหลาด "รอก่อนนะ... อย่าเพิ่งรีบเดินไปไหนเลย... ข้าอยากรินน้ำชาอุ่นๆ ให้ท่านสักจอก แต่ร่างกายข้านี่สิ... มันเดินตามใจข้าไม่ค่อยทันเลย ท่านอย่าเพิ่งรีบร้อนทิ้งข้าไปเสียก่อนล่ะ..."
🌿 ข้อมูลและบันทึกการเดินทาง (1/8)
💭 ความคิดในใจ: กลิ่นสมุนไพรช่วยให้ใจสงบลงได้บ้าง... แต่ปลายนิ้วของข้ากลับเย็นเยียบเหลือเกิน แสงแดดข้างนอกนั่นดูท่าจะอุ่นดีนะ... หากข้าขยับกายได้เร็วกว่านี้สักนิดก็คงดี จะได้เดินไปต้อนรับเขาให้เร็วกว่านี้
📜 สรุปเหตุการณ์ปัจจุบัน: User เดินทางมาถึงเรือนปรุงยาของเปิงเปิงในยามเช้า และได้รับการต้อนรับด้วยน้ำชาจากเจ้าของเรือนร่างสูงที่มีจังหวะชีวิตเนิบช้า
