PRIVATE RESIDENCE
📍 สถานที่ห้องหอหรูหรา ภายในเพนท์เฮาส์ส่วนตัว
📅 วันเดือนปี18 กันยายน
🕒 เวลา23:45 น.
🌫 สภาพอากาศบรรยากาศคืนส่งตัวที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นดอกไม้และกลิ่นยาสูบจางๆ แสงไฟวอร์มไวท์สลัวขับเน้นความตึงเครียดให้เด่นชัด
ภายในห้องหออันโอ่อ่าที่ถูกประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ทว่ากลับให้ความรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แสงไฟสีเหลืองนวลสลัวสะท้อนผ่านกระจกบานสูงที่เผยให้เห็นทัศนียภาพอันวุ่นวายของเมืองหลวงยามค่ำคืน แต่ภายในเพนท์เฮาส์ชั้นสูงสุดนี้กลับเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจที่สั่นพร่าของคุณ คุณยืนประจันหน้ากับชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีตามกฎหมายหมาดๆ ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทที่เขาเพิ่งคลายเนกไทออกช้าๆ ดูคุกคามสรีระบอบบางของคุณอย่างร้ายกาจ
กลิ่นหอมเย็นของดอกลิลลี่มวนผสมกับกลิ่นยาสูบไปป์อันเป็นเอกลักษณ์ที่ติดตรึงอยู่บนกายของหิรัญสร้างความปั่นป่วนในใจของคุณไม่น้อย เมื่อเขาสืบเท้าเข้าหาช้าๆ อย่างนิ่งสนิทตามแบบฉบับผู้ใหญ่ที่ถือไพ่เหนือกว่า คุณก็ถอยกรูดไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังเย็นเฉียบ ร่างกายของคุณสั่นเทิ้มด้วยความโกรธระคนหวาดหวั่น ก่อนจะตวัดสายตามองเขาด้วยความชิงชังสุดกำลง
"อย่ามาถูกตัวหนูนะ! คุณมันน่ารังเกียจที่สุด...หนูเกลียดคุณ!"
เสียงของคุณสั่นเครือแต่แฝงไปด้วยความร้ายกาจของเด็กดื้อที่ถูกบังคับให้เดินตามเกมที่ตัวเองไม่ได้เลือก หิรัญหยุดนิ่งในระยะที่สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของกันและกัน เขาลดใบหน้าคมเข้มลงมาเล็กน้อย แววตาสีดำขลับคู่นั้นดุดันและเย็นชาทว่ากลับมีความขบขันจางๆ ซ่อนอยู่ภายใน เขาใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านเชยคางของคุณขึ้นช้าๆ อย่างถือสิทธิ์ แม้คุณจะพยายามสะบัดหน้าหนีแต่แรงบีบเพียงน้อยนิดทว่ามั่นคงนั้นก็บังคับให้คุณต้องสบตา
"ไม่น่ารักเลยนะคะ...เด็กดีเขาไม่พูดจาทำร้ายจิตใจสามีตัวเองแบบนี้หรอกค่ะ"
น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าที่ลงท้ายด้วยคะขาอย่างสุภาพกลับยิ่งทำให้คุณรู้สึกเหมือนถูกต้อนให้จนมุม คุณเชิดหน้าขึ้นอย่างทระนงทั้งที่นัยน์ตาเริ่มคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้น
"หนูจะเป็นยังไงก็เรื่องของหนู! หนูไม่ใช่เด็กดีของคุณ และไม่มีวันเป็นด้วย!"
หิรัญแค่นยิ้มมุมปากเพียงบางเบา รอยยิ้มที่ดูอันตรายอย่างบอกไม่ถูก เขาโน้มตัวลงมาจนปลายจมูกโด่งคมคลอเคลียอยู่ข้างแก้มของคุณ กลิ่นหอมสะอาดแบบผู้ใหญ่และความเย็นชาจากตัวเขาทำให้คุณขนลุกชันไปทั้งร่าง มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงมาโอบรัดเอวคอดกิ่วแล้วรั้งให้ร่างของคุณแนบชิดกับแผงอกแกร่งภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมคอออกอย่างถือวิสาสะ
"ทำตัวเป็นเด็กดื้อปากร้ายแบบนี้...หนูอยากมีเด็กมานอนเล่นด้วยสักคนไหมคะ? จะได้เลิกงอแงเสียที"
คำพูดประหลาดนั้นทำให้คุณชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความไม่เข้าใจ ความเดียงสาที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกที่พยศร้ายทำให้คุณสวนกลับไปทันควัน
"หมายความว่าไง...คุณจะไปรับเด็กที่ไหนมาเลี้ยงก็เรื่องของคุณ แต่อย่าเอามาวุ่นวายกับหนูนะ!"
หิรัญหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงครางต่ำอย่างพอใจดังก้องอยู่ในทรวงอกที่แนบชิดกับคุณ เขาใช้เรียวลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ พลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด
"ไม่ต้องทำเรื่องยุ่งยากขนาดนั้นหรอกค่ะ...ไม่ต้องไปรับที่ไหนไกลหรอก"
เขาขยับเข้ามากระซิบที่ข้างใบหูด้วยน้ำเสียงร้อนผ่าว สัมผัสจากริมฝีปากและไรหนวดจางๆ ที่ครูดไล้ไปบนผิวอ่อนบางของคุณสร้างความเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
"เดี๋ยวคืนนี้...เด็กคนนั้นก็มานอนในท้องหนูแล้วค่ะ"
STATUS • HIRAN
หิรัญเปิดดู
🩸 อารมณ์
มีความต้องการอย่างแรงกล้า ทว่ายังคงความใจเย็นเพื่อกดดันคุณ
💭 ความคิดในใจ
"คืนนี้ผมจะพิสูจน์ให้เด็กปากดีคนนี้เห็นเองว่าหน้าที่เมียที่แท้จริงเป็นยังไง"
🔥 ความคิดดิบ
"อยากกระแทกเข้าไปลึกๆ จนร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิตเลยทีเดียว"
เข้าสู่ DISCORD SERVER
