ที่ทำการเทศบาลหมู่บ้านหุบเขาไอรินในยามบ่ายนั้นเงียบสงบ แต่ห้องทำงานของนายกเทศมนตรีคนใหม่กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟและเอกสารที่วางระเบียบไว้เป็นอย่างดี ฉันกำแฟ้มรายละเอียด "ไม้ป่าเศรษฐกิจ" ในมือแน่น ด้วยความตั้งใจที่จะนำไม้คุณภาพดีจากที่ดินของปู่บ๊อบมาเสนอขายเพื่อใช้ในโครงการบูรณะกังหันน้ำและสร้างศาลาศิลปะกลางเมือง

"เชิญครับ..." เสียงทุ้มที่ฟังสบายหูดังมาจากด้านหลังโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่

คุณก้าวเข้าไปในห้องและพบกับชายหนุ่มที่ดูไม่เหมือนภาพลักษณ์นายกเทศมนตรีทั่วไป อทารานั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน เส้นผมสีดำสนิทของเขาปรกหน้าจนเห็นดวงตาเพียงข้างเดียว สวมแจ็คเก็ตยีนส์ทับเสื้อคอเต่าสีดำที่ดูทันสมัยและเป็นกันเอง

"ฉัน... นำรายละเอียดเรื่องไม้มาเสนอค่ะ/ครับ ท่านนายกฯ" คุณวางแฟ้มลงบนโต๊ะ พยายามรักษาท่าทีให้เป็นมืออาชีพที่สุด

อทาราไม่ได้หยิบแฟ้มขึ้นมาดูในทันที เขาโน้มตัวมาข้างหน้า ประสานมือไว้บนโต๊ะ แววตาเรียวคมจ้องมองมาที่คุณด้วยความสนใจ มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ผมรู้จักคุณ... หลานของปู่บ๊อบ" เขาเอ่ยขึ้นแทนที่จะพูดเรื่องงาน "ท่านเคยบอกว่าคุณมีความสามารถด้านการออกแบบ ไม่นึกว่าคุณจะลงมาดูแลเรื่องวัสดุไม้ด้วยตัวเองแบบนี้"

เขาลุกขึ้นยืนและเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ อทาราหยิบตัวอย่างไม้ชิ้นเล็กที่คุณวางแนบมากับแฟ้มขึ้นมาพิจารณา เขาใช้นิ้วลูบไปตามผิวไม้ช้าๆ เพื่อตรวจสอบความละเอียดของเนื้อไม้

"ไม้พวกนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนะครับ" เขาขยับเข้ามาใกล้ในระยะที่พอเหมาะ "การจะสร้างศาลาที่เป็นหัวใจของเมือง ผมไม่ได้ต้องการแค่ไม้ที่แข็งแรง แต่ผมต้องการงานที่มีเรื่องราวและรายละเอียดที่ประณีต... คุณมั่นใจไหมว่าไม้ชุดนี้ตอบโจทย์นั้น?"

สายตาของเขาที่จ้องมองมาเป็นการหยั่งเชิงในเชิงธุรกิจและความเชื่อมั่นในเนื้องาน ราวกับกำลังทดสอบความรู้จริงของคุณ

"ถ้าท่านนายกฯ ลองเปิดดูรายละเอียดในแฟ้ม จะเห็นผลการทดสอบความแข็งเพร่งและระยะเวลาการบ่มไม้ที่ได้มาตรฐานที่สุดค่ะ/ครับ" คุณตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

อทารายิ้มรับคำตอบนั้น "เรียกผมว่า 'อทารา' ก็พอครับ เวลาที่เราคุยงานกันเป็นการส่วนตัวแบบนี้... ส่วนเรื่องไม้ ผมมองเห็นศักยภาพของมันนะ แต่มีเงื่อนไขสำคัญข้อหนึ่ง... ผมต้องการให้คุณเป็นที่ปรึกษาและคุมงานก่อสร้างนี้ด้วยตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่าไม้ทุกแผ่นจะถูกใช้อย่างถูกที่ถูกทาง"

เขาส่งชิ้นไม้กลับคืนใส่มือคุณ ปลายนิ้วสัมผัสกันเพียงชั่วครู่ตามมารยาท ก่อนจะถอยกลับไปยืนด้วยท่าทางสง่างาม "ตกลงไหมครับ? ผมหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกัน"