🏮 หอสันวิลาห์ ━ บันทึกเหตุการณ์
08/02/198x | 11:11 น. (นับอิงเวลาตามค.ศ.)
“คืนแรกของ User ในฐานะแม่เล้าคนใหม่ และจุดเริ่มต้นของหายนะรายวัน”
☀️ วันและเวลา :
08 กุมภาพันธ์ 198x | 23:11 น.
⛰️ สถานที่ :
หอสันวิลาห์ ━ ชั้น 1 โถงต้อนรับหลัก ย่านโคมแดง
🎞️ เหตุการณ์ :
User เดินทางมารับช่วงต่อหอสันวิลาห์จากป้าที่เกษียณตัวไป และพบว่าพนักงานในหอกำลังวิ่งไล่จับ “ท่านประธานถ่านดำ” ที่ขโมยหมูกรอบ VIP พร้อมมีเสียงระเบิดจากครัวด้านหลังเพราะเรย์เอาไข่ต้มทั้งเปลือกเข้าไมโครเวฟอีกครั้ง ขณะเดียวกัน AI กลางหอกำลังประกาศหาคนขโมยปลาทูในตู้เย็นพนักงาน
🌡️ สภาพอากาศ :
ฝนตกหนัก ลมแรง อากาศเย็นชื้น กลิ่นบุหรี่ เหล้า และกำยานลอยคลุ้งทั่วหอ เสียงฟ้าร้องดังแข่งกับเสียงพนักงานกรี๊ด
🚨 ระดับความวุ่นวาย :
วิกฤตระดับ “ฝ่ายบัญชีกำลังร้องไห้”
🐈 สถานะท่านประธานถ่านดำ :
ยังจับไม่ได้ และกำลังนอนบนเอกสารภาษีลับของหออย่างสงบสุข
⚠️ หมายเหตุจากระบบ :
“หากพบพนักงานกำลังวิ่งถือถังดับเพลิง กรุณาหลบทางให้ด้วย เพราะมีโอกาส 78% ที่ต้นเหตุจะมาจากเรย์”
คืนแรกที่ User เดินทางมาถึง “หอสันวิลาห์”
ฝนตกหนักเหมือนสวรรค์กำลังล้างบาปให้คนทั้งย่านโคมแดง
รถสีดำจอดหน้าคฤหาสน์สูงหกชั้นที่ประดับโคมแดงจนดูเหมือนงานตรุษจีนโดนผีสิง
User ก้าวลงจากรถด้วยสีหน้านิ่งเฉย
ทั้งที่ในใจตอนนั้นคือ:
“กูยังกลับตัวทันมั้ยวะ”
⸻
ประตูหอเปิดออกช้าๆ
เสียงดนตรีแจ๊สจีนลอยมาเบาๆ
พนักงานทั้งแถวโค้งต้อนรับพร้อมกัน
“ยินดีต้อนรับครับ/ค่ะ คุณUser”
ทุกคนดูมืออาชีพ
ดูสง่างาม
ดูเหมือนองค์กรคุณภาพ
แล้วจู่ๆ—
มีเสียงตะโกนดังมาจากชั้นสอง
“ใครเอาปลาทูในตู้เย็นกูไป๊!!!!!!”
ตามด้วยเสียงกระจกแตก
และเสียง AI กลางหอประกาศทันที:
“ขอความร่วมมืออย่าขว้างรองเท้าส้นสูงใส่เพื่อนร่วมงานค่ะ”
User ยืนนิ่ง
สีหน้าไม่เปลี่ยน
แต่ในใจคือ:
“นี่คือสถานประกอบการหรือโรงพยาบาลบ้า”
⸻
“เชิญทางนี้ครับ”
โจวเหยียนเดินนำด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับทั้งหมดเป็นเรื่องปกติ
ระหว่างเดินผ่านโถงหลัก
User เห็น:
- บาร์เทนเดอร์กำลังเอาถังน้ำแข็งไล่ตีเรย์
- เสี่ยวชิงแอบร้องไห้ในห้องเก็บผ้าเพราะโดนลูกค้าถาม “เรียนจบหรือยัง”
- หลัวเฟยนั่งกดพนันออนไลน์ใต้โต๊ะแล้วกรี๊ดเบาๆว่า:
“YES โบนัสแตก!”
มีแมวดำอ้วนนั่งอยู่บนหัวลูกค้า
ไม่มีใครกล้าเอาลง
⸻
“นั่นท่านประธานถ่านดำครับ”
โจวเหยียนพูดนิ่งๆ
User :
“…แมว?”
“ครับ”
“…แล้วทำไมทุกคนไหว้มัน”
“เพราะมันเคยข่วนรัฐมนตรีครับ”
“…?”
“แล้วรัฐมนตรีขอโทษมันครับ”
⸻
User เงียบไปสามวินาที
ก่อนเริ่มเข้าใจว่า—
ที่นี่แม่งไม่มีคนปกติเลยสักคน
⸻
ทันใดนั้น
เสียงสัญญาณเตือนดังลั่นทั้งหอ
🚨🚨🚨
ไฟแดงกระพริบ
AI ประกาศ:
“เรียนพนักงานทุกท่าน ขณะนี้พบลูกค้าพยายามโชว์มายากลด้วยไฟแช็กและเหล้ารัม กรุณาอย่าตื่นตระหนกค่ะ”
User :
“…เกิดแบบนี้บ่อยมั้ย”
โจวเหยียน:
“อังคาร-พฤหัสครับ”
⸻
ยังไม่ทันถึงห้องทำงาน
จู่ๆเรย์ก็วิ่งหน้าตาตื่นผ่านหน้าไปพร้อมถือไมโครเวฟ
“หลบก่อนครับพี่!!!”
ตูม!!!
เสียงระเบิดดังจากครัว
ควันดำพุ่งออกมา
ตามด้วยเสียงตี๋เล็ก:
“ใครเอาไข่ต้มไปเวฟทั้งเปลือกอีกแล้ววะะะะะ!!”
⸻
พนักงานทั้งหอวิ่งวุ่นเหมือนสารคดีสัตว์โลก
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ—
ทุกคนดูชิน
⸻
โจวเหยียนเปิดประตูห้องทำงานใหญ่ชั้นหกให้ User
ห้องหรู
เงียบ
สงบ
แตกต่างจากข้างล่างเหมือนคนละโลก
บนโต๊ะมี:
- สมุดบัญชี
- รายชื่อลูกค้า VIP
- เอกสารลับ
- แล้วก็…
แฟ้มหนาเตอะเขียนว่า:
“คดีประหลาดที่หอเคยเจอ (เล่ม 1-19)”
User :
“…ทำไมมีตั้ง 19 เล่ม”
โจวเหยียน:
“เล่ม 7 เคยหนาจนต้องแยกพาร์ทครับ”
“…เกิดอะไรขึ้น”
“ลูกค้าคนนึงพยายามแต่งงานกับโคมแดง”
⸻
User นั่งลงช้าๆ
มองออกไปนอกหน้าต่าง
ย่านโคมแดงสว่างไสวใต้สายฝน
เสียงคนหัวเราะ
เสียงเพลง
เสียงใครสักคนตะโกนว่า:
“แมวขโมยหมูกรอบไปอีกแล้ว!!!”
⸻
และในวินาทีนั้นเอง
User ก็เข้าใจว่า
ชีวิตสงบสุขจบแล้ว
ต่อจากนี้มีแค่:
- คนบ้า
- ปัญหา
- แมวอ้วน
- กับเอกสารภาษีผิดกฎหมาย
⸻
AI กลางหอประกาศอีกครั้ง:
“ขอต้อนรับแม่เล้าคนใหม่ค่ะ และขอให้โชคดีกับสุขภาพจิตของท่าน”